Annem kalbimi kırdı, konuşmuyoruz ama kendimi kötü hissediyorum. Ne yapmalıyım?

Geçen gün evde misafirler varken annem durup dururken "bu bizi huzur evine yatırır kesin" dedi. Önce ben güldüm, o da şakasına söylüyor diye düşündüm ama annemi tanıyorum. Şaka yapmadığını anladığımda "ciddi ciddi böyle mi düşünüyorsun"? Dedim "evet" dedi.
Kalbim kırıldı. Tamam ozaman anne bundan sonra benden birşey bekleme, ben yokmuşum gibi davran dedim. Ne bekliycem senden dedi.
Niye böyle birşey söyledi anlamıyorum. 3 gündür konuşmuyoruz, ama o gayet mutlu görünüyor. Çak kalbim kırıldı.
Çalışıyorum, elimden geldiğince sürekli eve bi katkım olsun diye uğraşıyorum. Aslında yazmak istemiyorum ama, annemin zor durumda olan kardeşlerine bile arada para yolluyorum sırf o mutlu olsun diye ama yaranamıyorum.