Sosyalleşmeyi neden beceremiyorum?

Napim 9 senelik psikoloji düzelmek istesen bile rahatın gidecek diye içim içimi yiyor.. 1 kere inanadım bundan 5 sene evvel ama karşıma çıkan ilk engelde pes ettim.. aklımı kullanamadım... piskologa gitmeyi çok istiyorum piskoterapi almak ama yok gidemiyorum ki.. parayı hallettik diyelim bir de gidip gelme mesefa çıkıyor benim aracım yok nasıl gidip gelicem piskologa kim götürcek yol iz bilmiyorum hepsi benden uzak.. o da olmuyor.. şişmanım obezim böyle kuaföre dahi olsun gitmem.. tek başıma bile gidemiyorum dişlerimde çürük bakım istiyor çoğu şekerden eridi.. kıyafet alacak avmye gidecek tip de yok bende güvende.. diyetisyene gittim zaten liste verdi ama uyamadım 1 saat yürüyüş yazmış ayaklarım su topluyor basılmıyor üstüne midem de çok aç boyuna salata , çorba , yoğurt gına geldi... dedim ya 1 kere denedim 5 sene önce istesem de çıkamadım.. çok zor geliyor değişim..

Yalan mı söylüyorum çirkin ve özgüvensiz değil miyim.. perinin gelmesine gerek yok 5 sene önce peri kendimdin birazcık güven gelmişti gittim spor salonuna 2 ay kadar biraz zayıflar gibi oldum ama sonra bıraktım evime döndüm aklımı yine kullanamadım bundan sonrası için aklıma tek başıma yapacak bir şey gelmedi 5 kilo ver evine özüne dön bu dedi içim ötesi seni aşar.. kapasiten yetmez dedi sanki ötesini yaşamaya.. Herkes bir tuturmuş zaten bahane de bahane.. yaşadıklarım kolay şeyler mi... çünkü benim gibi 9 sene kendini bir odaya hiç gezmeden kapatmadın ve 9 sene şişman obez yaşamadın değil mi ondan gençsiz kızsın güzelsin geleceğim olacak diyerekten spor yapıyor ve mutlusun değil mi.

işte 9 senelik psikolojinden öyle diyorum doğal olarak bu ruh haliyle , Sende olsan sende Yerimde olsan olduğun yerde kalmak isteyebilirdin o psikolojiyle rahatın kaçacak düzenin değişecek farklı bir karaktere bürüneceksin.. herşeye koşturcak çabalayacak yorulcaksın.. felan.. haksız mıyım.. buz dağının işte bir de böyle görünmeyen kısmı var.. ve bu bahane olarak algılanıyor.. ama tabi sende haklısın hiç bir şey yapmazsan böyle yakınmaya devam.. spor salonlarına gidemiyorum tekrar virüs tehlikesi var diye yürüyüş bile yapamıyorum ayaklarım su topluyor acıyor basılmıyor üstüne pişikde oldum.. evde de spor yapamıyorum egzersiz yemekler daha çok ağır basıyor bu kapalı ortamda.. Şimdi söyler misin bu şekilde eskiden bile zayıf olamayan ben şimdi yine nasıl zayıflayacağım midem çok genişledi çok aç feat food katı şeyler yemek istiyor boyuna homurdanıyor.. Çevreye gerek yok bizzat kuzenim amcamın oğlu muhteşem yaşıyor ona özeniyor ve ya sinirleniyorum.. abimde aktive olsun diye o da a-sosyal biridir 44 yaşında evlenmedi korkar , sadece işi var arabası var balığa gider aktive olsun diye bak işte o da çabalıyor her ne kadar yuva kurmakdan korkan birisi olsada.. ama ben diye bir şey yok işte.. engelli garip murat bilgisayarda herşeyi izler bütün gün göbek büyütür şarkı dinler başka hiç bir şey yapmaz.. diğer gençler gibi ortamlara girmez eğlence nedir arkadaş , sevgili nedir , aktive hobi yapmak nedir , çalışmak okumak alın teri nedir bilmez işte.. ona bunlar zor gelir hep yabancılık çeker.. olduğunu düşündüğünde de bu psikolojiyle rahatı gidecek diye korkar ancak hayalinde rüyasında yaşar istediğini.. ben tek başımayım herşeye tek başıma bu beyinle herşeyi yoluna koymam bekleniyor ama ben işte binbir zorluğa girmeye cesaret edemiyorum.. sana dışardan fikir vermesi çok kolay belli ki ,

Tamam eyvallah fikirlerine bir şey dediğim yok ben beni suçlamana daha çok takıldım.. ve bu psikolojiyle beni biraz olsun anlamamana.. tamam ben bir şey yapmasam bir şey olacağım yok eee ama ne yapabilirizi şimdi mideyi bile tutamıyoruz her yerim dökülüyor yaşantım gibi ne yapabiliriz istesek bu sıkıntılar gider mi

Sende kafa yapıma çok takıldın hak vermiyorsun 9 senedir böyle yaşadığım için kusura bakma ama normal bu şekilde bu psikoloji ve kafa da olmam , ama seni anlıyorum en azından dediklerini.. fikir veriyorsun vermesine ama ben ne bileyim işte tek başıma yabancılık çekiyorum şimdi ilk iş ne yapsam diye.. nasıl akıttığım damlalar , okyanus olur onu çözemiyorum işte.

Dost acı söyler diyorsun başka ne diyeceksin haklısında.. eğer bir şey denemezse ve sonucunu görmesez olumlu olumsuz böyle dert yakınmaya devam.. ben işte alışkanlıklarımı kaybedicem diye korkuyorum onlar olmasa zaten benim kimse tutamaz belki bir şeyler başarabilirdim o zaman en azından kendim için kuzenime biraz olsun benzemek için.. dur bakalım diyet denicem yine yarın yürüyüş yapıcam bunu süreklilik haline getirmem en azından şu göbekden kurtulmam rahat uyumam lazım ve belki bir gün bütün bu alışkanlıklardan da kurtulduğumuz gün beni de belki bir şeyler başarmak için bir şey durduramaz belli mi olur..

zaten şu an herşeye yavaş yavaş faydasını görürsek ve alışkanlıklarıda olurda yenersek belki farklı hayat bekliyordur

Tek sıkıntım benden özgürlüğümü almışlar gibi hissetmem.

biliyorum fakat içim istiyor.. dışım ve karakterimi oturtmak farklı biri olmak istemiyor.

Bu o kadar kolay ve bir anda olacak ve diğer şeyleri bırakacak kadar doğru durum değil