Bir Askerin Hayatından Parçalar

Öncelikle bizi seven ve bize dualar eden herkese saygılarım ve sevgilerimle kucak dolusu merhabalar.

Ben, Jandarma Astsubay Timur.

Sizlere azıcık içimi dökeyim, umarım dinlersiniz. Asker demek öyle kolay bir hayatı yaşamak demek değildir. Çoğu insan beni tanır buralarda. Nasipse 7 gün sonra vatanımdaki Doğu görevimi sonlandırıyorum. Bizler o kadar rahat şartlarda gezen,eylenen ve yattığı yerden para kazanan adamlar değiliz. Bizi böyle rahat gören insanlara bakıyorum ve buda bana gerçekten koyuyor...

Hayatımız özlem,gurbet,sıkıntı ile geçse de iyi ki buradayım demeyi biliyoruz. 25 yaşındayım ve 5 yıl asli görev 5 yıldır asgari görev ile 10 yıldır vatanıma hizmet ediyorum. 14 yaşını bitirdiğimde giydim bu kamuflajı, o zaman bağladım ayağıma bu botu, babamızdan yemediğimiz tokatı yedik yeri geldi hiç tanımadığımız bir adamdan. Uykusuz kaldık nedensizce gecelerce vs... Bu meslek öyle dışarıdan görüldüğü gibi değil, içinde olmadan bilemezsiniz.

Siz hiç yan yana büyüdüğünüz arkadaşınızın parçalarını topladınız mı?

Siz hiç mermi yediğinizde kulağınıza gelen o müzik ile gözlerinizi kapadınız mı?

Siz hiç -28 derecede ağlasanız buz tutar gözyaşlarım dediniz mi?

Biz dedik. Biz bunları gördük bizi küçümsemeyin. Bizi o zaman öldürürsünüz. Kim için buradayız! Kime hizmet edeceğiz ! Kimi koruyacağız ! 14 yaşında ağzımız süt kokarken ayrıldım annemden. Babamla pek bir mazim yok. Bana hiç bisiklet almadı, sokakta misket, taso oynamadım. Ben çocuk olmadım arkadaşım, olmadım...

Bize önce VATAN dediler, o senin annen,baban, abin, kardeşin, sevdiğin her şeyin dediler ve biz sevdik sorgulamadık çok sevdik, pişman olmadık ve olmayacağız da.

Siz gök gürültüsü olduğunda ne yapardınız?

Ben arkadaşımla aynı ranzada yatardım. Çoğu zaman yastığa sarılırdım.

Sizi döven biri olunca ne yapardınız? Ben oturur tek başıma ağlardım.

Siz hasta olunca kim bakardı? Ben bir revirde tanımadığım birine tutunurdum. Bizi ezenler bunları bilsin.Bunları anlasın bunları yaşasın sonra bizleri yorumlasın.

Yeri geldiğinde bize ellerini açıp dua eden insanları düşünüyorum. Sıcakta serinliyor, soğukta ısınıyorum. Yemeğimizin tuzu, ekmeğimizin katığı oluyorlar. Allah razı olsun... 5 yılda 28 il kaç ilçe oldu bilmiyorum... Gezici tim gezersin. Ayaklarına sular iner, gözlerin kapanır helede çok soğuk ve çok sıcaksa bot ayağına yapışır ne yapacaksın ağlayacak mısın? Kimin omzunda ve kimin yanında. Hep mi zor be kardeşim derseniz eğer, Zor değil şartlar bunlar. Bilgisayarın başında, televizyonun karşısında olmak isterdim tabii ki :)

Ben bu yemem derseniz aç kalırsınız. Anneniz,babanız veya herhangi biri size yumurta kırayım mı demez. Devletimiz bir şeyi eksik etmez. Belki o gün sevmezsin. Ama yemen lazım kim bilir belki son yemeğindir dersin ve şükür edersin. Sevgilisinden ayrılan, karısıyla kavga eden, delisi manyağı eksik olmayan bu yer yinede güzeldir. Alışırsanız kopamazsınız çünkü burası artık eviniz olmuştur . Bakın bazıları da arkadaşlarına derki sevgilimden ayrıldım Bir şarkı yazdım dinleyin derler ve söylerler...

Kısacası anlat anlat bitmez bizi silmeyin, bir kenara atmayın ve bilin isterim ki biz sizler için toprağı seçenleriz.

Bazen bir sarılmak , durdurur dünyayı örnek mi...

*

Bunlar güzel tarafı ya şehit haberi. Bilir misiniz o haberi vermek nasılda zordur Oğlun yok demek Şehit oldu demek ne zordur bilir misiniz?

Siz hiç çığlık çığlığa sessiz kaldınız mı...

Bazıları bekar, bazıları evli, bazılarının hanımı hamile, bazılarının çocuğu daha minicik.

Siz hiç bunları düşündünüz mü?

Bizleri baş üstünde tutmayın ama ayaklar altına da almayın.

Rahat yatıyorsanız Polisi, askeri unutmayın.

Ey, bu topraklar için toprağa düşmüş asker!
Gökten ecdâd inerek öpse o pâk alnı değer.
Ne büyüksün ki kanın kurtarıyor Tevhîd'i...
Bedr'in arslanları ancak, bu kadar şanlı idi.
Sana dar gelmeyecek makberi kimler kazsın?
"Gömelim gel seni târîhe" desem, sığmazsın.
Herc ü merc ettiğin edvâra da yetmez o kitâb...
Seni ancak ebediyyetler eder istîâb.
"Bu, taşındır" diyerek Kâ'be'yi diksem başına;
Rûhumun vahyini duysam da geçirsem taşına;
Sonra gök kubbeyi alsam da, ridâ namıyle,
Kanayan lâhdine çeksem bütün ecrâmıyle;
Mor bulutlarla açık türbene çatsam da tavan,
Yedi kandilli Süreyyâ'yı uzatsam oradan;
Sen bu âvîzenin altında, bürünmüş kanına,
Uzanırken, gece mehtâbı getirsem yanına,
Türbedârın gibi tâ fecre kadar bekletsem;
Gündüzün fecr ile âvîzeni lebriz etsem;
Tüllenen mağribi, akşamları sarsam yarana...
Yine bir şey yapabildim diyemem hâtırana.

Bizleri unutmayanlara, bizlere duacı olanlara,bizler için yürekleri yananlara, bizleri sevenlere benden yana HAKKIM HELALDİR. Unutmayın Hakkınızı helal ediyormusunuz diye soran imamda bilir şehit edecek mi hakkını helal diye. O helalliği sizde alacaksınız.

Bu çiçekler sanmayın topraktır,ottur onlar gencecik toprağa girmiş fidandır !

Yüreğinde bize yer ayıran herkese selam olsun.

Biraz sitem, biraz isyan, biraz minnet belkide içimizde kalan. Eywallah.