Ailemle konusarak da anlaşamıyorum ne yapmam lazım?

20 yasındayım. okuyorum üniversitede hem maddi hem manevi olarak ihtiyacım onlara ama onlar beni anlamıyor, sürekli muge anlı izleyip abuk sabuk her hareketimden bir sey cıkarmaya calısıyorlar özgürlüğümü elimden alıyorlar. inanın bana aklım basımda yani hayallerim bir vizyonum var ve daima kendimi gelistirmek adına olmak istediğim bir ben var.. bunları yok sayarak benim için akılları hep çirkin seylerde veya olumsuz durumlarda sürekli bu durumları yasayanlarla beni kıyaslıyorlar. bu korumak falan değil bu ruh hastalığı resmen. bilmiyorum ya hersey yasında güzel değilmi ama ben bu yasımda yasamam gereken seyleri yasayamıyorum isyan ediyorum bu yuzden. acık beyan söyledim bu durum beni intihara sürüklüyor diye dikkate almadılar sanırım ne yapacagımı bilmiyorum

Öncelikle sakin olun, asla intihar etmeyi düşünmeyin. Daha yaşayacak güzel yıllarınız var. Asla okulunuzu bırakmayın, mutlaka mezun olup bir işe girin. O zamana kadar size verdikleri harçlıkları biriktirebilirsiniz. Mezun olduğunuzda biriminiz de olur, inşallah işiniz de. Asla vazgeçmeyin, ben eminim ki güzel zamanlar sizi bekliyor. Ben size inanıyorum, yapabilirsiniz. :) :)

sağol umarım oyle olur..🙏

🤗🤗