Neden bu kadar duygusuzum? Anormal mi bu?

Kuraliyorum anlıyorum karşımdakini ama ne biliyim ben insanalra birley anlatmaktan hoşlanmam ağlamam kimsenin yanında başkası yapınca (sürekli yapanlar hariç) rahatsız olmuyorum ama oturup derdine ortak da olmuyorum hani etkilenmiyorum. Tavsiye veririm konuşurum anlatırım ama bu kadsr

Şimdi düşününce bakıyorum da ben ağlasam başladı odun gibi bana baksa dinlese söverdim içimden heralde. Bu birçok konuda kendimi suçluü hissetmeme de sebep olujpr

Daha önce lise döneminde hastanede staj yaptım çok doğum izledim başka şeyler de gördüm ama onlardan etkilenmesin genelde olaylar beni etkiledi ama net bir tepki vermedim. O kadsr iğrenç olaylara şahit oldum zatrn kaldıramadığım için uzaklaştım.
Hayvan konusunda insanlardan daha hassasım. 1 ay belki daha az bir süre önce senelerdir kapımızda duran hamile kedi bazı insanalr yüzünden öldü yavrularıyla. Kurtarmak için veterinere götürdük 3 gün uykusuz kaldım sürekki ilgilendim. Öldükten sonra 2 gğn kendime gelememiştim. Hayvanlara karşı daha methametliyim insanalra kolay kolay üzülmem

Tabiki hayatım kolay değildi bunun etkisi büyük. Gamsız biri de değilim sadece bakıyorum bu ne ki diyip geçiyorum. İnsanları basit olaylarda bilr hayatımdan çıkarıyorum. Tahammülüm kalmadı. Ama böyle olmak beni rahatsız ediyor

Dayım öldü genç yaşta insan ağlar dimi ben kendimi baskılıyorum aslınds üzülüyorum ağlamak istşyorum ama içime devam edip kafamı oyalıyorum. Sürekli en güçlü benim durmam gerekiyor gibi hissediyorum. Belki Allah korusun anneme birşeu olsa yine aynu psikolojiyle davrsnıcam bu güzel gelmiyor bana. Unutmak istediğim için kendimi suçlu hissediyorum

İşte buda elimde değil işte tamam bazı konularda hissizim. Yaşlı birinin ölümüne üzülmem, saçma olaylara ağlayan insanalrs üzülmem, arkadaşım yanımda hüngür hüngür ağlasın oturur beklerim skaimleşmesini müdahele etmem yapım bu ama gerçekten üzüldüğüm birşeye de kendimi güçlü tutma refleksim sinir bozucu

Nası yani

Aynen tam olarak bu hissizlik