Adalet ve Yalan

Ülkemi seviyorum. Güzel ülke. Canım ülke. Tarihi şusu busu... Ama ülkemin kadınıda erkeğide bir acayip. Bazı babalar mesela, elalemin karısına kızına bakar, laf atar ama kendi karısına, kızına gelince namus bekçisi kesilir.

Babası kızına ilk telefonunu alır mesela. "Erkeklerle mesajlaşma kırarım bacaklarını," der.

Oğluna gelince, kaç yaşında olursa olsun yapmışsa eğer sevgili, afferin der oğluna. Erkeğide kızıda önemli olan kalptir, içidir der dış güzelliğe vurulur. Mini eteği giyen kız çıplak dolaşıyormuş izlenimi verir ülkemde. Kızın teki tanınmak için herkesle çıkar ya da. Komik.

Daha sayamadığım çok garip şey var. Tahammül etmekte zorlandığım şeyler. Ama tek isteğim artık bu ülkede çoğu kişi gibi yaşamak istemiyorum gerçekten. Fakat bakıyorum, çoğu ülke bizden beter. Ama neden insanlar bu kadar yalancı anlayamıyorum. Veya bu kadar karaktersiz. Adaletsiz...

Eşitlik yok kız erkek istemeye gitmedikçe. Eşitlik yok kıza maaşı sorulmadıkça.

Eşitlik yok kızına sıkı kurallar koyduğun kadar erkeğe de koymadıkça.

Eşitlik yok kadının namusu sorgulandığı kadar erkeğinde sorgulanmadıkça.

Allah aşkına biri bu ülkede yaşamak için neden söylesin. Biri dayanmak için sebep söylesin.

Niye çoğu insan böyle? Anlayamıyorum sizi bizi.