Sizce cözüm mü?

Selam ben 26 yaşındayim bayanim Almanya’da yasiyorum. Hayatimdan bahsedeyim sorunlu bir aile ile yasiyorum, calismak istiyorum ama hic bir ise alinmiyorum, devam okula gitmeyi düsünüyorum kendimi yükseltmek istiyorum fakat bazen düsünüyorum bu yastan sonra olur mu diye. Baska eve tasinamiyorum devlet yardim edecegine söz veriyor ama ilgilenmiyor. Arkadaslarim var ama yok yani var ama pek görüsemiyorum hic biriyle cünkü cogu evli veya sevgilleri var. Yillardir hayatim kaos gibi. Evde gecirdim ömrümü diyebilirim cünkü yeni arkadasliklar kurmak istiyorum ama kimse beni begenip benimle takilmak istemiyor. Hep agliyorum. Bagisiklik sistemim üzüntüden zayifladi hep hasta oluyorum. Int*har bahsetmek günah evet ama int*har aklimdan cikmiyor yillardir bu sacma hayati yasiyorum zaten ve daha fazlasina katlanamiyorum. Kücük seylerden mutlu olan bir insanim aslinda ama o kücük mutluluklari bile yasayamiyorum artik. Sizce de int*har bu durumda cözüm mü?