Çocuklar Ecelleriyle Öldüğü Zaman Ölümsüzlüğü Bulmuş Olacağız

Aklım almıyor...

Paylaşamamayı, kavga etmeyi nedensizce aklım almıyor. Aklımın almadığı tek şey bu da değil. Nasıl olur da ölür küçük bir çocuk? Neden ölür? Aptal mısın sen çocuk? Ne işin var terörün, kafatası avcısının, ırkçıların yaşadığı memleketlerde?

Ne için ölüyorsun ki? Ne işin var bombaların arasında? Terörün kol gezdiği ülkelerde nefes alıyorsun, oyuncaklarla dolu dünyalarda yaşamak varken.

Ah çocuk ah. Çok safsın. Barış gelir mi sanıyorsun sen ? Silahın, vicdansızlığın, unutulmuş insanlığın vücut bulduğu yerde barış olur mu sanıyorsun?

Barış için savaşıyoruz. Nasıl bir ironidir bu çocuk hiç düşündün mü? Düşünemezsin tabi. Aklındaki mutluluklarla süslü umutların ve rengarenk oyuncakların yüzünden savaşı düşünemezsin. Ne bilirsin sen ironiyi ?

Korkmuyorsun da büyüklerin kadar. Bu yüzden bu kadar kan gölünde hala oyun oynayabiliyorsun.

Bak çocuk! Kimisinin sevgisi paraya ve güce endeksli bu memlekette. Dikkat et kendine. Temiz bir insana yer yok diyorlar bu dünyada. Sarayların içinde mutlu oluyor insanlar. Silahların gölgesinde.

Kalk çocuk. O toprak soğuk olur, üşür için. Kalk da git annenin yanına sokul. Isın. Hasta olursun. Dayanamam.

#SinirliBiber