Düşük yaptım. Kendimi çok kötü hissediyorum. Yadrım lütfen!

çok geçmiş olsun. Düşüğün birçok nedeni olabilir. Anne karnındaki bebeğin gelişiminde ortaya çıkan anormallikler bu nedenler arasında ilk sırada yer almaktadır. Çalışmalar, düşüklerin bir çoğunun genetik anomalilere bağlı olduğunu göstermektedir. Bunun yanında anne ve baba adayına bağlı problemler ve çevresel faktörler de düşüğe yol açabilmektedir. Rahimdeki anomaliler, myomlar, karın içi yapışıklıklar, rahim ağzı yetmezliği, hormonal nedenler, enfeksiyonlar ve bağışıklık sistemindeki bozukluklar tekrarlayan düşüklere neden olmaktadır.

çok üzücü bir durum fakat herşeyde bir hayır vardır diye düşünmeye çalış. ben ilk kızımda biri 3,5 aylık biri de 7 aylık 2 kere ciddi düşük tehlikesi geçirmiş ve bu sürelerde kalkmadan yatmıştım. 2. kızımda da 8 aylık hamileyken geçirmiştim.

3'ünde de çok ağlamıştım. fakat 2.sinde hareketlerini de hissetmiyordum. kesin bebeği kaybettim diye düşünüyordum. o zamanlar ilk tehlikeyi geçirdiğimde doktorum bana "tedbirli olmak gerek. kalkmadan yatacaksın. fakat unutma ki zaten bebekte bir problem varsa ve düşecekse buna da engel olamazsın." demişti. 2. tehlikede de bebeğin hareketlerinin durması annenin o anki korkusuna ve stresine bağlıymış. ne zaman ki hastanede kalp atışlarını duyup rahatlamıştım o zaman tekrar hareket etmeye başlamıştı.

sana tavsiyem bu durum ne kadar zor ve üzücü olsa da kendini yıpratma. üzüntünü yaşayabildiğin kadar yaşa ve bitir. çünkü bu üzüntünü bastırırsan 2. hamileliğine ve doğacak çocuğuna yansıyor.

kızımı oyun grubuna götürüyordum. ordaki pedagog hepimize form doldurdu. ordaki sorulardan biri "daha önce düşükle sonuçlanan hamilelik geçirdiniz mi?" idi. bu sorunun ne anlama geldiğini neden sorulduğunu merak ettiğimde pedagog, öyle bir durumun yaşanmasının doğan çocuğun psikolojisinde farklılıklar gösterdiğini anlatmıştı. diyeceğim o ki yaşın genç. tekrar hamile kalır doğurursun inşallah. üzüntünü doyasıya yaşayıp bitir ki ilerde doğacak çocuğun bundan etkilenmesin.

tekrar geçmiş olsun.

geçmiş olsun, çok kolay bir şey değil gerçekten... ancak şöyle düşün bir de: doğa bu konularda bizden iyisini biliyor aslında: bir şekilde bebeğin düşmeyip tutunsaydı, belki de yaşam kalitesini etkileyecek ciddi bir sağlık sorunuyla doğacaktı ya da çok daha kötüsü doğumdan sonra yaşamını sürdüremeyip kısa sürede sana veda edecekti... dokunduğun bebeğini kaybetmek ya da onun ömür boyu bir başkasının yardımına muhtaç olma ihtimalini düşünmek daha acı değil mi? kalbinin acıdığını anlıyorum ancak bunun aslında senin için de, ailen için de doğanın aldığı bir karar olduğunu ve çok büyük ihtimal doğru bir karar olduğunu unutmamalısın bence.

şimdi kendine iyi bakma zamanın gelmiş senin, hem ruhen hem de fiziken. kendini şımart biraz; havalar da güzelleşti nasıl olsa, çık biraz yürüyüş yap, alışverişe git, sevdiğin arkadaşlarınla vakit geçir... yani kendini sağlığıyla doğacak bebeğine en iyi biçimde hazırla; çünkü şimdi ne kadar uzak gibi görünse de, bir gün mutlaka bir bebeğin olacak ve kendine ne kadar özen gösterirsen vuslata ermen o kadar kısa sürede olacak:))