Sosyal fobi yüzünden sorumlulukdan korkan Bu kafadan çıkamayacağım için Hayatımı ölesiye salıyorum iyi mi yapıyorum?

Aslında bir plan yaptım ama nasıl sadık kalıcam bilmiyorum bir defa hemen hiç bir şey olmayacak.. ben nasıl bakıcam ki kendime kendimle hiç ilgilenmedim , iş abim bulacak gibi ama nasıl olacak 10 yıldır rahatım bozulacak yaptığımın dışına çıkmak zorlamak acıkmak gibi

şu an o rahatım bozulmasın dediğin evredeyim bende, 2 yıllık üniversiteyi birincilikle bıraktım sevmiyordum çünkü şimdi ise işe gireceğim mecbur, bu da benim alışılmışlığımın dışında olacak ama ben kendimi buna hazırlamaya çalışıyorum, 1 aya falan ehliyet alacağım mesela araba neredeyse hiç kullanmadım onu da kursta sosyalleşerek öğrenmeye çalışacağım gibi gibi

Yani her fırsatı değerlendirmelisin kral, hayat bu değil walla değil, dışarıda çok güzel şeyler var. İnsanlar mutlu oluyorlar her gün eğleniyorlar arkadaşlarıyla, bizim gibilerin yaşadığı hayat hayat değil ha kabul bazılarımız mecbur bırakıldık (benim gibi) bu asosyalliğe ama bu öyle kalmamız gerektiğini göstermez ki kalmamalıyızda

Güzel hoş doğru söylüyorsunda benim neyime üniversite kız arkadaş iş sosyallik araba sürmek gezmek neyime hem korkuyorum olmasına hoş zaten başarabildiğim bir şey yok ortada.. sanki elime çok fırsat geçiyorda değerlendireceğim ha

O halde soruyu sorman baştan hata, sen düzelmek istemiyorsun ki sadece içini döktün o kadar.

Bende buralarda gizliden çok soru sordum, ama bir şeyler yapmaya çalışıyorum.

Misal müzik ile ilgilenmekde istiyorum, fitness falan da istiyorum ve yapacağım.

Eğer harekete geçmezsen olacaklar belli, hiç var olmamış gibi öleceksin, gerçekler acıdır. Bazen utansakda yapmamız gerekir, istemesekte istememiz gerekir kral

Misal müziğe öyle ahım şahım ilgim yok, ama müzik yapmak insana çok şey katıyormuş dediler, bir enstruman ile ilgilenmek, gitar gibi falan çok işe yarıyor.

Derdin kızsa mesela, başla gitara derim. Çoğu düşüyor gitar çalan erkeklere, sert müzik seviyorsan elektro gitarlara da bakabilirsin, elektro gitarda tavsiye verebilirim çok araştırdım, henüz almak nasib olmadı maalesef.

Yani değişmek zorundayız, eğer var olmak istiyorsak, şu hayatta "böyle biri de vardı" gibi bir etki bırakmak istiyorsak ya da en basitinden ölecekken, "yaşadım yaptım gidiyorum" diyebilmeliyiz be kral

Düzelecekse düzelmek istiyorum düzelemez ki her şey o kadar kötü ki saçım başım dişim gözüm kulağım boyum kilom çatlaklarım engelli kimliğim lise 1 terkim işim okulum yok , kafamı toplamak bir sürü dert

Ya bak ben seni anlayabiliyorum ama en beni tanımıyorsun senin dediklerin normal biri için ben normal değilim ki derdim kızsa gitarla başla demekde olmuyor anladın mı ve ya derdin işse çevreyse işe gir sosyalleş demekle de olmuyor

Senin yollarından geçtim kral, yaşım 18 benim ama çok çektim.

Sana yolları sundum, yapıp yapmamak senin elinde. Sendeki olumsuzluğa yorma tıpkı bende olduğu gibi.

Misal geçen annem ehliyet konusunu açtı ben "ya yapamazsam" dedim, bana direkt sen neden en olumsuzunu düşünüyorsun falan dedi, o anda gözümü açtım. Farkettim ki düzelmek varken ben hep olumsuza yormuşum. Veya bir iş ile uğraştığımda sürekli o işle uğraşmam gerek gibi hissediyormuşum.

İş bulduktan sonra sana para gelecek kral, adam senin saçına teline değil, bu adam benim verdiğim işleri yapabilir mi diyecek. Saçın mı yok, saç varmış gibi gösteren spreyler var mesela, ilk maaşınla onlara bakabilirsin, ya da saçını vur 0 a, zaten gören kimse yok, 0 saçlı insanların kombinlerini araştır kendini öyle hazırla, misal küpe yakışıyor o tip insanlara, ben kürdüm üstüne küpe taktım sülale top dedi aljsdhakjdha ama ben onları takmadım şu an hepsi alışmış hiçbir şey demiyorlar.

Yani demem o ki çözüm çok sen uğraşmıyorsun, benim 1 ay falan önceki halimsin, 1 ay önce annem ile psikologa gittik, doktorla konuştukça neleri yanlış yaptığımı çok iyi anladım. Sana aşırı bir şekilde tavsiye ediyorum, bunu yapman gerek.

Yoksa varlığın bilinmemiş bir şekilde yok olup gideceksin, bana koyardı bu durum, sana da koyar koymalı bence

10 Yıldır kendini benim gibi eve ve hayata kapattın mı acaba , ben yapmıcam demiyorum ama her şey o kadar zor ki işe girip bir yerden başlamak bile bir sorun haline geldi , hayatımı bir bilsen... Ama ben hep olumsuzu düşünmeyelim çünkü bütün durumlar bunu yaptırıyor bana , çok sıkıldım ve 10 yıl oldu dile kolay 2012 yılından beri böyleyim saldıkça saldım kendimi şimdi istesem bile kurtulamıyorum bir yerden başlasam ilk defa işe girsem bu seferde rahatım kaçacak kurulu düzenim bozulacak yapamam kafasındayım , işte saçım normalde bakımsız işte kıvırcık tane tane şekilsiz egzamalı v. s
abim işkur ve ya havaalanında bakalım iş dedim ama hiç kendimi hazır hissedemiyorum ki bu sefer bu hayattan kopmaz istemiyorum deli gibi korkuyorum sosyalleşmekden sorumluluk almakdan sosyal fobim var ama olmadığı içinde sıkılıyorum ne yapıcam bilemiyorum çok zor , böyle ölene kadar kendimi süründürmeyi göze almıştım.. Neden uğraşmıyorum peki biliyor musun çünkü son 10 yıldır böyle yaşadım her günüm böyle geçti günlük rutinim oldu başka şeyden korkuyorum zaten yapabildiğim başarabildiğim bir şey yok bende koyveriyorum gittiği yere kadar benim sosyal korkum çok fazla ölsem hayatımı değiştiremiyorum böyle alışmışım düşmüşüm bir kere kurtulmak istiyorum ama hemen hiç bir şey olmayacak bi de güvenim yok sosyalleşmekden ödüm kopuyor kız arkadaşımın olması bile başıma bela gibi anlatabildim mi sorumluluk istemiyorum kaldıramam gibisinden anlamam gibisinden hoş olacağı da yok zaten bunun önce kendini yenile sonra hayatını yenile ölme eşşeğim ölme , psikolog vermiyorlar bana.. Koyuyur hiç bir yaşamadan bok gibi yaşayıp hiç gibi öleceğim ama düştüğüm durumlar kurulu düzenim hepsi yapamazsın bu hayat dışında diyor..

Tamam işte, ben kendi varlığımı farkettiğimden beri evden okula, okuldan eve büyüdüm?
Ailem muhafazakardı, babam olmadığı için (6-7 yaşımdayken falan ayrıldılar) bir de tek çocuk olduğum için üstüme fazla düştüler, onlardan hep nefret ettim. Annemi bir kaşık suda boğacak kadar sevmiyordum bundan 1 ay önceye kadar. Nedeni oydu çünkü, eve kapatan da oydu, kız arkadaşımın olmamasını fiilen değil uzun vadede sağlayan da oydu, insanlarla konuşamamın sebebi de oydu.

Ama işte psikologa gidince farklı bir pencereden bakıyorsun hayatına, sonra bir tanrı gibi kendi evrenini yaratıyorsun.

Ve o evreni gerçek dünyaya uygulamay başlıyorsun. Sorumluluk alamama konusunda benden öteye gidemezsin bu nettir. Ama işte değişmelisin be kral, ya fiziksel özelliklerine niye bu kadar takmışsın anlamıyorum, hayır bir de kıvırcıksın, o saç gösteren spreyler sana gayet yeter.

Boyumdan şikayetçiyim, kendimi bile koruyamamaktan acizim, tip olarak ise yeterliyim. Yeterli olmamın sebebi kendime bakıyor olmam.

Bak ev hali tipimi görsen suratıma tükürürsün, ama saç yaptıktan sonraki halimi görsen översin.
Benimde makyajım saçım mesela, sende o makyajı bulman gerek. Yüz şeklini internetten araştır, o şekile göre saç modellerine bak, kıvırcıksan kıvırcık modellere bak. İnsanlar kıvırcık olmak için çok uğraşıyorlar sen bulmuşsun beğenmiyorsun.

İş konusunda kesinlikle gitmelisin. Inadına gitmelisin, kır dök senden önemli değil, işten atıl çokta tın de ve hayatına devam edip yeni bir iş bul. Bizim gibilerin bu durumdan kurtulması için ortalama 3-4 ayını sürekli deneyerek geçirmesi lazım bana göre.

Misal ben kendimi koruyamam kızı nasıl koruyacağım diye hiç o toplara girmiyorum. Çünkü daha fitness planıma gelmedim.

Öncesinde kızlar neden bakmıyor derdim, sonra makyaj planı ilerledi, artık bakıyorlar o sorunum ortadan kalktı.

Sonra neden bir insanla konuşamıyorum dedim, üniversiteye gidince o problemde %70 çözüldü.

Yani tek tek planını kurup sadık kalıp işletirsen çözülüyor.
Hayatının amacını bu durumdan kurtulmak olarak belirlersen sorun kalmayacak.

Hiçbir şey tak diye olmayacak, belki 1 sene sürecek fakat sen o 1 sene sonra kaybettiğin 10 yılın acısını çok güzel çıkartacaksın emin ol.

Aslında asosyal kalmamızın, bilgisayar başında olmamızın nedeni de bir yerden sonra anlık mutluluk vermesi.

Bilgisayardan açarım bir video alırım mutluluğu fakat anlık olur uzun vadede olmaz.
Ben ise uzun vadede olması için, videoyu açan değil oluşturan kişi olmayı hedeflerim, sende öyle hedefle.

Eğer bu durumdan kurtulmak istiyorsan detaylıca yazdım her şeyi, her şey de sana bağlı

Kim ben mi sorumluluk almamaya senden öteye gidemem bi git Allah aşkına ya sesli güldürdün ben doğduğumdan beri sorumluluk almadım lise mezunu bile değilim okula gitmedim hiç çalışmadım hiç sosyalleşemedim hiç sokağa çıkmadım hiç kendi ayaklarım üzerinde durmadım herkes benim gibi her gün odasında mastürbasyon yapmıyor bunu keyfe dönüştürüp kilo almıyor hiç evden çıkmıyor ölse dahi , ben kendimi öyle bi saldım ki tahmin edemezsin hem ağzımdaki dişler hem de psikolojim kafam dökülüyor , şeker hastası diyabet oldum ölsem çalışmıyorum okumuyorum arkadaş tanımıyorum ölsem iş yapmıyorum anladın mı sorumluluk istemiyordum böyle oldu o yüzden sorumluluk asıl sen benden öteye gidemezsin , Asıl benim ki net bir gün benim yerimde yaşasan ne demek istediğimi anlayacaksın yemek ye kilo al miden obezite çok çabuk acıkıyor her saat her gün her saat az mastürbasyon yap bilgisayarda yapacak başka bir şey yok ölsen kendini benim gibi salamazsın yıllarca bu böyle ne kafa kaldı ne diş , Neden takmıyayım fiziksel özellikleri sağ arka dişlerim çürüdü koptu yok artık şişmanım kilo veremiyorum çatlaklarım var sesim çocuk gibi ince dış görüntüm bok gibi çocuk gibi boyum 1.72 say say bitmez sağ gözüm şaşı sol kulağım işitme engelli neden takmıyayım fiziksel özellikleri mutlu hissetmem için bunların kalkması gerek bir kuzenime bak bir de bana istersen bir görüntü atayım bi bak aramızdaki farkları.. öyle bildiğin bonus kafa gibi kıvırcık saç değil tane tane çok iğrenç yağlı kafa kepekli egzamalı saçım böyle saç telleri birbirinin içine girmiş iğrenç onu geç sağ dişlerim tamamıyla yok fotoğraf çekinemezsin zaten kilolusun bi de birini duymak için bile sol tarafına geçiyorsun çünkü tek sağ kulakla duyuyorum.. Afferin kendine bak tabi benim gibi ot yaşama... Şaka gibi dediklerin hayretler içerisindeyim hiç övünecek bir yanım yok bildiğin kıvırcık saç değil tel tel iğrenç

İş konusunda kesinlikle gitmeli miyim çalışmalıyım , 10 yıldır kendimi saldım haberin var mı öyle böyle salma değil çok şişmanım hiç bir iş yapmasam bile yoruluyorum çok çabuk acıkıyor obezite midem sürekli mastürbasyon yaptığım içinde çişim geliyor ne can sıkıcı düşünebiliyor musun bir de işe girdim diyelim kurulu düzen 10 yıldır her gün yaptığının dışına çıkmak öyle korkutuyor ki tahmin edemezsin.. bende çocuk yapmadan çocuk sahibi olmakdan korktuğum bakamayacağım içinde hiç o işlere girmeye niyetim yok kız felan varsa yoksa 31 çekmek , Afferim kral sevindim senin adına , artık kızlar pas veriyor diyorsun sende gol at o zaman ne bekliyorsun.. ben kim üniversiteye gitmek kim ya 7 kişilik ailemde kimse bile lise mezunu olmamış , İyi hadi belirleyim hemen oluveriyor , bir de bunu bana sorsana , Ya iyi söylüyorsun hoş söylüyorsun da hemen hiç bir şey olmayacak bir de bu kafayı toplamam çok zor mental olarak , yiyip içip ölmek galiba sonum , yani hayatımı bir yakından dinlesen..

Kral walla elimden geldigince yardım etmeye calistim. Sen duzelmek falan istemiyorsun. Soruyu da sadece icini dokmek istedigin icin yazmissin o kadar, bende yapıyordum zamanında.

Duzelmek istesen, ben sana her oneri yaptigimda gidip yaptigim oneriye "onu nasil yapabilirim, bunu nasil yapabilirim" falan gibisinden ilgiyle cevap verirdin, sen ise oneri yapıyorum, sorunlarını tekrar bana yazıyorsun.

Selametle, umarım bir gun plan yapıp sadık kalmayı basarirsin.

Yahu kardeş karamsar olmamayım olmayayım diyorum ama , yaşadıklarımı kendi yerine koysana bu sefer sorumluluk almaya kabuğundan çıkmaya hayata atılmakdan korkuyorsun ödün kopuyor çok normal değil mi 10 yıldır hiç bir şey yaşamadığın için garip gelmiyor mu sence , düzelmek istiyorum ama 2 kere denediğimde ne başarabildiğimde ortada.. işte diyorum ya nasıl yapabilirim ki hiç büyümedim ailem böyle yetişirdi ezik gibiyim , işte bil diye anlatıyorum sorunlarımı istersen ayrıntılı anlatırım buraya içimi dökmeye de değil yardımcı olmaya yazdım haberin olsun , bir plan yaptım aslında ama daha işe girmeye bile çekiniyorum nasıl olacak

https://www.hizliresim.com/jaj9egr

Hobi mi ariyorsun, üstelik zevk alacağın bir şey söyleyeyim. Gitara (elektro olur akustik olur) başla. al sana hobi, zaten bütün gün evdesin , diğer insanlardan daha hızlı gelişirsin.

Vücut derdinden yanıyorsun, git doktora çatlaklar için.

Diş derdinden yanıyorsun yapacağın basit, işe gireceksin, işten aldığın her ayki maaşın ile kendine diş yaptırabilirsin.

Aslında işe girdiğinde maddiyat arttığı için vücut, hobi, kiz gibi ana nedenler ortadan kalkıyor. Bak net diyorum, işe girip asgari ücret gibi bir maaş ile her şeyi kendine harcaman şartı ile, 1 sene içinde çakı gibi adam olursun.

Önce işe gir, sorumluluk da almış olursun. Yaw korkma korkma yemezler, yapamazsan başka iş bulursun.

Ama sen kendini işe girmeye hazırlarsan çoğu sorun ortadan kalkacak brom bunu da net diyorum

Gitar parası nerde , çatlaklar lazerle azalıyor para nerde , diş takılması lazım impirant kanal dolgu diş taktırmak 1 tanesi 5 bin lira diyorlar.. Hayır kalmıyor okul durumum yok kız bakmaz ne boy var ne bir şey var sağ gözümde görmüyor sol kulağımda duymuyor kız istemez belki , sırf işe girdim diye sosyalleşeceğimi sanmıyorum her gün dışarda arkadaşlarımla olayım her gece barlarda dışarlarda.. evden işe işden eve olur olursa da ancak.. okul durumum ne olacak engelli kimliğim var üstümde boyumda uzamaz , Korkuyorum çünkü son 10 yıldır yaşadığım rahatlık kaçacak kurulu düzenim.. Yaptığım planlar arasında ilk iş işe girip para kazanmak kendine bakmak zaten ama cesaret edebilsem geçen abileme atarlandım gürledim otelde işe vardı form dolduracaktık götürmedi abim arabayla gidemedim kavga ettim sonra yine yaptığım şeylere döndüm..