Kızlığım Gidince Hayatım da Bitti-Bitmiş

Daha 18 yaşımda bir genç kız olmama rağmen kendimi dünyanın en dertli, en kirli insanı gibi hissediyorum belki biraz fazla takıyorum kafaya ama öyle.


Bekaretimi 17 yaşımda kaybettim dünyam başıma yıkıldı halada öyle o kadar çok pişmanımki anlatamam.


Şimdi yapmasaydın gibi laflar söyleyeceksiniz biliyorum ama oldu. Olanla ölene çare yok sevgilim dur dememe rağmen yaptı sevgilim diyorum çünkü hala sevgiliyiz. Benimki şu an mecburi. Defalarca ayrılmak istedim ama kendi kendime ona hiçbir şey demedim. Çünkü kendimi mecbur hissediyorum kızlıgımı aldı sonuçta. Beni böyle kimse kabul etmeyecek biliyorum.


Şimdi evlenen var bakire olmayıp da diyeceksiniz ama ben o kadar şanslı değilim.


Beni bu halde sevecek biriyle asla karşılaşamam sevgilimden ayrılırsam. Benim en büyük hayalim çocuk sahibi olmak ama o da imkansız gibi geliyor. Sevgilim bana ona mecbur olduğumu bildiği için hertürlü lafı söyler; küfür hariç her gün kavga eder bağırır çağırır. Bunu da şeker hastası olmasına bağlar. Ben daha evlenmeden psikolojik şiddet görüyorum ve evli gibi bırakamıyorum onu. Bir nevi mecburum pişmanlığım bunun yüzünden kat kat artıyor.

Kızlığım gidince hayatımda bitti-bitmiş.


Bırak ne çekiyorsun diye kendime daha önce yüzlerce kez dedim ama kendimi mecbur zincirlere bağlı gibi hissediyorum. Psikolojim bitti! Ayrılsam ayrı bir dert ayrılmasam ayrı bir dert bunun için intiharı düşündüm hep hala da düşünüyorum çünkü böyle yaşamak artık bana zor geliyor. Her gece yatakta sessizce gizlice ağlamak kimseye anlatamamak...

Kızlığım Gidince Hayatım da Bitti-Bitmiş
Ben kendimi ;


Evlenmiş kocasından hergün dayak yiyen, çocukları oldugu için ve halada biraz olsun kocasını sevdiği için ayrılamayan Kadın gibi hissediyorum ama benimki biraz farklı


Ben;


Hergün psikojik baskıya uğrayan olur olmaz herşeye kızan bağıran çağıran, kızlığım bozulduğu için ayrılırsam beni kimse istemeyeceği için kendini mecbur hisseden 18 Yaşımda bir kız/kadınım.

Kızlığım Gidince Hayatım da Bitti-Bitmiş
Cevapla