Sizce bu benim imtihanım mı?

Samimiyetle yapmasam uğraşmazdım ve aileminde kardeşimi istemediği birine vermelerine engel olmazdım. Onlar vermeden ben biriyle tanıştırdım işte böyle bir hayatı düşmanıma bile dilemem. Benim bu dünya da dermanım yok maalesef.

Sabrediyorum her gün Allah'a yalvarıyorum ağlıyorum

Kimseye zararim yoktu çocuktum yani neden böyle oldu diyorum bazen isyan etmek istemiyorum ama ömür dediğin bir kez veriliyor insana benim ki çöp oldu gitti

Öyle oluyor onlar için bu evlilik devam ediyor sırf onlardan ayrı kalmayayim diye.

17 yaşımdaydım o 26 abi derdim ve o zamanlar bile sevmezdim kendisini. İşte evlendirdiler ben korkuyorum öğreniyorum böyle her gece ağlıyorum filan yani yok asla alışamadım sevemedim sapık gibi geldi hep. Çok ağladım çok direndim kimse umursamadı beni😔 evlendikten 3 ay sonra düşük yaptım doktorlar bile alay etti benle resmen koridor da ağlaya kolumla sildigim gözyaşlarimi asla unutmucam. Kürtaj dan bir çocuk gibi odadan kaçtığımi da.

Önceden sevmezdim abi derken. İstemedim onu hiç. Çok paranoyak düşünüyor saçma geliyor bazı konuşmaları her şeyi çok abartıyor. Bakımsız zaten giyimine özenmez. Eğlenmekten anlamaz. 60 yaşında adam gibi. şu an o 35 ben 26 yım.

Öyle maalesef inan yaşamamakla es değer bu durumum çünkü hiç bir vasfım yok. Sadece kardeşimi kurtardım işte ailemde karışmıcak işte kardeşime benden ağızları yandı ya işte.

Kardeşim gibi çocuklarımın da mutlu olması için elimden geleni yapacağım.

Kesinlikle

Sonuç yok 2 çocuk var ve çok hassaslar bu saatten sonra nasıl boşanayım onları görmeden 1 gün geçiremem. Ölene kadar böyle çocukken yaktılar benim hayatımı. Zamanında çok ayrılmak istedim çocuklar yokken ailem müsaade etmemişti.

Evet buymuş belki imtihan belki değil ot gibi yaşıyorum çocuklarım için.

2 çocuğum var onlarsız 1 güne bile dayanamam.

Amin teşekkür ederim.

2 çocugum var çok hassaslar küçükler boşanma sürecini kaldıramazlar ben de 1 gün ayrı kalamam onlardan.