Güçlü Olun: Ağlayın!

Her şeyden önce yazıma bugünkü patlamayla ilgili en azından birkaç kelam ederek başlamak istiyorum. 13 Mart 2016. Kızılay da bir patlama meydana geldi. Tanıdığımın bir tanıdığı babasını kaybetti, acısına şahit oldum.

Hepimizin canı, ciğeri yanıyor. Başımız sağ olsun.

Birkaç bencemi belki görmüşsünüzdür, belli bir konum yok. İçimden geldiği gibi yazıyorum, tıpkı şimdi olacağı gibi. Dilerim ki sizinde içinizde bir yerlere dokunabilirim. Keyifli okumalar.

Ağlamak. Aslında kadınlardan ziyade, erkeklere daha çok yüklenir toplum bu konuda.

Eminim ki pek çok erkek aşinadır bu cümlelere :

"Erkek adam ağlamaz". "Ağlamak erkeğe yakışmaz."

Ve biliyorum ki, sizler de derinlerde bir yerlerde ağladığınızda güçsüz gözükeceğinizi düşünüyorsunuz.

Bilinenin aksine, bence ağlayamamak güçsüzlük göstergesidir. Bir insan hissettiklerini, duygularını kabullenemiyorsa ağlayamaz.

Hani o göz pınarlarınıza kadar gelip geri dönen damlalar var ya.. İşte onlar. Bırakın onları dostlarım. Tutsak etmeyin içinizde, yüreğinize akıtmayın gözyaşlarınızı.

Ağlarsam, kaybederim gibi bir yanılgıya düşmeyin sakın ola. Ağlamak rahatlatıcı bir eylemdir. Doğal bir insan davranışıdır.

Hani o kalbinizde bir ağırlık varya şimdi. Bu satırları okurken bile sızım sızım sızlayan o acı. Ağladığınızda, zehir akıtır gibi akıtın ki gözyaşlarınızı, içinizdeki ağırlık hafiflesin. Temin ederim sizi, hafifleyecek.

Hepimiz kısa ya da uzun bir dönem çaresizlik hissine kapılmışızdır. Hatta kimi zaman dibe vurduğumuzu düşünmüşüz, bir daha asla iyi olamamaktan korkmuşuzdur. İşte bunu hissettiğiniz tam o an kendinizi telkin ettiniz ya?

Ağlama, ağlama, ağlama, ağlama!

Hata yaptınız azizim. Ağlamalıydınız.

Yalnız kaldığımızda, gözyaşlarımız bizim dostumuzdur.

Bir tek o ufacık damlalar anlar hâlimizden. Acımıza ortak olur, yanaklarımızı teselli edercesine ıslatırlar. Hatta yeri geldiğince, içiniz çıkana kadar ağlamak isteyeceksiniz. Sadece yanaklarınızı değil, kıyafetlerinizi, defterinizi, yastığınızı, yorganınızı ıslatacak o gözyaşlardı. Tutmayın kendinizi. Çaresizlik anındaki en iyi çözüm yolu; ağlamaktır.

Bu konuda kadınları, erkeklerden daha güçlü buluyorum.

Aslında biraz da çevre baskısı yüzünden böyle olduğunu düşünmüyor da değilim. Nitekim yukarıda da belirttim. Ama bu böyle diye, çoğunluğa uymak zorunda değilsiniz beyler. Siz de ağlayın. Siz de insansınız. En doğal hakkınız.

Velhasıl kelâm dostlarım.. Yeri geldiğinde bir iki damla, yeri geldiğinde içiniz çıkana kadar.. Sebebi ne olursa olsun gözyaşları evrenseldir. Acının ortak dilidir.

Güçlü olun; ağlayın.