Hayata adapte olmakta zorlanıyorum yaşadıklarımın kısır döngüsü sanki bitmiyor gibi nasıl kurtulur ki insan?

Benim ailem ayrı ve başkaları ile evli babamla konuşmuyorum işimi bıraktım arkadaşlarımı bıraktım doğduğum yerden anneme yerleştim şu an çalıştığım yerde beni tatmin etmiyor ben ailesine destek olmaya çalışan bir çocuktum babam defalarca evlenirken yanında oldum mutlu olsun istedim ama o beni birgün evden kovdu nedeni de bütün maaşımı vermek istememem annemden kıskanıyordu beni şu an annemle oturuyorum ama işime güvenmediğimden çıkarsam da annemden para alamayacağım için çalışıyorum burada arkadaşım da yok biraz da seçici insanım sevgilim bile yok sanki dipsiz bir kuyuda gibiyim herkes akıllı kızsın diyor ama dayanmaya çalışıyorum hayatıma biri girsin mutlu olayım anne olayım istiyorum ama kimseye de güvenemiyorum bir ara psikologa gittim annemin oturduğu yer çok kötü anlattım kendini hep korumuşsun sende potansiyel var çözümü de biliyorsun sadece zamana bırak deyip bana prozac yazdı bıraktım gerginliği mi alsın diye bıraktım onu uyku yapıyor elimden geldiğince sınavlarıma asılmaya devam ediyorum sürekli içimde yanan tek umut nedense okumak üniv bitirdim ama hala okuyasım var fakat ne kadar enerjik olumlu biri olsam da bazen enerjim çekiliyor gibi ve çabuk vazgeçiyorum tsm ortasında
Hayata adapte olmakta zorlanıyorum yaşadıklarımın kısır döngüsü sanki bitmiyor gibi nasıl kurtulur ki insan?
Cevapla