Çok çaresiz ve bıkmış hissediyorum?

Son zamanlar da o kadar çok tükendim ki baş ağrısından ayakta bile duramıyorum düşünemiyorum bile doğru düzgün ruhen fiziken çökmüş durumdayım yıllardır babamın sevgisizliği sorumsuzluğu baskısı altında ezildim çok çaresiz kaldığım günler oldu hep Allah a sığındım kimsem olmadı yarı yolda bırakıldım hep babam bile sevmiyordu ki başkaları sevsin beni derdim ama beni gerçekten seven birini buldum çok şükür ki ben de onu çok sevdim ailem baskıcı ve yobaz bu tür şeylere aşırı karşılar ama elimden geleni fazlası ile yapıp kabul ettirdim aileme sevdiğim insanı nişanlandık ama bu süreçte ne çektiğimi Bi ben bilirim mutlu gibi göründüm ama çok canım sıkıldı çok zoruma giden şeyler oldu şimdi de yıllardır yaşadığım sorunu yine yaşıyorum çeyiz alınacak ama babam yardım etmiyor maddi durumumuz çok iyi ama ben hayatımın her anında maddi ve manevi olarak sorunlar yaşadım bir kere bile harçlık vermedi babam bana annem gizli saklı kuruş kuruş biriktirip verirdi o kadar bunlar aklıma geldikçe öyle yaralanıyor ki ruhum mahvoluyorum babamın gözünde bu kadar değersiz olmak yıpratıyor beni hiç sevemedi artık aslında umrumda değil ama maddi olarak ona bu sefer çok ihtiyacım var çok utanıyorum nişanlım dan ve ailesinden o kadar iyi ve eli açık insanlar ki mahcup oluyorum şimdiye kadar asla kimseden bir şey almadım istemedim onları öyle eli açık görüp bizi de bu şekilde görünce gerçekten çok utanıyorum maddi durumumuz iyi olarak biliniyor ama neler oluyor Bi ben biliyorum keşke diyorum çalışsaydım ama okutmadılar çalıştırmadılar beni hep Bi mahkum hayatı yaşadım sanki ben hiç mutlu olmayacakmışım gibi hissediyorum her şeyden soğuyorum uzaklaşmak istiyorum kimseye demeden çıkıp gitmek istiyorum yaşamaktan bile soğudum her gün aynı tantana saçma sapan şeyler Bi çeyiz için duymadığım laf kalmıyor yardım edecek kimsem yok Bi dert ortağım bile yok arkadaşım yok öyle zor durumdayım ki Allah kimseye yaşatmasın bu karmaşayı ne yapmam gerek bilmiyorum biraz motivasyona ihtiyacım var