Sice her kadın çalışmalı mı?

Kadın/erkek her yetişkin kendi gelirine sahip olmalı, kendi ayaklarının üstünde durmalı, geçinmek için eşi bile olsa bir başkasına bağımlı olmamalı. İşinize geldiği zaman kadın-erkek eşitliği deyip, işinize gelmediği zaman ataerkil kafada olamazsınız. Evli kadınların ev kadını olma isteği de, işine gelmediği zaman ataerkil düşünceye sarılmanın en güzel örneği. "Kocam değil mi? Bana baksın." Bunu kabul ediyorsanız, evlilikte erkeğin sözünden çıkmamayı da kabul edeceksiniz, 7/24 hizmetini görmeyi de, bütün gün mesai yapıp 3 kuruş para kazanmak için onun bunun ağız kokusunu çekmiş adamı hoş tutmayı da kabul edeceksiniz. Her sabah ondan önce kalkıp kahvaltısını hazırlamayı da, her akşam önüne dört dörtlük sofra hazırlamayı da, evinizi her daim pırıl pırıl, düzenli tutmayı da kabul edeceksiniz. Ayrıca eşiniz sevişmek istediğinde "bugün çok ev işi yaptım, yorgunum" dememeyi de kabul edeceksiniz. Siz rahat ev ortamında müziğinizi açıp temizliğinizi, yemeğinizi yapıp artan zamanınızı alışverişte, kuaförde veya tv karşısında geçirirken, eşiniz patronunun istediği işi zamanında yetiştirmeye, veya ertesi gün ödeyeceği çek için müşterilerinden yalvar yakar tahsilat yapmaya çalışıyor olacak. Eşinizin geliriyle sağlayabildiği imkanların daha fazlasını isteme hakkınız olmayacak. Kendi keyfiniz için giyim, parfümeri, elektronik vs alışveriş yaptığınızda parası eşinizden çıktığı için hesap verme durumunda olacaksınız, çünkü başkasının kazandığı parayı kendi paranız gibi harcayamazsınız. Evli kadının çalışmayı istememesi tembelliktir, kolaycılıktır. Evli olup çalışan kadın ise, ev işlerinin yapılmasını eşiyle paylaşma konusunda kendi elini kuvvetlendirir, "ben de çalışıyorum bütün gün, şu şu işleri de sen yap" diyebilir. Geliri olmayan kadın, eşi öldüğünde veya eşinden boşandığında sudan çıkmış balığa döner. Bu yüzden, ben, evlenince çalışmak istemeyen bir kadınla evlenmezdim. Yetişkin insanların, ortada çalışmaya engel bir durum yoksa (hastalık, sakatlık gibi) birbirine "bakması"nı doğru bulmuyorum. Çalışabilecek durumda olan her yetişkin çalışmalı.

Esim çalışmıyor. Tek maaş da olsa çok şükür kimseye muhtaç olmadan yaşıyoruz. Eşime para vermem. Öyle bir alışkanlığım yok. Evliliğin ilk birkaç ayında bu duruma kızdı. Cebimden ihtiyacın kadar al dedim. Hayır ben almam sen vereceksin dedi. Ben senin para durumunu takip edemem. Ihyican olanı kendin al dedim. Sonra almaya başladı. Bazen öyle oldu ki cebimde sadece 50 tl varsa hepsini aldı. Hiç sorun değil. Bazen para çekmeyi unutuyorum sigara parası dahi veriyor. Ek kredi kartı da var. Yani istediğini alabilir. Zaten aklı başında biri. Ayrılıktan sonra sudan çıkmış balığa dönmez çünkü ayrılığı düşünmeyiz. Ölürsem de ona yetecek kadar maaş bağlanıyor. Caliasmamasinin bir sıkıntısını görmedim. Ama çok faydasını gördük. Çocuklarımızı bakıcı, kres lerde buyutecegimize en güzel şekilde kendisi büyüttü. Her şey mükemmel oldu. Burada sorun bazi o.ç erkeklerde oluyor. Kadını kaşık düşmanı, gereksiz görüyor. Yaptıklarını başa kalıyor sanki bir lütufmus gibi. Para vermiyor. Halbuki erkeğin zaten görevi bunlar. Kadının çalışması erkeğin karakterine bağlı. Erkek görevini layıkıyla yaparsa kadın da evinde çocuklarıyla vakit geçirir. Aksi halde gurur yapıp çalışmak ister. Tek maaş yeterli olmazsa ikisi de çalışmalıdır. O ayrı bir konu. Bugun kadınların çoğu is hayatında ve özellikle çocukları perişan büyüyor. Bu çocuklar ilerde anne ve babasını huzur evine bırakmaya adaydır. Öyle ya sen ihtiyaç olduğunda çocuğun ile ilgilenmezsen kreslere bırakırsan o da ihtiyacın varken huzur evine bırakır. Kisaca maddi zorunluluk yoksa kadının evinde olması hem aile hem de toplum açısından en ideali. Burada Tek şart erkeğin insan olmasıdır. Son söz olarak olaya kadın erkek esitligi açısından bakanlar art niyetlidir hatta kadın düşmanıdır. Olaya adalet penceresinden bakmak lazım. Peki yukarıdaki şarta uyan erkek var mı? İşte onların sayısını da kadınlar gittikçe azaltiyor. Yani kendi ayaklarına sıkıyorlar. Bu da ayrı bir tartışma konusudur.

Maddi duruma bakar bu, eğer eve giren gelir evin ihtiyaçlarını karşılıyorsa gerek yok ev hanımı olabilir. Bu dönemde pek mümkün mü? İşte o bir soru olarak evlenene kadar aklının bir köşesinde dursun.

Ayrıca ben her kadının çalışmasa bile, ekonomik özgürlüğünü kazanabilecek kadar donanıma sahip olması gerektiğini düşünüyorum.