Adaletsizlik Hep Var Oldu Peki Adalet Hayal mi?

İnsanlık tarihi boyunca hep adaletsizlik oldu. Kölelik geçen yüzyılda bile vardı. Bugün dünyadaki düzenin de adaletsiz olduğunu anlamak pek zor değil. Yüzyıllar önce sahipleri köleleri besler, hastalandığında tedavisine çalışır, ölmesini istemezdi. Çünkü köleyi parayla satın alıyordu ve onu kaybetmek kendisine zarar veriyordu. Şimdi ise insanlar kağıt üzerinde hürler. Fakat insan bu - ihtiyaçları olan canlı. Yaşamak için hiç olmazsa ekmek yemeli ekmek için ise paraya sahip olmalı. Para sahibi olmak için ise fakirler çalışmak zorunda. Bu sebepten günümüzde işsiz insan hür sayılamaz. Geçmişte hiç değilse insanlar zorla çalıştırılıyor, iş aramıyordu. Günümüzde ise insanlar iş için - köle olmak için sanki yarışa girmiş yalvarıp yakarıyor. Karşılığında aldığı maaş ise bazen temel ihtiyaçları için bile yetmiyor. Kısacası insanlık tarihi boyunca adaletsizlik ve acı hep vardı ve şimdi de var.

Peki adaleti sağlamak mümkün mü? Hangi yollarla? Yoksa adalet bir hayal mi?

Yer yüzünün tüm doğal nimetlerinin tüm insanlar arasında beraber bölündüğü toplum hayal edelim. Sonuçta bu nimetleri insanlar kendileri yaratmadılar ya? Neden birkaç adam şu şu şu topraklar benim, şu altın şu maden şu petrol benim söylesin? Bunları sen mi var ettin? Hayır. O halde doğanın (veya Tanrının) bize verdiklerini sen niye gasp ediyorsun? Bu doğal nimetler herkesin hakkı ama doğal nimetler tek başına insanın ihtiyaçlarını ödeyemezler.

Toprak işlenmezse buğday yok, çayır biter.

Maden işlenmezse araba nasıl yapılabilir? O halde tüm bunları düzenleyen bir toplumsal kurum olmalı - buna ideal devlet diyoruz. Bu devlette topraklar ve fabrikaların hepsi toplum adına devletin olsun. Herkes çalıştığı kadarını alsın. Öte yandan maden ve ham toprak için düşen para tüm insanlar arasında dağıtılsın. Böylece hem çalışanın hakkı verilmiş olacak hem de doğal nimetlerin fiyatına uygun para insanlar arasında eşit dağıtılacak. Tüm bu işlemlerde oluşan artı değer ise tamamen eğitime sağlık ve engellilerin ve ağır hastaların tedavisine ve diğer sosyal hizmetlere harcansın. Mümkün mü? Elbette mümkün.

Peki niye tarihte böyle şeyler olmadı? Çünkü emek zor harcamak kolay.

Çünkü insanların büyük bir kısmı sadece kendini düşünüyor ve kendi nefsinin isteklerinin tatmini toplumsal adaletsizliğe yol açsa da bu onu pek ilgilendirmiyor. Böyle bir toplumu kim kuracak? Güç sahipleri insafa mı gelecek? Hadi şimdiye kadar şu fakirleri soyduk istismar ettik şimdi ise bu istismarı durduralım mı diyecek? Kendi işimizi kendimiz yapalım kendi yemeğimizi kendimiz pişirelim mi diyecek? Lüks harcama yapmayalım herkes gibi orta yaşam seçelim mi diyecek? Tabii ki buna inanmak saflık olur. O halde bunu güçsüzler mi yapacak? Güçsüzlerin gücü olsaydı kendilerini kurtarırdı her halde.

Görünen bu ki; adalet hayalden öte değil ve her zaman adaletsizlik var olacak.

Önce bir soralım: insanlar adalet istiyor mu? Eğer istiyorsa neden adalet hiç olmadı? Şu soruya cevap vermek için önce adaletli ve mutlu bir dünyanın nasıl ola bileceğini hayal edelim.