M. Ö.5. yüzyılda yaşamış Antik Yunan filozofu Platon’dan itibaren güzelin hakikat olarak görülmesi, yüzlerce yıl pek çok kültürde de görülen bir düşüncedir. Güzel, görülen dünyanın gelip geçiciliğindeki varlığıyla değil, özsel olarak tanımlanmaktadır. Platon ile birlikte bu yaklaşım, matematik ve geometriyi özsel olan olarak karşılamıştır. Platon, doğadaki şeylerin bir düzeni olduğunu, bu düzenin matematiksel ve geometrik dili olduğunu, bir şeyin göze hoş gelmesinin güzel değil, bir şeye güzel değerini veren öze ulaşmanın esas olduğunu düşünmüştür. Bu konuda sizin düşünceniz nedir? Katılıyor musunuz, ek olarak söylemek istediğiniz bir şeyler var mı?
Alıntıladığın yazı ile resimde ki söz birbirininden bağımsızlar. Yazı da ki yargılara katılsam da resimde ki görüşü kabul etmiyorum. İnsanların haksızlık, kötülük kavramları muğlaktır. Bu nedenle sınırı belirli olmayan durumlar için "ceza" yaptırımı gibi kesinlik bildiren ifadeyi gerekli görmek fazla yüzeysel bir eylemdir bana göre. Tıpkı sokrates'in idamını gerekli gören toplumun düştüğü açmaz gibi.
Platon dan nesiller sonra Galileo ortaya koydu da ne oldu? İnanç bir şeyi değiştirmez fikredip en küçük huzmeden sızan doğruyu bulmaya çalışmadıktan sonra