Anne Sevgisi

Dünyanın en güzel duygusudur annelerin evlatlarına olan sevgisi. Çocuğunun tırnağına zarar gelse en çok üzülecek kişi odur. Yeter ki evladının başına en ufak şey gelmesin, canını seve seve vermeye, kendini hiçe saymaya hazırdır.

Çocuğu olana kadar belki pek çok varlığa kıymet vermiştir ama çocuğu olduğu gün iş değişir…

En değerli varlığıdır artık çocukları bir anne için. Hiçbirini de bir diğerinden ayırmaz. Çünkü onlar o kadının canından candır, onun çocuğudur. Hepsini aynı zorlukta doğurmuş, hepsini büyütürken aynı sıkıntıyı çekmiştir, her birinde aynı süreci yaşamıştır.

Gerekirse eşini bile karşısına alır çocukları için. Çünkü en önemli amacı artık çocuklarıdır. Onları mutlu etmektir. Onlar mutlu olsun da gerisi mühim değildir.

Dünya’daki hiçbir sevgi ile kıyaslanamaz bu sevgi. İster çocuğun anneye duyduğu sevgi olsun, ister torun sevgisi olsun, ister hayvanlara olan sevgi, isterseniz baba sevgisi…

Evet, o kadar büyüktür, o kadar yücedir.

Hepimizin annesinin bu hislerle bizi büyüttüğüne, her çocuğuna aynı sevgiyle baktığına inanıyorum. Birinin sevgisi bir diğerinden fazla değil veya birini sevgisi bir diğerinden farklı değil.

Peki, bu kadar sevgi dolu, hissettikleri hiçbir şeyle karşılaştırılamayan annelerimizi biz ne kadar seviyoruz?

Eminim pek çoğumuz annemizi çok seviyor ama gördüğüm bazı sorular var ki üzüyor beni okudukça.

Ailemden nefret ediyorum, nasıl kurtulurum?

Annemin davranışlarından bıktım, ne yapayım ona?

Annemden nefret ediyorum, usandım, yoruldum onunla yaşamaktan, gitsem mi?

gibi sayısız sorular…

Hiç bize yakışıyor mu? Bizlere o kadar emek vermiş bir insan hakkında, anlık bir öfke ile, belki de fındık kabuğunu doldurmayacak bir sebeple bunları düşünmek, onun kalbini kırmak, tamiri olmayan yaralar açmak yakışıyor mu?

En önemlisi bunlara DEĞER Mİ?

Tabii ki cevap: Kocaman bir HAYIR!

Unutmayın o kadın sizi 9 ay karnında taşıdı. Bebek doğurmak, hamilelik süreci hiç kolay değil. Ne sancılar çekti sizin için, ne kadar zor günler atlattı…

Hele bir de o doğum günü. İşin ucunda ölüm ihtimali ola ola sırf sizi dünyaya getirmek için girdi bu riske. Kendine gelir gelmez ilk sizi sordu. Unuttu kendi çektiği sancıları. Yaşadığı acıların önemi kalmadı artık onun için. Çünkü siz geldiniz artık dünyaya. Siz varsınız artık. Sizi görme isteği, her acının önüne geçti o an. Sadece sizin nasıl olduğunuzu önemliydi onun için.

Doğum sonrası aylarca emzirdi sizi sütüyle. Geceler boyu uykusuz kaldı, siz rahat uyuyun diye elinden gelen her şeyi yaptı.

• Acaba ortam yeterince sessiz mi?


• Karnı aç mı?


• Rahat uyuyor mu?


• Ağrısı var mı?

Böyle uzayıp giden sayısız sorular geçti durdu her gün, her saat aklından. Yıllarca emek verdi sırf siz büyüyün, okuyun, meslek sahibi olun, mutlu bir yuva kurun diye.

Bu kadar emek veren annelerimiz için canımızdan da vazgeçsek yine hakkını veremeyiz.

Onların sevgisi o kadar büyük, o kadar yücedir ki, en kötü hisleri alıp götürür. Anneler kin tutmaz. Anneler bencil değildir. Onlar, bizden asla nefret etmez. Çok sinirlendiğinde bağırmış olabilir, kızmış olabilir.Ama bu yine bizlerin iyiliği içindir. Çünkü biz hata yapmışızdır. Ya kendimize, ya çevremize zarar vermişizdir.

Bir özür dilesek anında gülümserler, anında tüm kara bulutlar dağılır. O an her şeyi unuturlar. Yine bizi kollarıyla sararlar, yine bizi affederler.

Çünkü onlar annedir. Uçsuz buçaksız deniz gibidir yürekleri. Bütün çocuklarına fazlasıyla yetecek kadar sevgiyle doldurmuştur içini.

Bu nedenle lütfen onları üzmeyin, onların kıymetini bilin. 3 günlük dünya için, basit bir sinir sebebiyle kalplerini kırmayın. Anneler gününü en güzel şekilde geçirmelerini sağlayın.

Son olarak annelerle ilgili söylenmiş birkaç güzel söz paylaşmak istiyorum:

Ana ailenin güneşidir. Bir ailede o olmazsa orada büyüyen çocuklar gölgede kalmış meyveler gibi olgunlaşmazlar.

Pestalozzi

Ana kolları şefkatten yoğrulmuştur, çocuklar orada derin derin uyurlar. Kadınlar zayıftır ama anneler kuvvetlidir.Kadınlar zayıftır ama anneler kuvvetlidir.Çocuğunu kaybeden bir anne için her gün ilk gündür; bu ıstırap ihtiyarlamaz.

Victor Hugo

Bana, okuduğum kitapların en güzelinin hangisi olduğunu sorarsanız söyleyeyim: Annemdir.

Abraham Lincoln

Bir anne yüreği dibinde af bulunan bir uçurumdur.

Balzac

Anneler, herşeyi görmeseler bile kalpleriyle duyarlar.

Ostrovski

Cennet anaların ayakları altındadır

HZ. MUHAMMED

Unutmayın, onlar bizim canımız! Onların kalbini kırmayalım. Bize açtıkları kocaman, sevgi dolu yüreklerini parçalamayalım.

Bütün annelerimizin ellerinden öperim.