Babamla hiç iletişimimiz yok, benim gibi olan var mı?

Bu beni ciddi anlamda rahatsız ediyor. 25 yaşındayım, 6 kardeşiz ve en büyükleri benim. Babam asgari ücretle bir tekstilde çalışıyor. Tamam hayat şartları kolay değil ama, baba olmak yalnızca evin geçimini sağlamak demek değil ki. Babamla evde iki yabancı gibiyiz, aramızda ciddi anlamda iletişim sorunu var ve çok değersiz olduğumu da hissediyorum onun gözünde, mesela domatesi doğramadan yerken üzerine hafif yanlışlıkla domatesi sıçratınca sofradayken bana dövecek gibi baktı (o kadar ki ne oldu baba? yanlışlıkla oldu demek zorunda kaldım ben;"bir daha olmasın!!" dedi sertçe) yanımızda kuzenlerimde vardı. Herkes evlenmemeli, herkes ebeveyn olmamalı, olamaz.. Babam yaşasa da yokmuş gibi😔, mesela yine sofrada babamdan bir şey istiyordum 3 defa söyledim duymamazlıktan geldi, en sonuncusunda sakince" beni neden takmıyorsun? "diyince uzattı istediğim yemeği (yine kuzenler varken hemde). Üniversitedeyken şehir dışındaydım beni bir kere bile aramıyordu. Hatta baba sevgisi görmediğim için uzun bir süre benim için yanlış olan yani bana değer vermeyen, benden sadece bir obje olarak yararlanmak isteyen erkeklerin bile peşinden koştuğumu hatırlıyorum. İlerde evlenirsem, çocuklarımın babası böyle olmayacak, yaşadığım bu duygusal yokluğu onlara yaşatmicam.