Hayvanları Sevmeyen, İnsanları Sevemez!

Onlar dili olmayan dostlarımız. Bizimle kişisel sorunlara sahip değiller. Bize karşı düşmanlık beslemiyorlar, el uzatmamızı bekliyorlar.

Bu bir sosyal sorumluluk gereğidir. Onlara karşı yeterli saygıyı duymadığımız çok açık. Onların yaşam alanlarına şehirler kurduk, kimini önce evcilleştirdik sonra tekrar sokağa attık. Kimilerini göz zevkimize hitab etsin diye kafesledik ve evin bir köşesinde yemlemekten başka birşey yapmadık. Bumu hayvanlara olan sevgimiz ?

Bazen örgütlendik ve onlar için yürüyüş yaptık ama ertesi gün unuttuk yine onları. ya da dünyanın başka bir yerinde nesli tükenmekte olan bir hayvan için, arkadaşlarla beraber fikir yürüttük. Nasıl nesli tükenmeyeceğini orada bulduk ve bıraktık. Televizyonda ya da sosyal ortamda, hayvanlara işkence yapan kişilere denk geldiğimizde bastık küfürü, çok sinirlendik. Ama sokakta minik dostlarımızdan birine eziyet yapan birini gördüğümüzde yürüdük gittik. Sizce bizden dost olurmu ? Hayvanların sevgini hak edemeyen bizler, birbirimize nasıl sevgimi ilan edebiliyoruz ki ?

Onlar sevgilerini gösterirken ayırt etmezler. Onlara nazik olursanız, onlarda size sevgilerini gösterirler. Doğada gereksiz amaçlar uğruna savaşan bir bizim türümüz mevcut.

Onları sevebilmek için biraz tanımak lazım. Bir kedinin size kafasını sürtmesi, ya da göğsünüzde uyumadı. Sinirliyken onunla ilgilendiğinizde, sinirlerinizi yatıştırması gibi duyguları tatmamız lazımki onları daha çok sevebilelim. Onlar için birşeyler yapıyor olabilelim. Kışın şehirlerde onlar için yemek bulmak oldukça güçleşiyor. Onların rahat ulaşabileceği yerlere yiyecekler bırakabiliriz. Bu şekilde onlara faydalıda olmuş oluruz.

Asıl konumuza geri dönmemiz gerekirse, evet hayvan sevgisi bence, diğer sevgilerin temelini atar. Hayvanları sevebilen insan, onlara değer veren insan, insanlarıda gerçek anlamda sevebilir.
Dünya üzerinde icat ettiğimiz her şeyin örneğini doğadan aldık, hayvanlardan, bitkilerden. Onları inceledik, araştırdık ve uçak yaptık, gemi yaptık, yer altı tünellerini inşaa ettik. Onlar bize hayatta kalmayı öğretti. İnsanoğlunun şu zamana kadar gelmesinde, aynı dili konuşmuyor olsakta bize rehberlik ettiler.

Özellikle çocuklarımızın gelişiminde hayvan sevgisinin doğru aşılanmış olması, çocuğun düzgün bir birey olarak yetişmesi için çok önemlidir. Çocukların genelinde zaten hayvanlara karşı aşırı bir sevgi ve ilgi görülmektedir. Onlarınkisi koşulsuz bir sevgidir. Hayvanlarda çocuklara bayılıyorlar. Aralarında anlamlandıramadığım bir çekim var, hoşuma gidiyor.
Tabi hayvan sevgisinin doğru aşılanması gerekir, hayvanın alınıp satılan, kullanıp atılan bir nesneden farklı olarak, onlarında bizler gibi birer canlı olduğunu doğru şekilde anlatmak gerekiyor. Bunu bizim hayvanlara karşı gösterdiğimiz tutum ve sevgiden öğrenecekler. Çünkü bebekler, çocuklar ailelerini taklit ederler. Gözlemleyerek öğrenirler. Biz nasıl davranırsak onlarda aynılarını yapacaklar. Armut dibine düşür diye boşuna demiyorlar.

Hayvan sevgisi ile büyüyen çocuk, onları nasıl sevmesi gerektiğini öğrenmiş olan çocuk. Başka bir canlıya nasıl davranması gerektiği konusunda bilinçli ve tecrübeli olacaktır. İnsanlarıda sevecektir, sevecen yaklaşacaktır.

Vakit ayırıpta okuyan arkadaşlarıma teşekkürlerimi sunarım.