Önceden de evcil insan sayılırdım da bu kadar değil ya. Bazen asla dışarı çıkmayı istemezdim, evde olmak çok hoşuma giderdi ama şu evde kalmaya zorunlu olma psikolojisi sanırım işleri bozuyor. 6-7 gündür sadece 1-2 kere markete gittim, onun dışında pek çıkmadım. Sürekli evde film, oyun, ders takibi, iş ve yemek gibi şeylerle uğraşıyorum. Artık izleyecek film de kalmadı, çıvdıracaağııım :D 👻
Hiç bir zaman evcil olmadım. Evi toparlayıp işlerimi yapıp dışarı çıkardım. Arkadaslarimla mutlaka bir plan yapardım. Kahvaltı kahve ya da bir yerleri gezerdik. Ailemi ziyaret ederdim. Beni eve sokabilme aşk olsundu. Fakat simdi de dışarı çıkmıyorum. Herkes şokta ben nasıl evde duruyorum. Arkadaşlarım görüntülü arayıp dalga geçiyor geldiklerine say diye😂😂 bende öyle yapıyorum. Evde yemek oyun ve film arasin da rutine bağladık. Her sey iyi olsun yeterki... #EvdeKal
Hayır değil, sıkılıyorum evet ama sağlık için yapcak bişey yok. Evde keyif aldığım şeyleri yapıyorum. Saatlerce kitap okuyorum, resim çiziyorum, kahvemi hazırlayıp film izliyorum, sporumu yapıyorum, sıkılıyorum bazen deli gibi dans ediyorum, temizlik yapıyorum bir şekilde geçiyor zaman. Ama evde de durmayı çok sevmiyorum🤧
Ben evde olmayı çok seven biriydim ama kendi evimdeydim istediğim de arkadaşlarım geliyordu sevgilim geliyordu yemek yiyorduk film izliyorduk oyunlar oynuyorduk. Şu an ailemin yanındayım burası da tabii ki çok güzel ama insan kendi istediği gibi davrandığı yeri özlüyor tabii ki. Bunun dışında hala evde olmaktan mutluyum
Aslında evde vakit geçirmek çok kötü bir durum değil fakat; zorunlu kalma psikolojisi, bu durumu sıkıcı hale getirebiliyor... Hayatımızdaki birçok şey gibi, bu durumu da sıradan görmeye gayret edebilirsek, sıkıcı yönünü azaltabiliriz... Tekrar, sağlıklı günlerde buluşmak dileğiyle...
Her zaman için değil aslında, ama bazen de sürekli evde kalman gerekiyor moral stres vs, sürekli evde kalmak yeri geldiğinde evet yeri geldiğinde hayır uzunn sürece evde amaa uzunca hiç kalamam bana göre değil.
Hiç bana göre değil. İlk günler çok zorlanmama rağmen artık alıştım mental olarak kendimi alıştırdım. şu an çok kötü şartlar altında da olabilirdim. Oysaki Yapmam gereken bilinçli birey gibi sadece önlem almak. Sabretmek.
Çıvdırmaya devam 😀 Bu kadar evcil hiç olmamıştım En azından hergun duzenli yürüyüş yapardım. Yazlığa kaçtım burası daha da berbat belediye anons veriyor sahile inene para cezası uygulanacak diyor İstanbul daha iyiydi 😅
Yani evi seven birisi olarak sıkılmıyorum aslında. Temizlik yapıyorum sonra kalkıp tatlı falan yapıyorum, düzenlenecek yerler varsa onlarla oyalanıyorum. Müge anlı izliyorum asıl favori olayım bu. Çalışırken üzülüyordum izleyemiyorum diye. 😂
Sürekli evde kalmak hiç bana göre değilmiş bunu anladım arada sırada birkaç günde bir dışarı çıkmalıyım her ne kadar ev halini ve evde olmayı çok sevsem de arada bir dışarı çıkmak şart özgürlük gibisi yok gerçekten 😊
Normalde evden okula okuldan eve gidip geliyordum. Dışarı çıkma ihtiyacım bir nevi gidiyordu. Şimdi okula da gidemediğim için sıkılıyorum. Ama sağolsun hocalarımız uzaktan eğitimle bol bol ödev vermişler sıkılmaya fırsat bırakmıyorlar.
Benlik olmasa da, özlemişim be evde zaman geçirmeyi. En büyük derdim spor salonu oldu. Evi salona çeviriyorum artık mecburen. Dolu vaktim var ama. Okumak istediğim onlarca kitaba vakit ayırabiliyorum. Az sayıda kalan izlemediğim filmler listemi azaltıp, Steam'den yeni oyunlar alıp oynuyorum, kendime zaman ayırıyorum, bence Life is Beautiful. Çaktırmadan film önerisinde bulundum, film bulamıyorsan yardımcı olurum kardeş 😄
Biraz önce arkadaşla onu konuşuyorduk, önerilerde bulundum fakat ne izleyip izlemediğini bilmiyorum tabi senin. Dizi de öneririm ama salla, dolu film var yahu fakat aklıma The Hateful Eight geldi aç izle Quentin Tarantino esintisi olsun atmosferi de güzeldir, başı biraz ağır ama devamı efsanedir. Eğlence ve suç dersen Ocean's Eleven tek geçerim 😄 Ha izledim dersen, Imdb listesini açtırır seçtiririm bir ara sana oradan 😄
Sanırım dışarı çıkamama psikolojisi canımı sıkıyor evde olmak şu anda bir lüks aslında.. şükrediyorum ama yapmak istediğim şeyleri ne zamana ertelediğimi bilememek belirsizlik mahvediyor
Normalde de zaten evcimenim. Fakat arada sırada yürümeyi, arkadaşlar ile sinemaya gitmeyi, bir yerde oturup kahve içerken konuşmayı özlemedim desem yalan olur.
Aslında bu karantina sürecinde birçok şeyin kıymetini daha çok anlamış olduk. Benim için evde kalmak beni boğmadı aksine ailemle daha fazla vakit geçirme fırsatını bana sunmuş oldu.
Antalyadan Azerbüycana geldim memlekete yurt dışından gelenleri direk karantine aldılar ve 1 haftadır burdayız hiç dışarı çıkmadık hastane yemekleri yiyoruz zaten eve gitsem de dışarı hiç çıkamam yasak geldi ayrıca birisiyle tanıştım hiç çıkmasq daha iyi gibi burdqn snsmmsmsmsms
Ben daha filmler izlemeye başlamadım. Ben zaten evcil değildim. Çıkıyorum her gün, zaten her taraf arazi. Bu yüzden sıkıntı yok. Bol bol çamur aldım seramik ürünler yapıyorum.
Kesinlikle değil, çalışmaya alışmış biri olarak çok can sıkıcı oluyor, sürekli evde kalmak. Dışarı çıkıp gezme olsa hiç can sıkıcı olmayacak ama yapabilecek bişey yok işte.
Aynen bende evi severim normalde pek dışarıya çıkan biri değilim. Zoraki bir durum olunca bende ters tepki oluyor ve dışarı çıkma isteğini bastıramaz hale geldim son zamanlarda...
Asosyalliği kendim seçtim ben. Bu yüzden bu karantina durumu, işe ve okula gitmemeyi sağladı. Kendimle başbaşa kaldım. Bu uzun zamandan sonra ihtiyacım olduğu birşeydi.