Aileme katlanamıyorum onlardan uzakta okumak istiyorum ama bunu yapmak benim için çok zor. Lütfen düşüncelerinizi yazar mısınız?

Ailem bana saygı duymuyor, klasik toxic aile modeliler. Onların isteklerine ve yetişme şartlarına göre yaşamamı istiyorlar. Artık buna katlanamıyorum. Özellikle babam üstüme çok geliyor ve benim için her şeyi yaptığını ama benim anlayışsız olduğumu söylüyor. Bana hiç fiziksel şiddet göstermediler ama babam bunu bir tehdit ve korku unsuru olarak kullanıyor. Çoğu zaman onları görmezden geliyorum ve konuşmalarından kaçıyorum bu yüzden bana ''Bir gün elimde kalacaksın'' ya da ''canını yakarım'' gibi şeyler söylüyor. Artık ona saygı duymuyorum. Sırf babam olduğu için ona katlanmaya çalışıyorum. Aynısı annem içinde geçerli babamdan daha katlanılır bir insan ama çokta farklı değiller. Bazen benim ya da onların yok olmasını istiyorum sonra kötü hissedip pişman oluyorum. Bazı zamanlar intihar bile makul bir seçenek gibi gözüküyor. Korkmasam ya da hayatım onlardan daha az değerli olsa bunu yapardım. Ama yapmıyorum sadece bir düşünce olarak kafamda duruyor.
Bu yıl üniversiteye gideceğim ve sırf onlar yüzünden şehir dışında okumak istiyorum ama maddi olarak çok sıkıntıdayım. Geçen sene çalışıp para biriktirmek istemiştim ama o sıra 17 yaşındaydım ve sokağa çıkma yasağı vardı bu yılda okul ve sınavla uğraştığımdan çalışamadım. O yüzden maddi olarak onlara bağımlıyım. Kendi şehrimde bulunan üniversite oldukça iyi ve onun bazı bölümlerini tutturabilirim bu yüzden seçimlerde burayı da yazacağım. tutarsa maddi ve üniversite açısından çok iyi olacak ama ailemle yaşamaya devam etmek tam bir eziyet gibi. Ne yapacağım bilmiyorum. Aslında biraz içimi dökmek ve başkalarının fikirlerini duymak istemiştim.