Hüznün Bittiği Noktadayım

Her şey bir vesileydi sevgilim... O an oracıkta olman... O an karşında beni bulman... Kul sıkışmadan, yetişmeyen bir Hızır ımız var biliyorsun... Hangi sıkışıklığıma denk geldin bilmem ki... Elini hiç bırakmayacakmışım gibi tutmak istedim...


Hüzünün bittiği noktadayım...


Bir insanın en bastırılamaz duygusuymuş kalbinin açlığı... Doyamamıştım işte... Nasıl oluyor ki o zaten değil mi? Amaca giden yolda, tanışmanın araçlarını konuşmanın, yazmanın, kağıtlara dökmenin bir anlamı yok... Anlam araçtan, amaca geçmeyi başarabilmeydeydi...


Hüznün Bittiği Noktadayım


Uzaktaydın... Uzaktaydım... Isınmıştım... Isınmıştın... Derken kabuklarımızı kırmaya başladık... Derken gizlilikler açığa vurulur oldu... Merak edilir oldu.. Sabahları uyanma, akşamları yatma saatleri... Sonra bugün ne yaptınlar... Ve bugün iyi değilsin gibiler...


Hüznün Bittiği Noktadayım


Uzaktaki hayali kalp kahramanlarının, hafızasına yüzleri kaydetme vakti gelmiştir artık.... Hayır hayır öpmedim o ekranı ben tamam mı?(bıraktın mı diye sorsana) Hem ben seni tanırım bakarken ağlamışsındır da sen... Sulugöz ne olacak işte...


Hüznün Bittiği Noktadayım


Duygular yazılara dökülüyor, ama bu akarsu hep gönüllere akıyordu... Resimlerde yetmez oldu bir süre sonra artık.... O yüzü bu yazıyı buluşturmam lazımdı bir ses tonuyla... Hem neler söyleyecekti o ses bana... Neler anlatacaktı.... Bıdı... Bıdı.. Bıdı...

Hüznün Bittiği Noktadayım


Öyle değilmiş işte hiç bir şey değil mi sevgilim? Yazarken cesaret dolu oluyor insan... Ya konuşacakken... Adını sorsam söyleyemeyecektin... Ama ben aşkını sordum... Sen de haklısın.. Saflığınla, temizliğinle, kirli hayatımın parlayan yıldızı oldun...

Hüznün Bittiği Noktadayım


Sen sadece senin serçe gibi atan kalbin var sandın o an, inan yalnız değildin... İnan ki heyecanımı her zerrem hissetti... Tenimin her teli yeni bir aşka baş kaldırdı... Ve korktum seni çok sevmekten, çok ama çok sevmekten...


Hüznün Bittiği Noktadayım


Alışkanlık seviyesini çoktan geçtik sevgilim... Hayatımda vardın, hayatında vardım... Artık sabah-akşam merakları bıraktı yerine, şu anda ne yapıyorsunlara... Artık her müsait anımızı birbirimize adıyorduk... Kalbimizin her ritimsiz gürültüsünde...


Hüznün Bittiği Noktadayım


Ters giden değil ama, ters gidecek bir şeyler vardı sevgilim... Böyle bir tersliği istemeyeceğim kadar büyük terslikler... Konuşulduğunda geriye sadece gözyaşı bırakan terslikler... Ah etsen ahının tutacağı terslikler...


Hüznün Bittiği Noktadayım


Sen kalbinden, kalbime onca yol almışken hem de... Yok oluşumdan, yokoluşuma gidiş çok zor olacakken hem de... Dağlar zirvelerine çıkıp, aşılamayacak kadar engellerle doluyken hem de... İlk merhabaya pişman edecek derecede...


Hüznün Bittiği Noktadayım


Bundan sonra inanma yetini yitirip söndüreceksin... Aklına geldiğimde bir an gülüp, bir çokları ağlayacaksın... Yüzünün tebessümü, içinin matemini gizleyemeyecek... Kaçmak istediğin her yer dolu olacak... Tüm köşe başları bir sen, bir ben olacak...


Hüznün Bittiği Noktadayım


Dua et kokularımız yok üstümüzde sevgilim... Dua et sıcaklığımız yok birbirimizde... Dua et sarılmanın dayanılmaz huzurunu hissetmedik daha... Aynı bardaktan içilmiş bir çayın tadı... Her baktığın tabloda yanyana aynı hisleri beslemenin hazzı...


Hüznün Bittiği Noktadayım


Dua edecek binlerce his, beddua edecek binlerce bahis.... Seçeceksin birini sevgilim... Kızgınlığında birinden çokça, mutluluğunda diğerinden azca koyacaksın, zihninin hüzün denizine.... Ta ki hüznün bittiği noktaya kadar.....


Hüznün Bittiği Noktadayım


Herkese iyi günler dilerim... Ç...

Hüznün Bittiği Noktadayım
Cevapla