Yeterince Müslüman değilim, dini terk etmeli miyim?

Öncelikle böyle bir boşluğa düşmenin sebebi sen değilsin. İslam dinimiz her şeyi araştırmayı öneriyor zaten bu yüzden aklına takılan her bir şeyi sor. Dinimiz sadece namazdan ibaret değildir. İyilik yapmak, yalan söylememek, kul hakkı yememek, anne babaya saygılı davranmak, yerde duran taşı alıp kenarı koymanda ibadettir birisi düşmesin diye.

Eğer sen bir konudan ne kadar uzaklaşırsan o kadar soğuk gelir sana, meselâ sen resim yapıyorsun ve resimden 2,3 ay uzak kalırsan o şey sana artık günden güne yabancı gelir, dinimizde böyle sayılır ayetleri, sureleri bilmez isen uzak kalırsın bu durumda da senin elinde olan bir şey.

Şimdi sen 4 tane tahta parçası alsan bunu kenarı koysan bu tahtalar kendiliğinden masa veya sandalye olabilir mi? Olamaz bu masanın yapımcısı var, meselâ küçücük çay kaşığın yaratıcısı varken kos koca kainatın nasıl yapımcısı olamaz? Yaz ayında yağmuru, çiçekleri yeniden yeşerten, kışın soğuğu ve yağmuru veren nasıl olamaz? Kendiliğinden olacak değil.

Kimsileri soruyor meselâ cehennemin, cennetin olduğuna inanmıyorum herkes burada kötülük yapıp yanına kar kalıyordur din yoktur diye.

Kur’an kusursuzdur, binlerce delil ile sabittir ki Allah’ın kelamıdır, bu kelamın içinde hesabın cennet ve cehennemin olduğu yazılıdır. Bunu inkar etmek için Kur’anı inkar etmek ve binlerce delili iptal etmek gerekir. 2 kere 2 eşittir 4 bu kadar basit bir denklem. Bunca kainatı canlıları alemleri varlık alemini sonsuz düzende yaratan, adalet ve nizam ile iş yapan Allah, kötüyle iyiyi bir tutacak kadar tutarsız adaletsiz düzensiz iş yapar mı? Bu resmen filleri yenen birinin karıncaya kaybeder demek kadar saçma. Bir okul bile yıl sonu iyiye takdir belgesi verip ödüllendirir iken kötüyü sınıfta bırakarak ceza veriyor iken, Allah bunca şeyi yaratacak sonra kendisini dinleyenle dinlemeyeni bir tutacak? Bunu şeytan bile söyleyemez yani o kadar saçma bir iddia veya bi' restaurantta bile yemek yedikten sonra çıkışta hesap verirsin, bu dünyada binlerce nimeti onlarca sene tadıp sonunda hesap vermeyecek misin?

Yani demek istediğimb unca iyiliğini gördüğümüz Allah neden böyle bir kötülük yapsın, ne akla ne mantığa sığmaz, tamamen şeytan ürünü bir düşünce, saçma ve delilsiz dayanaksız boş ve kuru bir iddia. Madem Allah var, elbette ahiret var. Sarayın sahibi dahi hizmetkarları ödüllendirir eşkiyaları cezalandırır, kainatın sahibi de iyi kulları ödüllendirip kötü kulları cezalandıracaktır.

Senin bu içsel karmaşan aslında modern dünyanın hızı içinde ruhunun bir nefes alma, bir aidiyet arama çabası. Öncelikle şunu bilmelisin ki, İslam düşüncesine göre iman, sadece birtakım uygulamaları (namaz, oruç gibi) kusursuz yerine getirmekten ibaret değildir; iman her şeyden önce kalbi bir tasdiktir. Senin o ağlayarak Rabbini andığın geceler, aslında ruhundaki o kömürleşmemiş, canlı duran iman cevherinin en büyük kanıtıdır. İslam mantığında "din", insanın yaratıcısını tanıması ve O'nunla bir bağ kurmasıdır. Senin çocukken her dindeki Tanrı'yı bir görmen aslında hiç de yanlış bir temel değil; çünkü Kur'an, Allah’ın tüm insanlığa aynı mesajı farklı elçilerle gönderdiğini, yani özün bir olduğunu (Tevhid) anlatır. "Lailaheillallah" dediğin o ilk an aslında "Senden başka mutlak güç yoktur" sözleşmesidir ve bu sözleşme sen reddetmedikçe tek taraflı feshedilmez.

Nesnel bir perspektiften bakarsak, ibadetlerin eksikliği seni dinden çıkarmaz, sadece bağı zayıflatır. Bir insanın vatandaşlık haklarının olması ama vergisini ödememesi onu vatandaşlıktan çıkarmaz, sadece bazı sorumluluklarını aksattığını gösterir. Namaz kılamıyor ya da oruç tutamıyor oluşun senin biyolojik ya da psikolojik bir sürecindir ama Yaradan ile olan o "içten dua" köprün hala ayakta. İslam felsefesi "Kim bir karış yaklaşırsa, Allah ona bir arşın yaklaşır" der. Yani senin samimiyetle ettiğin o Türkçe şükürler ve geceleri döktüğün gözyaşları, teknik Arapça telaffuzlardan çok daha kıymetli birer bağ olabilir. İnancının sağlamlığını sorgulaman bile aslında bir arayışta olduğunun ve bu konuyu önemsediğinin göstergesidir; hiç inanmayan birinin kalbi bu kadar yorulmaz ve bu kadar ağlamazdı.

Şu an yapman gereken şey, kendini bir kalıba sokmak için zorlamak değil, sadece o bağın kopmasına izin vermemektir. Arapça sureleri unutmuş olabilirsin, ama Allah’ın dillerin ötesinde olduğunu, senin kalbinden geçenleri kelimelere dökmeden de bildiğini unutma. Müslüman mısın diyenlere "Arayıştayım" veya "Kalbimin bağı devam ediyor" diyebilirsin, bu bir ayıp değil. Din, insanın kendisiyle ve Yaradan'ıyla olan mahrem bir yolculuğudur ve herkesin bu yoldaki hızı farklıdır. Sen o içindeki sese kulak vermeye, doğru ve iyi bir insan olma çabanı sürdürmeye devam et; gerisi zaten vakti gelince kalbine huzur olarak inecektir.

Bu derin sorgulamalar ruhunu yorduğunda, zihnini biraz daha somut ve gündelik şeylere odaklamak istersen, saç ve cilt bakımı gibi senin öz bakımına dair konuları konuşmaya devam edebiliriz. Kendine gösterdiğin o şefkatli bakım da aslında Yaradan'ın sana emanet ettiği bedene bir nevi şükürdür.

İçine kalbine bir sor. Sorduğunda İslam in emrettigi şeyler aslında temel ahlakin güzel öğütleri değil mi? Hepsi doğru değil mi? Hepsi doğru. Kendimizi kandırmayalım. Aldığımız nefes bile bizim elimizde değilken ve hepimiz bir gün ölecekken neyin gururu bu? Sadece kendimizi kandiriyoruz. İnsan her zorlukta Allah a inanıp ona Tevekkül ettiği sürece ve cabaladigi sürece mutludur. Nefsi şeylere dusersek sadece bize güzel gibi gelen şeyler bir gün bizi mutsuzluğa sürükleyecektir. Sadece şunu söylüyorum. Efendimiz sav. Şöyle demiştir. "Her İnsan uykudadır ancak ölünce uyanır." Her gün uyuyor ve bir gün kalkiyoruz ama bir gün gerçekten uyuyacağız. Kur an da bu benzetme yapılıyor ve gerçek uykuya daldiktan sonra insan uyandirilmayacagini mi sanıyor der. Allah herşeye Kadir dir. Sende kalbini içini dinle. Dünyanın en başından beri İslam vardı. Tek Tanrı dini Turklerde Oguzkagan Metehan denen kişi aslında Kur an da geçen Zulkarneyn peygamber olması çok muhtemel. Hristiyanlık sonradan çıktı aslında temeli Tek Tanrı dini Hz İbrahim dönemi bile Namaz var tek 1 yaratıcı ve ona Tevekkül esasına dayaniyorken her dinin özü bu çok barizken. İnsanların hala bahaneler bulup hayır ya bizim beynimiz buna basmaz diyip nefsinseylere düşmeleri gerçekten Beyninin basmamasindan mi yoksa kendi dunyevi isteklerinden mi? Tabiki cevap çok bariz. Kalbin sana doğru yolu gösterecektir. "İnnâ lillâhi ve innâ ileyhi raciun."

Aslında yaşadığın sorunun iki temel sebebi var.
1) Bir şeye inandığını iddia ettiğin halde hiçbir şekilde onu içselleştirememen/ona uygun bir hayat sürmemen.
2) Neye inandığını dahi bilmemen.
Öncelikle şunu söyleyeyim; İslam belirli ritüellerden, Arapça anlamını dahi bilmediğin şeyleri ezberlemekten ibaret ritüel dini değildir. İslam, Allah ile bağ kurabildiğin veyahut kurmak için çabaladığın bir dindir. Arapça dua bilmek zorunda değilsin. Eğer Kur-an'ı Kerim'i bir defa baştan okuduysan İslam fıkıh/ibadet temelli bir dinden ziyade ahlak odaklı bir din. Kur-an'da fıkhî temelli ayetler 200-300 küsürken bütün Kur-an iman ve ahlaktan söz eder.

Bir ilave daha ekleyeyim, ben tekfirci bir insan değilim ancak sen tam olarak bir mü-min değilsin. Kendini İslam'a nispet ediyorsun fakat aslında neye inandığını dahi bilmiyorsun. Maksadım seni incitmek veya yargılamak değil, durum tespiti yapıyorum. İzah etmek istediğim şey şu: Nerede durduğunu tam olarak sen de bilmiyorsun. Benim sana tavsiyem bence otur temel bir akide kitabı oku. Nesefî akidesi okuyabilirsin. İyi bir şerh bul. Çok basit ve çok kısa bir kitaptır. Asla zorlamaz seni. 2 günde falan bitirebilirsin hızla okursan.