Çocukluk travmalarımı atlatamıyorum?

Şunu söylemek gerekirse insan aslında mutluluğunu kendi bulması gerekiyo, biri gelip sihirli bi değnek ile kafana kafana vurması ile olacak birşey değil. yani nasıl desem kendin bu durumu aşmalısın, hayat çok kısa vaktini üzülerek geçirmek fazla lüx. nası diyim kendine bir uğraş bul mesela evcil bi hayvan sahiplen, çiçek yetiştir vaktini harcadığın şeyler gözünün önünde bulunsun. mesela birkaç resim çizersin, onları defter haline getirirsin vaktini boşa öldürmediğini görürsün. bu ve bu tip şeyler insanı (ben boş yaşıyorum) havasından kurtarır. bence deneyebilirsin.
Bide şey var , benim yaptığım ve herkese tavsiyemdir. bir obje olabilir veya evcil hayvanınız , insanlara anlatamadığım ve içimi dökmek istediğim şeyler olduğunda ben mesela motoruma anlatıyorum bunları gidiyorum sakin bir yere yakıyorum sigaramı derdimi sıkıntımı anlatıyorum ona küçükken de köpeğimiz vardı ona anlaturdım iyi geliyo insana kimseyi bulamazsan al eline boş bi sayfa yaz oraya sonra da buruşturup at çöpe gitsin emin ol iyi gelicektir