
Başlıkta da belirttiğim gibi lezbiyen, gay, biseksüel ve transseksüel insanlarımızın 'hasta' olduğunu iddia eden kişilerin çoğunlukta olduğu bir ülkede yaşıyoruz. Peki, gerçekten düşündük mü hiç, bu 'durum'un aslında hastalık değil de bir tercih olabileceğini?
Dünya tarihindeki çok eski zamanlardan beri, tercihi farklı olan insanlarımıza yapılan -polis,vatandaş- baskı ve tacizler -son yıllarda artmakla birlikte- süregelmiştir. Şimdi biraz LGBT tarihinden bahsedelim...
Antik Yunan'da LGBT ve eşcinselliğin özellikle sanatta saygınlık kazandığı anlaşılmıştır.
Dön yalvarıyorum sana,
Süt beyazı tuniğini giyerek.
Ah güzel endamını nasıl bir ateş sarıyor,
Baştan çıkarıcılığın karşısında her kadın titrer...(Sappho)
Hititlerde eşcinsel evliliklere izin verilirken, Yahudiler bunu tehdit, yoldan çıkmışlık ve kötü amel olarak görüp, mücadele etmişlerdir. Roma Uygarlığı'nda da durum farklı değildir; eşcinseller, hayatları boyunca büyük baskılara ve yer yer şiddete maruz kalmışlardır.
Ortaçağ Arap uygarlığında ise eşcinsel erkeklerden esinlenerek gelişen bir şiir geleneği varlığını sürdürmüştür. Rönesans Dönemi'nden sonra sayıları artan eşcinsel insanlarımız, özellikle Fransız Devrimi'nden sonra bayağı rahatlamışlardır. Bu dönemde eşcinselliğin suç olmaktan çıkarıldığı yasayı Napoleon Bonapart da desteklemiştir.
Stonewall ayaklanmalarından sonra LGBT bireyler için algı değişimi başlamıştır. 1970-1980 döneminde hak ve kabul için yapılan mücadeleyle, LGBT bireylerin 'kabullenildiği' görülmüştür.

1970'lerde lezbiyen bireylerin sembolü
LGBT bireylerle birlikte, onlara yardım etmeye çalışan ve haklarını savunan insanlarımızın da baskıya uğradığını hepimiz görüyoruz. Görüyoruz ama, bundan rahatsızlık duyduğumuz halde üstümüze düşeni neden yapmıyoruz? İnsanları yaftalamak bizim için her zaman kolay bir şey oldu. Başımızı önümüze eğip devam etmek her zaman kolay oldu. Peki ya kendimizi o insanlarımızın yerine koyduk mu hiç? Etrafta sürekli 'insanlık'tan dem vuruyoruz. Peki BİZ insan mıyız?
Bu kötü durumun temel sebebi bence -ve çoğunluğunca- eğitimde eksikliktir. Tercihleri farklı olan insanları 'hasta' olarak görmeyi bize öğreten, öncelikle ailemizdir. Herkesin siyasi, dini ve cinsel tercihi tabi ki kendinedir -bir yere kadar. Bu düşünceler, o kişiye ve hatta çevresindeki herhangi birine veya bir şeye zarar vermeye başladığı anda artık durum kişisel değil, toplumsaldır.
Ben biseksüelim ve bundan hiçbir zaman utanç duymadım. Bu tercihimi her ortamda, hiçbir zaman çekinmeden söyleyebildim. Bazı zamanlar saygısız davranışlara mağruz kaldım ama hiçbir zaman buna göğüs germekten de yılmadım.
Eğer ben bu durumda 'hasta' sayılıyorsam, kabul etmiyorum.
'Hastalık ne ayol?'
Aşk İlişkileri
YKS2026
Gündem
Dünya Kupası
Güzellik & Bakım
Alışveriş & Hediyeler
Kızlar Bir Adım Öne
Tatil & Seyahat
Arabalar
Astroloji & Burçlar
Eğitim & Kariyer
Gamer
Moda & Stil
Spor
Evcil Hayvanlar
Müzik & Etkinlik
Kültür & Sanat
Para & Ekonomi
Magazin
Diziler & Filmler
Cilt Bakım
Kişilik & Karakter
Saç Bakım
Çocuk & Ebeveyn
Yeme & İçme
Cinsel Yaşam
İnternet & Teknoloji
Ev & Yaşam
Özel Günler & Hijyen
Aile & Toplum
Diyet & Beslenme
Sağlık
Diğer