Yüreğine Sevgi Kırıntısı Uğramamış Annelere Hitaben

Rahatsız edeceğim seni üzgünüm ama artık söyleme vakti geldi anne..

Ben konuşurken gözlerini halt varmış gibi televizyona dikmene tahammül edemiyorum!

O yüzden yazıyorum. Okumazsın biliyorum, baştan söylemeliyim ki sabırla okursan hoşuna gidecek kararlar aldığımı da öğrenmiş olacaksın!

Arkadaşlarım sokakta kahkahalarla saklambaç oynarken, beni her gün eve kilitleyip işe gittiğin için teşekkür ediyorum. Sürekli sevmediğim yemeği pişirip beni yoğurt yemeye mahkum ettiğin için de. Saçlarımı tarayamadığım için, yalvarmamı dinlemeden kestiğin günleri ölsem unutmayacağım. Asla ağlamama izin vermediğin için, sana ne kadar hayran olduğumu anlatmaya kelimeler yetmez..

Ergenlik çağındaki cahilliğimi kullanıp beni asla uyum sağlayamayacağım biriyle evlendirdiğin için sana minnettarım. Ve boşanmama izin vermediğin için! Sana olan sevgimi, zaaflarımı hep kendi lehine kullandığın için teşekkür ederim.

İyi ki varsın!

En zor zamanlarımda buhar olup, hayatımı tek başıma düzene soktuğumda makyajını yapıp, valizini alıp kapıma gelmesen ne yapardım? Şimdi valizini hazırlayıp giden olmak istiyorum müsaadenle.. Senin ve insanların olmadığı, hıçkırıklarımın asla duyulmayacağı bir yere. Asla gelmek istemezsin sen oraya, hayat dolusun çünkü. Benden çaldığın hayatı da sana armağan ediyorum.

Sana çok şey borçluyum!

Artık hiç kimseyi sevmiyorum ve güvenmiyorum. Bunun en güzel yanı da hiç bir zaman kırılmıyorum. En çok da bunun için seni asla hiç affetmiyorum!