Arkadaşlar lütfen okuyun. Uzun yazdım ama önemli bir derdim var. Fikirlerinize ihtiyacım var. Bana fikir verir misiniz?

Ben 19 yaşımın başlarındayım. 12. sınıfı geçen sene bitirip istediğim yer ve üniversite olmayınca mezuna kalmıştım. Bu sene sınava girdim ve umutluyum. Bu sefer olacak. Asıl konuya gelmek istiyorum. Biz orta halli bir aileyiz. Yaklaşık 3 yıl öncesine kadar evde huzur vardı. Artık yok. Bu derslerime ve en önemlisi psikolojime de yansıdı. Bizim evde şöyle bir şey var. Annem çok iyi biri. Hatta ben şımardığımı bile düşünüyorum. İstemediğim kadar eşyam var. Ama son 1-2 yılda annem bile sinirlenince kötü sözler söyleyebiliyor. Benim de psikolojim bozulmak üzere. Olanlara rağmen akıl sağlığımı ve can güvenliğimi sağlamam gerekiyor. Olanlardan kısaca bahsedeyim. Ben mezun dönemimde dershaneye gittim. Sonra her ay evden atılma korkusu yaşamaya başladık. Faturaları nasıl ödeyeceğimizi şu an dershane bittiği halde her gün düşünüyorum. Babam borçları yüzünden maaşını az alıyor. Annem ev hanımı. Ben hiç çalışmadım. Çalışsam bile ne kadar yeterim bilmiyorum. Üstüne evde sorun oluyor. Bir de kardeşim var. Kardeşim derken bile üzülüyorum bazen. Bizim evde sinirlenmeyince herkes melek gibidir. Sinirlenince nefret ettirirler kendilerinden. Kardeşim 15 yaşında lise 1 i bitirdi. Bence o bunu yazmak istemiyorum ama psikoloğa gitmeli. Onu götürmemiz gerek ancak şu an bu mümkün değil. Sinirlenmeyince onu çok severim, pamuk gibi ama öfke kontrolü yok ve kötü biri oluyor. 15 yaşında bir çocuk ne var bunda demeyin. Benden iri ve güçlü bir kız. Başka kardeşim yok. O küfürler öğrendi her gün durduk yere bile söylüyor. Pis lakaplarla bana sesleniyor. Anneme de yapıyor ama annem iyi biri sadece uyarıyor. Annemi de beni de dövebilecek güçte bir kız. Eline geçeni fırlatıyor. Terlik fırlattı ve terlik silah sayılır polise giderim diyorum dinlemiyor. En sonunda şikayetçi olacağım yetti artık. Ben de korksun diye sopayla korkuttum birkaç kez. Vurmadım, vurmam ben sadece gösterdim. Birkaç kez birkaç gün terbiyeli iyi bir çocuk oldu ancak okullar tatile girince iyice yoldan çıktı. Annem üzülmesin de bir şey deyip kavga çıkarmıyorum ama kavga çıktı mı her şekilde çıkıyor. Bir de 5 yıldır haber izliyor. Oradan mı gördü bilmiyorum ama arada bunu yazmak zor ama sapıkça şeyler yapıyor. Ayaktayken insanı süzmek gibi şeyler. Psikolojim bozuluyor. Affedersiniz arkama bakıp duruyor. Bakın ben bunları emin olmasam yazmadım. Bugün de yıllardır okuldan biriktirdiği gereksiz fotokopiler konusunda bilmem kaçıncı kez uyardık. Olmadı. Gereklileri ben de saklıyorum. Ama sinir krizi geçirtecek kadar kağıt doldu. Eve böcek geliyor. Sanane diyor. Evet banane. Ben kendi odamı temiz tutuyorum. Ama aynı evde böcek benim odama da geliyor. Başka evde yaşa, ben ilerde kendi çöplerimi çöpe atmak yerine senin evine getireceğim dedim yine olmadı. Bugün gizliden attım onun gereksiz kağıtlarını. Bana saldırdı. Zor kaçtım öbür odaya. Annem tuttu. Hala terlik fırlatıyor. Evi savaş alanına çevirdi. Tüm bunların bir çözümü var. Ya polise gideceğim ya da üni tercihime yakın yeri yazmak istesem de uzak yeri yazacağım.