Şu Fani Dünyada Kimse Birbirini Üzmemeli!

Bugün dedemi kaybettim. Ve bu gördüğüm ikinci cansız bedendi. Huysuz bir ihtiyardı ama severdim kendisini. O halde görünce ağladım. Ağlamam derdim hep. Ama ağlıyor insan...

Biraz vicdan varsa ölen kişi dünyanın en kötü insanı bile olsa ağlanıyormuş arkasından ve hak helal ediliyormuş.

Şu dünyada ölümden daha gerçek bir şey yok bence. Neden insanlar birbirini kırıp üzüp kalpleri param parça ediyor?

Ne gerek var ki bir gün hepimiz olup gitmeyecek miyiz ? Neden insanlar kalan sağlara değer vermiyorda öldükten sonra hep arkalarından yas tutuyorlar. O insan hayattayken neredeydin? Neyse uzun lafın kısası kimse kalp kırmasın birbirine küsmesin. Kadınlar bir hiç uğruna ölmesin. Yuvalar yıkılmasın. Hep barış olsun. Çok mu zordu sanki bunu birilerini kaybetmeden anlamak?