Sanırım artık Müslüman değilim. İnancımı yitirdim. Lakin yakın arkadaş çevrem aşırı dindar. Ne önerirsiniz?

Uzun zamandır sürüyor. Sanırım mecburiyetten

Mecburiyetten birilerini hayatında bulundurmak seni sadece üzer ve yorar. Onlarin yanında kendin olamadıktan sonra hayatında olmalarının bir anlamı yok. Arkadaşlar iyi ve uyumlu hissetirmeli. Kendin de farkındasındır zaten.

Direkt pat diye hayatından çıkar diyemem ama kendi kafana uygun başka arkadaşlar edin onlarla daha çok vakit geçirdikçe eskilerle arana mesafe girer ve hayatından cıkmış olurlar.

Bu şu an yapabileceğim bir şey değil. Üniversiteye hazırlanma sürecindeyim.

Ben sadece "şu an" için demiyorum zaten hayatının geri kalan kısmından bahsediyorum

Peki bu arkadaşları nasıl edinebilirim? Her nasıl oluyorsa bilmiyorum, arkadaşlarım hep yobaz ve dar kafalı insanlardan oluşuyor

Hayat tarzından olabilir. Ailen de onlar gibidir muhtemelen o yüzden o hayat tarzınla alışkınsındır.

Diğerleriyle yakın olmak için ne yapman gerekiyor? Onlarla konuşman gerekiyor tabiiki. Onlarla konuşacak konunun olması için film izleyip kitap okuyabilirsin. Bunlar genel olarak senin genel kültürünü de geliştirecektir zaten. Her alanda yararını görürsün. Onlarla yakın olduktan sonra onlar aktivitelerine seni de çağırırlar. Zamanla o ortama alışırsın ve tam anlamıyla dahil olduğunu hissedersin

Özgüven sorunum var biraz. Üniversitede bahsettiğim kafa yapısına uyan arkadaş grubu arkadaşlar bulamamaktan endişeliyim. Hiçbir şey değişmeyecek düşüncesiyle ders çalışamıyorum.

Bunu sorun etmemen gerektiğini arkadaş grubuna dahil olunca anlayacaksın. Herkes insan ve sen de öylesin. Herkesin günlük telâşları var ve senin de var. Herkesin sorunları var senin de var. Kendini farklı biri gibi görme

Hayır fakat anlattığım gibi. Tepkilerini biliyorum. Ateist biriyle sevgili oldum tarzı bir şey konuştum denemek için. Senden her şey beklenir sen kafana ne eserse onu yaparsın dediler. Böyle düşündüğümü söylesem delilikle suçlarlar. Yapmam yani.

Etrafındakilere bakma.

Bakmıyorum zaten de. Etrafım bu insanlardan oluştuğu için kendim gibi hiçbir zaman olamayacak gibi hissediyorum.

Kendileri inançlı ya da dindar diye aykırı düşüncelere hiçbir zaman saygı duymazlar. Yargılamak kimsenin haddine değil, benim akraba çevremde de bu tür bağnazlar var. Onlarla herhangi bir tartışmaya bile girilmez. Dedikodu yapsalar başka bir halta yaradıkları yok.

Bence de