Kendime zarar veriyorum ama duramiyorum?

Ben Hollandada dogup buyumus biriyim. Hayat standartlarim ekonomik durumum gayet iyi. Hala ailemle yasiyorum ve okuyorum. Ama ailemle maalesef iyi anlasamiyorum. Ozellikle ablamla anlasamiyorum. Ablam surekli beni assagliyor hakaret ediyor ve ben sesimi cikardigim anda ailem hemen “yapma kizim bagirtma ablani” gibi seyler diyor. Ablam agresiftir annemle babama bile bagrir. E bu seferde ben yalniz kaliyorum bisey diyemiyorum. Kucukken okulda zor bir cocukluk gecirdim onun travmasi var hala. Kendime kucuklugumden beri zarar veriyorum. Tirnaklarimi avcuma geciririm sinilerince veya uzulunce. Bazen makasla, bicakla veya cam parcalariyla kendimi keserim. Bu sekilde yasadigim duygudan baska birseye konsantre oluyorum. Herseyi icime attigim icin eger bunu yapmazsam kendime hakim olamiyorum. Bir keresinde cam kaseyi aynaya firlattigim bile oldu. Kendime zarar vermeyi gectim artik bunalimdayim. Depresyondayim kucuklugumden beri kac defa intihar etmeye calistimda cesaret edemedim. Balkon kenarinami cikmadim bileklerimimi kesmedim kendimimi asmadim neler neler. Artik dayanamiyorum. Aileme anlatmayada cekiniyorum. Zaten yasadigim ne varsa onlarinda payi var. Ne yapacagim ben nasil kurtulacagim? Kurtulmak istiyorum yardim almak istiyorum sadece gelecegime odaklanip hayallerimi gerceklestirmek istiyorum ama olmuyor.