Eşcinselliğin Toplumda ve Medyada Görünürlüğü

Eşcinselliğin toplumda ve medyada görünür olması yıllardır bir tartışma konusu olmuştur. Bir sürü insan, eşcinselliğin toplumda ve medyada görünür olmasına karşı çıkmaktadır. Hatta eşcinsel karşıtı olmayan, eşcinsellerin şiddet görmesine karşı çıkan birçok insan bile eşcinselliğin toplumda ve medyada görünür olmasından rahatsız olmaktadır.

Onlara göre eşcinsellik görünür olmamalıdır. Bir insan eşcinselse bunu dört duvar arasında yaşamalı, cinsel yönelimini dışarı yansıtmamalıdır. Televizyonda eşcinsel birliktelikleri içeren yayınlar kaldırılmalı ya da sansüre uğramalıdır. Çocuklara eşcinsellikle ilgili bir bilgi verilmemeli, eşcinseller gösterilmemelidir.

Bu konudaki genelde en klişe laflar şunlardır:

Eşcinselliğe karşı değilim ama orda burda gözümüze sokulmasın

Eşcinseller görünür olursa toplumdaki ahlak yapısı çöker

Eşcinsellere özgürlük verirsek daha sonra pedofililer, tecavüzcülerde özgürlük ister

Çocuğuma sokakta el ele tutuşmuş eşcinsel bir çifti açıklayamam

Eşcinsellik görünür olursa, çocukların ruh sağlığı ve psikolojisi bozulur ya da onlarda eşcinselliğe özenir

Şimdi iki tane toplum varsayalım. Birinde, eşcinsellik ne toplumda ne medyada görünür olmasın. Diğeri de, homofobinin olmadığı, eşcinselliğin de toplumda ve medyada görünür olduğu bir toplum olsun. Şimdi bu iki toplumda neler olacağını inceleyelim.

Eşcinselliğin görünür olmadığı toplum

Bu toplumda eşcinsellik görünür değil. Ne toplumda ne medyada eşcinsellik gösterilmiyor, çocuklara eşcinsellikle ilgili bilgi verilmiyor.

Eşcinselliğin toplumda ve medyada gösterilmesine karşı çıkan kişiler, böyle bir toplum hayali kurarlar. Çünkü bu şekilde, toplumun ahlaki yapısının çökmeyeceğini, çocuklarının da ruh sağlığı ve psikolojilerinin bozulmasından koruyacağını düşünürler.

Ama bu şekilde düşünenlerin yaptıkları hata, olaya hiç bir zaman eşcinsel olduğunu anlamış bir çocuk veya ergenin gözünden bakmamalarıdır. Olaya bir de eşcinsel olduğunu anlamış bir çocuk ya da ergenin gözünden baksalar, yaşayacakları travmanın ne kadar büyük olacağını görebilirler.

Eşcinsellik çoğunluk için doğuştan gelen bir eğilimdir ve yapılan bilimsel araştırmalarda genetiğin ve anne karnındaki sürecin eşcinsellikte rol oynadığını desteklemektedir. Yani bu toplumda eşcinsellik hiç görünür olmasa bile, çocuk yaşlarında ya da ergenliğe girdiğinde hemcinsine ilgi duyduğunu, karşı cinse ise ilgi duymadığını anlayan çocuk ve ergenler olacaktır.

Peki hemcinslerine ilgi duyduğunu anlayan bir çocuk veya ergen, kendini bu kimlikle nasıl kabul edecek? Tüm arkadaşları karşı cinse ilgi duyarken, karşı cins hakkında konuşurken, karşı cinsle sevgili olup flört ederken, kendisi hemcinslerine ilgi duyuyor. Ne sokakta ne filmlerde ne kliplerde ne kitaplarda ne masallarda kendisi gibi insanların da var olduğunu görmüyor. Dünyada tek hemcinslerine ilgi duyan kişinin kendisi olduğunu düşünüyor. Çünkü bu toplumda eşcinsellik görünür değil! Kendisine rol model olarak görebileceği, aa bu kişilerde eşcinselmiş, benim gibi insanlarda var diyebileceği birileri yok.

Bu noktadan sonra bu çocukların ruh sağlığı ve psikolojileri bozuluyor, travma yaşıyorlar. İntihara eğilimli oluyorlar. Eğer bu yönelimlerini arkadaşlarına söylerlerse, dışlanmaya, hakaretlere, ayrımcılığa maruz kalıyorlar. Çünkü o heteroseksüel çocuklara ve ergenlere de aileleri tarafından eşcinsellik hakkında bilgi verilmemiş, onlarda bu toplumda hiç bir yerde o insanların var olduğunu görmemiş.

Yani eşcinselliğin görünür olmasına karşı çıkarak çocukları koruduğunu düşünen kişiler, aslında çocukların belli bir bölümünün tamamen travma yaşamasına, dışlanmasına, hakaretlere uğramasına neden olacaklarının farkında değiller!

Eşcinselliğin görünür olduğu toplum

Bu toplumda homofobi yok ve eşcinsellik toplumda ve medyada görünür. Hemcinslerine ilgi duyduğunu anlayan çocuk ve ergenler, kendisi gibi insanların da var olduğunu toplumda ve medyada gördükleri için eşcinselliklerini rahatlıkla dile getirebiliyorlar.

Heteroseksüel ergenler nasıl hoşlandıkları karşı cinse çıkma teklif edip, flört edip, duygusal hayatlarını özgürce yaşıyorlarsa eşcinsel ergenler de aynısını yapabiliyor. Heteroseksüel ergenlerde toplumda ve medyada eşcinsel insanları da görerek büyüdüğü ve aileleri tarafından eşcinselliğin heteroseksüellik gibi normal bir yönelim olduğu bilgisi verildiği için eşcinsel olduğunu açıklamış arkadaşına kötü tepki vermiyor. Eşcinsel çocuk ve ergenlerde böylece travma yaşamıyor, dışlanmaya maruz kalmıyor, hakarete uğramıyor, intihar etmiyor.

Burda buna şöyle karşı çıkanlar olacaktır. Eğer çocuklar sokakta ve televizyonda eşcinselleri görürlerse zaten onlara özenip eşcinsel olurlar. Ama bu yanlış. Cinsel yönelim özenerek oluşmaz. İçgüdüseldir. Siz karşı cinsten başkalarından örnek alarak mı hoşlandınız? Yoksa başkasından örnek almadınız sadece karşı cinsten hoşlandığınızı anladınız mı? Bu anlama olayı, karşı cinsten bir kişiyi görünce kalp atışlarınız hızlandığı veya cinsel olarak uyarıldığınız zaman olabilir mi? Biraz düşünürseniz bunu başkasından örnek alarak kazanmadığınızı zaten içgüdülerinizin öyle olduğunu anlarsınız. Eşcinsellerde de durum aynı.

Eşcinsellik başkasına zarar veren bir ilişki biçimi değil. O yüzden pedofili ve tecavüzle karşılaştırmak oldukça saçma. Ahlakta, kişiden kişiye toplumdan topluma değişen şeylerdir. Ama toplumun benimsediği ahlak anlayışı, insan haklarına zarar veriyorsa orda bir sorun vardır.

Bencemi, çocukların eşcinselleri gördüğünde onlar gibi olacaklarını düşünen insanların bakış açısını yansıtan güzel bir karikatürle bitiriyorum. Okduğunuz için teşekkür ederim.