Annem beni oğlu olarak görmüyor?

Merhaba arkadaşlar bu bir soru değil bir iç dökme olucak. Ben 19 yaşında bir üniversite öğrencisiyim. Bu sene ünimi dondurdum 1 sene pc masrafımı ve eve biraz destek olayım dedim zaten pandemi dönemi ve kafamdaki plan işten dönüşte ingilizce çalışıp diğer sene hazırlığı geçmekti ki biraz yol katettim. Herneyse annemle 17 yaşıma kadar büyük bir tartışma yaşamadım diyebilirim nadiren büyük tartışmalarımız oluyordu onun dışında bi tartışmamız olmuyordu taki ben yks sürecine girene kadar. yks sınavına hazırlananlar bilir ne biçim bir baskı altında olur insan. Annem beni bu dönemde desteklemedi hatta hafife aldı diyebilriim yani zaten bin tane şey düşünürken bi de annemin beni desteklemeyip üstüne beni ezmesi 2 3 telefona bakmama laf etmesi bana çok koyuyordu. Tabi bunlar çokta büyük mevzular değil fakat bir zamandan sonra bu durum çok üzmeye başlamıştı beni arkadaşlarımın annesi kendilerini destekliyor onlara karışmıyor çalışması için yani hedefine kararına saygı duyuyolar ama benim annem öyle değil istediğim desteği alamadım ondan. Sırf evde tartışmayalım diye bizim burdaki saçma salak bir kütüphaneye gidiyordum her gün 2 saat yürüme sonrasında tekrar aynı terane eve gidince bazen tartışma. Böyle böyle geçti yks sınavı oldu tercih yaptım o korkunç yılı bir daha yaşamamak için. Okulu dondurma muhabbeti başladı anneme fazla yük olmak istemedim gittim dondurdum okulu 3 4 ay güzelce devam ettirdim ama hala tartışmalarımız devam ediyordu ama artık daha şiddetliydi çünkü kararlarıma saygı duymaması beni artık mavhetmişti. Ne karar versem ki sınırımı biliyorum izin vermiyordu sadece kendi istediği kendi yaptığı. Tersaneye girdim tersane kadar b. k bir yer yok çıkmak istedim başka yere girme şansım vardı reddetti gidemedim basit bir banka akrtı için bile 1 2 gün tartıştık. Annem zaten sinirli bir insan, kardeşlerimi bazen çok dövüyor dövememsi gerektiği hakkında adam akıllı konuşuyorum kendisiiyle ama dinlemiyor beni bana sen kimsin bana nasihat veriyosun akşama kadar odanda ders ders ders ona o senenin önemini anlattığımda da takmıyor alay ediyordu adeta ben artık dayanamıyordum tamam belki çokta hayırlı bir evlat olamadım ama bunları da haketmediğimi düşünüyorum. Ramazan geldi annem dolayısıyla daha da sinirli kötü olan şey ise benimde öfke kontolüm yok oruçta bazen bağırabiliyor ağzımdan kötü kelimeler çıkabiliyor. Annemle bu ramazandas 7 8 kez şiddetli kavgalar etmişizdir en büyüğüde bugün olmak üzere. 6 aydır taksiti bitiremediğim bilgisayarı kırmaya çalıştı ondan öncesinde de eşyalarımı almakla tehdit etti ona göre yaramazlık yaparsam. Bağırdı çağırdı bana artık tek başınasın annen yok senin gibi laflar etti ben normalde çok zor ağlayan birisiyim gerçekten zor ağlarım ve ağladım bugün cidden artık dayanamıyorum psikolojim mavholmuş durumda tek istediğim üniversiteye gitmek ne kadar zorluk çekersem çekeyim artık evden ayrılmaya da karar verdim dediği gibi tek başımayım bundan sonra. İçimi bir yere dökmem gerekiyordu artık teşekkürler arkadaşlar