Dünyanın Düzenine Uymaya Çalıştığımız İçin Biz de Bir Hiç Olmak Üzere Kayıtlarımızı Doldurduk

Merhaba dostum, kanım, soydaşım ve dünyamı her koşulda paylaştığım sevgili komşum. Belki beni sadece pencerenin bir köşesinde, çay içerken görmüş olabilirsin. Veya pencerenden sokaktaki mutlu çocukların kahkahaları ve neşeleri ile mahalleyi seyrederken, göz ucunda bir karartı olarak da geçmiş olabilirim.

Kim bilebilir belki her sabah selam verdiğin ve hiç tanımadığın esnaf da olabilirim

Aslında kim olduğum pek önemli değil, önemli olan aynı gezegendeki, aynı türdeki 2 farklı mucize olduğumuz. Gel gelelim konumuza. Biz kimiz, acılarımız neler. Tamam aklında soru işaretleri bıraktım, kabul ediyorum. O zaman bu soru işaretlerini beraber çözüme kavuşturalım. Hı? Olur dimi, bende öyle düşünmüştüm.

Sana sevdiğim bir doğa olayının adı ile hitap etmek istiyorum. Mehtap

(Tanıştırayım, mehtap. Mehtap, KizlarSoruyor :D ) Mehtap biz insanların tarihini ikimizde çok iyi biliyoruz. Lakin hangi tarih kitabını açarsak açalım içinden daima savaşlar, kaos ve hastalık olaylarını görüyoruz. Uzun bir araştırma döneminden sonra, bu olayların aslında bir anlaşmazlık veya talihsizlik üzerine çıktığını değil, bunların güç düşkünü insanların kibir ve egoları yüzünden gerçekleştiğini görüyoruz. Ve diyoruz ki ; Ulan zaten her haltın var, daha ne istiyorsun ki.!

Ve sonra ikimizde kitabın kapağını usulca parmak uçlarımız ile kapatıp derin bir nefes alarak, bulunduğumuz ortamlardan çıkıp savaşların yarattığı ve gücün zalimleştirdiği insanların dünyasına geçiş yapıyoruz.

Kana susamış politikacılar, gösteriş yapmayı seven ve sahte rollere bürünmüş televizyon starları, sokakta gezerken tacize uğrayan kadınları ve daha ufacık yaşta çocukların öldürüldüğü, tecavüze uğradığı ve kibir yüzünden, katılaşmış inançlar yüzünden her gün yüz binlerce insanın bir hiç olduğu ne kadar lanet okursak okuyalım, içinde yaşadığımız dünyamızın içindeyiz.

Kendimizi mutlu etmek için, aşık oluyoruz dimi, aşkımız karşılıksız olduğunda kendimize bilinçsizce cezalar kesiyoruz. Ve belkide hayatımızın en mutlu anıları, sırf bu yüzden kaybediyoruz

Ne yapalım mehtap? Aşık olmayalım o zaman. Kariyer sahibi olalım, ne dersin?

Bunun için ne yapmamız gerekiyor... Aa iş bulacaktık, hadi gel de gazetelerde iş ilanlarını kontrol edelim.

+ Hmm. Hmmmm. Bu olmaz hayır.. Şuna baksana güzele benziyor ama şartları çok ağır... Aa bak buldum. Büyük bir firmaya benziyor ne dersin? Başvuralım değil mi, ben de öyle düşünmüştüm.

İş görüşmemiz başarılı geçti, gerekli evrakları topladık ve bir süre sonra bize telefon açıp.

+ Merhaba fincan bey, yarın iş başı yapabilir misiniz? diye arayıp soru soran hanımefendiye biz de tabii ki! dedikten sonra, ertesi günü işbaşı yaparız.

Bir süre çalıştık, emek verdik ve istediğimiz şeyin aslında kariyer olduğunu, lakin çalıştığımız firmalar ne kadar büyük olursa olsun, insanlara verilen değer bir o kadar azalıyor.

Aslında oralar insanlar için yapılmış bir fabrika değil, orası bir çiftlik koyunların hayatlarının sonuna kadar sömürüldüğü, en sonunda çalışırken ve genç yaşta almamız gereken parayı, hayatımız, hayallerimiz önce bedenimizden, sonra aklımızdan silindikten sonra, unuttuktan sonra alıyoruz. Büyük işler yapma isteği, gönüllerimizden silindikten sonra alıyoruz.

Görüyor musun? Mehtap. Dünyanın düzenine uymaya çalıştığımız için, biz de bir hiç olmak üzere, kayıtlarımızı doldurduk, imzalarımızı attık. Artık bir hiç olduğumuza göre sana da güle güle.

Bencemi okuduğunuz için teşekkür ederim. Kendinize iyi bakın.

Selametle...