Herkese merhaba, size biraz kendimden bir şeyler paylaşmak istiyorum. Başlıktan da anlayacağınız üzere gayim ve ne yazık ki en yakın arkadaşımla bile oturup konuşamıyorum durumumu, patlamak üzereyim. Başlayalım o zaman.

Gay olduğumu her zaman biliyordum
Toplum yapısı gereği hep kendi içimde yaşar, üstelik inkar ederdim. Allah'a dua ederdim, normal olmak için. Neden ben böyleydim? Neden farklıydım? Anlam veremezdim. Kadınlardan hoşlanamıyordum, ilgimi erkekler çekiyordu. Orta okul yıllarını öyle böyle atlattık ama lise en zoruydu, özellikle meslek lisesi olunca. Onca erkeğin arasında belkide tek farklı bendim. Anlaşılacak diye ödüm kopardı.
Kızlar hakkında konuşulurdu benim için hiçbir şey ifade etmezdi hep rol yapmak zorunda kaldım
Mutsuzdum. Sanki kötü bir suç işlemişim gibi. Bende diğer erkek arkadaşlarım gibi olmak istedim, geceler boyu ağladım, çok dua ettim. Hatta sabahları kalkar camiye namaza giderdim, namazdan sonra da dua ederdim, düşünün artık siz durumu. Fakat hiç bir şey değişmedi, çünkü ben böyleydim, kimse cinsiyetini seçemezdi, değil mi? Kabul edin ya da etmeyin gaylik tercih değildir, ben bu şekilde doğdum.
Öyle böyle yıllar geçti. Üniversiteyi kazandım, şu an da dördüncü sınıftayım. Üniversite ikinci sınıfa kadar hep içimde yaşadım bu durumu. Daha sonra biriyle tanıştım, benim gibi biriyle, bir şeyler yaşadık, hayattan bir şeyler paylaştık, belki çoğunuza bu durum iğrenç, sapıkça geliyor ama bu benim için son derece normaldi, öyle hissediyordum.
Yıllar sonra mutluluğu tatmıştım
Burada cinsel birliktelikten bahsetmiyorum. Sadece sarılıp uyumak o kadar güzeldi ki anlatamıyorum.
Artık rol yapmıyordum, kendimdim
Şu anda bir buçuk yıldır gizli bir ilişkim var. Mutluyum ama dışarıda hala rol yapmak zorundayım. Feminen bir karakterim yok, normal sıradan bir erkeğim. İlişkimi arkadaş çevrem de dahil hiç kimse bilmiyor. Gölgelerde yaşamak zorundayım. Fakat artık şüphelendiklerini seziyorum. Yanımda sevgilim dediğim bir kız yok senelerdir. Arada sırada çıkıp gidiyorum. En yakın arkadaşımla evde kalıyorum. İyi çocuk, homofobisi olduğunu kesinlikle düşünmüyorum. Gayet efendi, saygılı, iyi sır tutan birisi. Durumumu arkadaşlarımdan saklamak, gizlemek beni gerçekten çok yordu artık. Kendimi saklamak istemiyorum, ama söyleyemiyorum da. Arkadaşlığımıza zarar gelme olasılığı korkutuyor beni. Hadi beni böyle kabul etti diyelim, içten içe şüphe duymasını da istemiyorum.

Dünya üzerinde çok sayıda gay var. Hele Türkiye'de... Bilseniz şaşarsınız
Türkiye bildiğin evli gizli gaylerin ülkesi. Toplum baskısı yüzünden sevmeden evlenmek zorunda kalmış onca insan. Hem kadın hem erkek için cehennem. Böyle olmak zorunda değil, insan sadece insan olduğuyla yargılanmalı. Rengi, cinsi, ırkı, dili, dini... Neden ayırıyoruz? Hepimiz aynı şeylerden hoşlanıyoruz. Herkesin aşkı aynı. Hepimizin içinde aynı sevgi var. Birbirimizi sevmek neden bu kadar zor? Lütfen, sadece sevin! Ayırmadan, bölmeden, sadece insan olduğumuz için sevelim. Çünkü ben hepinizi çok seviyorum.
Aşk İlişkileri
YKS2026
Gündem
Dünya Kupası
Güzellik & Bakım
Alışveriş & Hediyeler
Kızlar Bir Adım Öne
Tatil & Seyahat
Arabalar
Astroloji & Burçlar
Eğitim & Kariyer
Gamer
Moda & Stil
Spor
Evcil Hayvanlar
Müzik & Etkinlik
Kültür & Sanat
Para & Ekonomi
Magazin
Diziler & Filmler
Cilt Bakım
Kişilik & Karakter
Saç Bakım
Çocuk & Ebeveyn
Yeme & İçme
Cinsel Yaşam
İnternet & Teknoloji
Ev & Yaşam
Özel Günler & Hijyen
Aile & Toplum
Diyet & Beslenme
Sağlık
Diğer