Kalitesiz Bir Çevrenin Ürünü: Kendilerini Vazgeçilmez Sanan İnsanlar

Kendisini vazgeçilmez sanan insan aslında en kolay vazgeçilendir. Bu bence de bu kişilerin neden böyle olduğu konusunda tahminler yürütüp, genel davranışları konusunda bilgiler vereceğim.

Nedenleri

1) Kalitesiz çevrelerinin olması

İşinden, yeteneklerinden, dış görünüşünden, anne ya da babasının hayattaki konumundan, Kısaca herhangi bir sebepten dolayı çevresinde çok insan var ise bu kişiler etrafındaki kalabalığa aldanarak kendilerinin vazgeçilmez olduğunu zannederler. Genellikle faydanalacak özellikleri bulunan bireyler, bu kalitesiz çevreye sahiptirler.

2) Para yönünden durumlarının iyi olması

Para yönünden zengin ise bu kişilerin çevreleri, günümüze hitaben geniştir. Az önce de dediğim gibi kalitesiz bir çevreye sahiptirler, bu yüzden para ile her şeyi satın alabileceklerini sanırlar. Genellikle erkekler kızları bu şekilde tavlamaya çalışırlar. Günümüzde çoğu kız üzerinde bunu başarırlar fakat paranın el kiri olduğunu bilen insanlarla karşılaşmadıklarından kendilerini vazgeçilmez sanırlar.

Özellikleri

1) Sürekli kendilerini överler

Kendilerini olduğundan çok üstün görerek tanıtırlar. Bazen bunu apaçık söyler bazende üstü kapalı ima ederler. Bu kişilerin egoları çok yüksektir.

Akıllı insanlar kendilerini çok övenlerden nefret ederler.

2) Çok iyi rol yaparlar

Kendilerini olmadıkları bir insan gibi göstermeye çok meraklılardır. Rollerini iyi oynadıklarından dolayı çoğu insanı kandırıp avucunun içine alabilirler.

3) Bencildirler

Dünyanın kendileri etrafında döndüğünü sanan tiplerdir. Paylaşmayı sevmezler, kendilerini düşünürler. Herkesi hor, küçük görürler.

4) Aşırı gurur yaparlar

Her istediklerini elde edebileceklerini sanırlar. Elde edemediklerinde ise ipin ucunu erkenden bırakıp 'isteseydim elde ederdim' gibisinden sözler ile avunurlar. Bu kişiler kendilerine bile dürüst olmaktan acizdirler.

Sonuç

Aslında en kolay vazgeçilen insan olduklarını, vazgeçildiklerin de anlarlar. Fakat iş işten geçmiştir. Bir gün onlarında yüzleri buruşur, paraları biter veya üzerlerini toprak örter. Onlardan geriye ne bir duygu, ne bir hatıra ne de bir parça değer kalmıştır.