Beni dinler misiniz?

Arkadaşlar anlatacak kimsem yok, yemin ederim ki hiç arkadaşım yok, eğer içimi bir şekilde dökmezsem sonum *ntihar olacak sanırım. Ben 18 yaşımdayım, üniversite sınavına hazırlanıyorum. Geçen yıl girdim gayet iyi bir sonuç aldım ama istediğim üniversite gelmediği için mezuna kaldım. Asla çalışamıyorum, hiç hevesim kalmadı. Şizofreni hastasıyım 1.5 yıl önce tedaviye başlamıştım, 1 ay önce tedavim bitti. Ama o kadar çok şey yaşadım ki aşırı stres yapıyorum ve bu da halüsinasyonlarımı tetikliyor. Babam 1 yıldır işsiz, ablam şehir dışında yaşıyor ve o da işe gidemiyor. Babam aldığı emekli maaşını direkt ablama gönderiyor. Ağabeyim askerden yeni geldi, 2 hafta oldu. O gelene kadar da dişimizden tırnağımızdan artırıp ona harçlık gönderiyorduk. Akrabalarımızın çoğunun durumu yok, sadece baba tarafımın durumu biraz iyi ama onlar da sadece parası olanı seviyor, parası olmayana acımıyorlar. Babam geçen seneden beri toplam 5 kredi çekti ve evi bununla çevirmeye çalışıyordu. Bu süreç
içinde ablam nişanlandı ve masraf biraz arttı. Bugün olan şey ise artık bana “daha neden yaşıyorsun, artık ölme vaktin geldi” dedirtiyor. Bugün sabah babam tekrar kredi almak için internette bankaların kredilerine bakıyormuş. Bankada da 11 bin tl vardı ama bu daha önce çektiği krediler içindi ve her ay bize 8 bin tl ödeme geliyor, babam bankadaki parayla bu 8 bin tl yi ödüyor. Son taksit bu ay sonunda bitecekti. Babam sabah Deniz Bank’ın bir reklamına tıklamış, tcsini yazmış, oradan arayıp babamı bir güzel kandırmışlar. Babam annemle gidip adamların her istediğini yapmış, adamlar da bizim taksitler için son kalan paramız olan 11.000 tl’yi çaldılar. Ben günlerdir saat 4’ten erken uyuyamıyorum. Uyandığımda saat 13.30 civarıydı, ağabeyim evdeydi. Annemlerin nerede olduğunu sorunda karakoldalar dedi ve olanları anlattı. Bu kadar yokluğun içinde bir de dolandırıldığımızı öğrenince kollarımda hiç hal kalmadı, midem bulanmaya başladı. Hala aynılarını hissediyorum. Ağabeyim kahvaltı hazırladı ve ben sadece 1 dilim ekmek yedim ki diğer ekmekleri belki birkaç gün fazla yeriz de biraz tasarruf ederiz diye. Babam eve geldi ve onu bu kadar yıkılmış görmek beni mahvetti. Babam verdiği şikayetin kağıtlarını çekip çalıştığı şirkete attı ve onu çağırmaları için yalvardı. Bunları yazarken saat 2.45 ama hala gözümde uyku yok ve kalbim çok ağrıyor. Başınızı şişirdiğim için özür dilerim, psikiyatristimle işim bitti ama psikoloğum seans başı 200 tl aldığı için neredeyse 11 aydır ona da gidemiyorum. İçimi buraya anonim olarak dökmek istedim, teşekkürler.