Annem hep şöyle der; dayak yemeden dayak atmayı öğrenemezsin.
Ben ortaokulda dayak yemiştim bir kız tayfasından, bir de onların halini görün derdim de onlara hiçbir şey olmamıştı zaten kalabalıklardı sonra işler daha da karıştı ben gittim süt abime şikayet ettim o da tayfasını alıp kızların abilerini sıkıştırdılar abileri kardeşlerine fırça attı sizin yüzünüzden dayak yedik diye falan ama ben uyarmıştım dayak yemeden önce bakın ben Samsun'da doğdum belalı tipleriz biz diye :D Hayır bir de haber de vermemişlerdi normalde çıkışa gel falan denmez mi bu işin de bir raconu var yani. Neyse konumuz bu değil. Ben şimdi dayak yedim ya zamanında, annemin aforizmasına göre dayak atabilirim peki kimin üzerinde deneyeceğim? Var mı gönlü olan?
Bu soruya çoğu şiirinde kendimi bulduğum, merhûm Akif'in satırlaıyla cevap vereyim; "Yumuşak başlı isem, kim dedi uysal koyunum? Kesilir belki, fakat çekmeye gelmez boyunum!"
Kişilik olarak kendi halinde olan sessiz, sakin biriyim. Lakin koyun da değilim. Haksızlığa gelemem. Kavgalardan hoşlanmam. Kavga benim için değil. Herkese karşı elimden geldiğince hoşgörülü olmaya çalışırım. İlginçtir ki ne dayak attım, ne dayak yedim. Boyu, posu yerinde olan, kemikleri iri biriyim. Dışarıdan bakıldığında mülayim bir görüntü çizsem de boy pos olunca, bununla birlikte kavga da benim işim değil sevgi benim işim olunca pek kavgalık bir durumla da karşılaşmadım.
Okulun en güzel kızları ile çıkardım lise çağlarında ve her çıkışta, en azından haftada 2 fiks yerdim. Hemde öyle böyle değil. Yine böyle bir günde, sanırım bir gruptan yedim ben diyeyim 25 sen de 30 kişi. İlk 5 kişiyi ya da 6 bendeydi, teyze oğlu nereye gitti o ara çözemedim tabi sonrası bende yok, hatırlamıyorum. 🤭 Hastanede açtım gözümü sağ omuzdan sırtımdan giren mermi ve başımda bıçak yarası hastanede açtım gözümü. Dayağın alasını yedim desem yeridir.🤭
O da bişey mi ben sürekli en yakın arkadaşım dediğim kişiden küfürlü dayaklar yiyorum artık annem bile alıştı çocuk annemi görse nasıl hadi ordan oğlunu seni de öyle * mi diyor bı keresinde annemi de dövdü
Çok yedim çok attım. Bir keresinde orta okulda kavgada o kadar gaza gelmiştim ki sıranın üzerine çıkıp arkadaşa tekme atmıştım. Çocuk o tekmeden sonra ağlamıştı bende omzumu kırmıştım. O gün kavga aslında karşımızdakine değilde kendimize zarar veren şey olduğunu anlamıştım. Sonra yine sabah akşam kavga edip dayak atıp dayak yemiştim 😂😂
1 kez, o da lisede sadece. Okulun belalı tayfasından birinin hoşlandığı kız, beni sevdiğini söylemiş. Benim hiçbir şeyden haberim yoktu tabi.. Okul çıkışı 4 kişi üzerime çullandı.. :D
Ben de 10 kişiden (13 muydu 15 mi aman neyse hatırlamıyorum çok fazla kol görüyordum o sıra) dayak yedim. Annene katılmıyorum. Dayak yedim ama dayak atmayı öğrenmedim.. Bilmiyorum ben vuramadım kimseye bir keresinde biri elimde kalmıştı vicdanen çok rahatsız olmuştum kimseye vurmayacağım deyip dayak atmadım kimseye. Neyse dur ben alışığım zaten dayak yemeğe deneme tahtası olayım. Denek olurum..
Ortaokulda bir kız tokat attı dedim noluyo sonra saçımı bir tuttu masaya vurdu sonra yere yatırdı falan filan ondan sonra 1 2 kere dayak yedim , dershanedeyken bir kız boynumu tuttu ama cidden kimseyle konuşmayan bir insanım kız resmen dayak istiyodu, sonra kavga ettik saçını tuttum teptim falan yere serildi kız sonra ertesi gün bidaha dövdüm artık her gün düzenli dövüyodum kızı şgsoegeöxoeö, bir kere de lisedeyken bir kızı daha dövdüm sanırım annen doğru söylüyor
Beni istediğiniz gibi dövüp aşağılayabilirsiniz efendim tamamen boyun eğerim
0
0 Yorumla
Gizli Üye
(25-29)
+1 yıl
O kadar çok dayak yedim ki. Anlatsam roman olur, hapiste şiş, dışarda bıçak ve mermi. Onun dışında sopa ve ıslak hortum, kemer ile bir çok kişiden çok güzel dayaklar yedim
Yorumları okuduktan sonra anladıgım tek sey dayak yemem gerekiyor okulda birilerine bulasayımda bana dayak atsınlar diye geçiyo beynimde insan dayak yemek istemez ben yemek istiyorum