Dev yürekli, küçük bedenli kahraman, Nezahat onbaşı.

Yıl 1908 yüzbaşı Hediye hanım daha 16'sında korkularıyla, sancılarıyla, ve bilemediği karmakarışık duygularıyla, daha kendisi bir çocukken, yüreği aslan bir çocuk dünyaya getirir.

Bu bebek pamuk gibi beyaz tenli, melek gibi bir kızdır. öyle bir kızdır ki.. daha 13 yaşında millete vekil olan büyükleri, ona hayran kalmıştır.

Aradan 8 yıl geçer, o gencecik anne daha 24 yaşında, Hafız Halit bey ile kurdukları, meyvesi 8 yaşındaki Nezehathat olan, ve en büyük zorluğu hasret olan, o küçük dünyalarından, terki diyar etmiştir.

Albay hafız Halit, çok sevdiği Hediye'sini kaybetmenin üzüntüsü, küçük Nezahatini yardımcılarına bırakmış olmanın sıkıntısısı, ve ülkesinin o kötü durumunun tedirginliği içinde, 70. Alay'ı komuta etmektedir.

Yaz gelmiş babası küçük nezahat'in isteğini kıramamış ve "babadanda mahrum kalmasın" düşüncesiyle İzmit' yanına almıştı. Askerler Nezahat' çok sever, her fırsatta onunla oynar, ona ata binmeyi ve silah atmayı öğretirler, acemi askerler gibi eğitim alır. Askerlerin, ardında bıraktığı yavrularının özlemini giderir adeta, bir aile olurlar, moral olur onlara, beceriklidir söküklerini diker, hatta sıhhıye erlerine yardım eder.

Fakat ülkenin gidişatı bir karara zorunlu kılmıştı, Albay hafız Halit(uzel) beyi, Osmanlı hükümetinin, teslimiyetçi yapısını gururuna yediremiyordu ve 70. alayın emrindeki diğer komutanlarıyla konuşur, ana Osmanlı hükümeti yanlısı bir arkadaşını ikna etmek için kızını önden gönderir ve o arkadaşını zorla götürsede arkadaşı kaçar. Kahraman albay alayının başına gelir. Artık hakkında idam hükmü verilmiştir ama o ve 70. alay halkının safını seçmiştir.

Artık Nezahat geri gidemezdi, babasının yanıydı yeri, lakin sadece bedeni değil, aslan gibi çocuk yüreğiylede babasını yanındaydı.

Albay hafız Halit beyle Geyve Savaşı, Konya İsyanı, I. ve II. İnönü Savaşları ile Sakarya ve Gediz muharebelerine katılmış, kimi gün asker kıyafeti söküğü dikerken, kimi gün askerin bizzatihi kendi bedeninin söküklerinin dikilmesine yardım etmişti.

Bir gün 12 yaşındaki Nezahat, Gediz Muharebesi sırasında , Albay Halit'in yönetiği 600 askerle Yunan saldırısı karşısında, zor duruma kaldığı bir vakitte, bazı askerlerin kaçıştığını görünce, bu duruma tahammül edemez, bir silah kapar, koşarak bir at alır ve askerlerin önünde, küçücük bedeni ve dev gibi yüreği ile "Ben babamın yanına ölmeye gidiyorum, siz nereye gidiyorsunuz?" diye haykırınca, askerler utanır, "şu kız ölüme gidiyorda, biz neyr yaşıyoruz" nidalarıyla, yıldırım gibi gürleyerek, düşmana akına koştururlar.

Tam umutların bittiği düşünülürken, küçük Nezehat, yağmur gibi umut yağdırır, 600 askerlik Türk ordusuna.

Tümen komutanı Ahmet Derviş Paşa, bu olayı haber alınca, 1920 tarihnde 12 yaşındaki küçük Nezahat'ı, onbaşılığa terfi ettirir. o artık, kahraman Türk ordusunun bir ferdi ve onbaşısıdır.

"Ben size ölmeyi emrediyorum" demiş bir komutanın, "Ben ölmeye gidiyorum" diyen, dev yürekli küçük askerinin, namı çok çabuk yayılır.

Çerkes Ethem kendisine daha hafif ve küçük olan, Yunan'dan ele geçmiş bir silah hediye eder.

Bir gün Mustafa Kemâl paşa alayı ziyarete gelir ve küçük Nezahat'ı görür. "sen ne yapıyorsun, küçücük boyunla burada?" deyince, "ata binerim silah atarım" der ve o dev yüreği ile paşaya şu cevabı verir, "ben askerin kalesiyim, ben dönmeden onlar cepheden dönmez" Atatürk'ün sesi çatallaşır, sanki birşeyler düşürmemeleri için, gözlerini yukarıya kaldırır, küçük Nezahat'i sever ama sessizce.. konuşmaz..! Bursa Ahudağ eteklerinde, Bozüyük’te Atatürk’ün özel vagonunda ve Akşehir’de olmak üzere üç kez daha cephede Mustafa Kemal Paşa bu, dev yürekli küçük kızla karşılaşır.

Artık Türkiye Büyük Millet meclisi kurulmuş , Türkiye Cumhuriyeti'nin ilk adımı atılmıştır.

30 Ocak 1921 günü yapılan 140. oturumun birinci celsesine Bursa mebusu Emin Bey, ilk İstiklal Madalyası’nın Nezahat Onbaşı’ya takdimini teklif eder, Bolu mebusu Tunalı Hilmi Bey, istiklal madalyasının da ötesinde Nezahat Onbaşı’nın, tuğgeneral rütbesiyle ödüllendirilip, “Paşa Hanım” olmasını önersede, istiklâl madalyası teklifi kabul edilir fakat kendisi bu madlyayı göremez.. babası ve kendisi defaatle baş vursada, madalyayı, yaşamı boyunca alamaz.

1931’de İstiklal Madalyası sahibi genç bir asker olan Yüzbaşı Mehmet Rıfat Bey ile evlenir, iki kahraman, soyadı kanunu ile Baysel soyadını alır. eşinin Atatürk'ün yaveri olmasıyla, Mustafa Kemal'le yolları tekrar kesişir ama bu yüce gönüllü insan Atatürk'e asla madalya isteğinde bulunmaz.

Günler bu kırgınlıkla geçerken 1944 yılında Samet Ağaoğlu’nun “Kuvayı Milliye Ruhu” adlı kitabında, bu yüce gönüllü kahramanın hikayesinide kaleme alması sonucu, gazetecilerin akınına uğrar.

Bu gazetecilerden birisi olan Kadri Kayabal, onun Kurtuluş Savaşı günleri ile ilgili belgelerini geri getirmek şartıyla ödünç alır, ancak kaybeder, böylece onbaşılık belgesi kaybolan Nezahat Onbaşı tekrar gündeme geken İstiklal Madalyasını alamaz.

Ancak konu bir köşe yazarının, Nezahat hanım efendinin durumunu gündeme getirince, 6 temmuz 1986’da 78 yaşında, Dolmabahçe Sarayı’nda düzenlenen bir törenle Nezahat Onbaşı, TBMM başkanı Necmettin Karaduman, tarafından takdir beratı alır. on başılık belgeleri yoktur ve yine madalya verilmez.

Bu büyük kahraman 24 Eylül 1994’te Gülhane Askeri Tıp Akademisi’nde kızı inci hanıma; "beni al bayrağımıza sarsınlar" diye vasiyet eder. Daha sonra "Bak kızım babam beni almaya geldi. alayın hepsi burada."der ve bize nesilden, nesile, tüm Türk çocuklarına, özellikle kızlarına anlatılması gereken bir hayatı, bırakıp, babası ve 70. alayın kahramanlarının eşliğinde, ebedi huzura göçmüştür.

Cenaze töreni, bir takım askerler katılır, naaşı, Karacaahmet mezarlığı’na defnedilirken, "Bayrak kanunu var" denilerek, son arzusuda yerine getirilmez.

Ve 2013 yılında Meclis Başkanı Cemil Çiçek, gecikme için özür dileyerek Baysel’in torunu Şebnem Üçok’un kızı Gizem Ünaldı’ya 95 bin 262’inci İstiklal Madalyası’nı takdim eder.

Sürçü klavye ettiysek affola.