Hiçbirimiz Özgür Değiliz

Hiç kendinize özgür müyüz diye sordunuz mu? Şöyle özgürlüğün dibine kadar inip özgürce bir nefesi içimize çekebilmekten bahsediyorum. Duyar gibiyim sesleri.

"Özgürüz tabii."

Değilsin arkadaşım, hem de hiç değilsin.

Hepimiz Dünya hapisanesinin mahkumlarıyız bir nevi. Ve bu hapishanenin içinde farklı ülkelerdeki farklı hücrelerin içindeyiz. Her bir hücrenin içinde de kendimize yeni hücreler yapıyoruz her gün. Gönüllüce bağlıyoruz prangalarımızı ayaklarımıza.

Sen bugün Mars'a gitmek istesen gidebilirsin? Bir sor kendine. Ama cevap basit, ben vereyim yerine gidemezsin. İşte en büyük hapishaneye attın ilk adımını. Sonra istemsizce doğup büyüdün bir ülkede, ırkını, dinini, dilini, rengini seçmeden, seçemeden. Ben artık Madagaskar'da yaşayacağım diyebiliyor musun kendine? Ya da İngiltere'ye git hadi. Ama izin alarak vizeler, pasaportlar, banka hesaplarındaki paralardan bahsetmiyorum. Öyle bile olsa ancak turist vizesi verecekler ilk başta.

Al sana Dünya hapisanesindeki ülke hücren.

Birde prangaların var ey dostum unutmayalım. Hepsini kendin bağladın ayaklarına. Önce çocuk oldun ailen oldu prangaların. Büyüdün o prangayı çıkarıp evlendin, bir başka pranga bağladın ayaklarına. Yetmedi ama sana bu. Sen ne ile yetindin ki insanoğlu. Gittin bir işe girdin, patronuna bağlattın bir pranganı da.

Hala özgürüm diyebiliyor musun arkadaşım?

Deme! Özgürlük dediğin şey, olduğun yerde, Dünya'da seni kıstırdıkları kapanın içinde sadece nefes alabilmek değildir. Cebindeki para özgürlüğün değildir dostum. Özgürlük dediğin sadece gönlünce yaşayabilmektir. Özgürlük, bir kuş misali olabilmektir.

Hepimize özgürce yaşayabileceğimiz bir Dünya dileğiyle.