Babalar çocuklarının her şeyini bilmeli mi?

O senin yaklaşımına kalmış kardeş. Bazı avrupai dangozlar çocuğumla arkadaş gibi olayım mantığıyla yaklaşıyor. Tamam niyet güzel ama o iş ters teper. Sen kendi çocuğuna arkadaş gibi yaklaşırsan o da arkadaşına davrandığı gibi davranır. Söz gelimi geçer karşına ''Şakir naaptın lan sokukk'' diyebilir. Baba olarak da bir çocuğa yaklaşılabilir. Bunun en güzel yöntemi iletişimdir. Ama nasihat tarzı değil. Sohbet tarzı. Alırsın kızını karşına sorarsın. ''Anlat bakalım kızın okulda kankilerin var mı arkadaşların arasında popüler misin?'' O başlar anlatmaya. Ayşesi fatması buketi ceylanı. O arada sen ilgili görünüp soru sormaya devam edersin. Merak etmesen de ufak tefek konularda fikrini sorarsın. ''Sence bir kanka nasıl olmalı?'' falan dersin. O da iştirak edip sana katılır. Fikrini söyler konuşur coşar vs. Sonra bir bakar ''Aaa babam baya kafa adam yaa ne güzel sohbet ediyoruz''. Bunun yanı sıra ara sıra kendi hayat tecrübelerini anı şeklinde anlatırsın. Misal dersin ''Kızım hiç unutmuyorum bir gün askerde lavuğunn biri bana kafayı taktı. Ben de nöbetçi çavuşum. YAzdım buna gece 2 4 nöbetlerini '' vs vs. Bir süre sonra çocuk hayatta bir zorlukla karşılaştığında ''Haa bak babam da aynısını yaşamış ve şöyle yapmış. Ben de yapayım'' deyip senin tecrübenden faydalanır. Ki taktirini kazanırsın. Ama milyonlarca babanın yaptığı gibi gtünü devirip diriliş ertuğrul izlersen, kızına hiç bir şey sormazsan bilemezsin. Ney mi?

Bence annelerde babalarda herşeylerini bilmemeli. Tabi davranışlarına göre. Brn mesela babama kalkıp
Baba benim sevgilim var desem canımı okur.
Bir de açık konuşmak gerekirse babamla kendimi samimi hissetmiyorum. Annemlede hissetmiyorum ama babamdan daha yakın. Annem olaylara daha olumlu bakarken babam hep beni kısıtlamaya çalışırdı. Mesela ders çalışasım yoktur. Kızar giderdi. Eğer çalışmamaya devam edersem telefonuma el falan koyardı. Siz nasılsınız orasını bilmem.