Seven Bırakmaz, Bırakan Hiç Sevmemiştir!

Hazin sonla biten ilişki.

Ben 23 yaşına gireceğim bir haftaya. Bundan 7 ay önce birisi ile tanıştım, okulun Whatsapp grubuna yazmıştı "Ders çalışalım mı?" diye. Özelden yazdım ben de. Fotoğrafı bile yoktu. Ertesi gün için söz vermiştik, sınavdan çıktım, aradı. Onu ilk defa görecektim, etrafıma bakındım, yemekhanenin oradaydı. Göz göze geldik. Emin olduk iletişime geçtiğimiz insanların birbirimiz olduğundan. Sonra ders çalışmaya gittik, ben giderken yolda her şeyi unuttum heyecandan. Dedim işte aradığım insan buydu diye.

Neyse gittik ders çalıştık, sınavına girdi sonra. Ben okuldan çıkıp giderken tekrar aradı, "Müsaitsen görüşelim mi?" diye. Çok heyecanlanmıştım adeta, "Olur." dedim gittik. Yemek yedik, sonra bir kafeye gittik, birbirimizi tanımaya başladık. Bitmek durumunda bir ilişkisi olduğunu anlattı ki bitirmekte haklıydı. Böyle etkilendiğim kızın hayatında birisi olması beni bozmuştu. Neyse oradan çıktık yolumun üzeri olmamasına rağmen onunla metroyla gittim, oradan indim, dağıldık. Birkaç saat geçti, eski sevgilisi mesaj attı. Ben çok hata yaptığımı anladım neyse dedim. Birkaç gün geçti tam hatırlamıyorum, yine mesaj attı "Görüşelim mi?" diye.

Bir 25 Kasım akşamıydı.

Sanatçının dediği gibi: En güzel aşk kasımdaydı gerçekten. Ertesi gün oldu, yine bir hevesle yanına gittim. Buluştuk AVM'ye gittik. Bir balon görmüştü, çok sevmişti, gidip ondan almıştım ona. İlk fotoğrafımız onunla o gündü. Artık heyecanım gittikçe artıyordu. Birkaç gün sonra yine buluştuk, bowlinge gitmiştik. Hayatımın en güzel aktivitesi diyebilirdim. Sonra yemek yedik, ben ona bakmaktan yiyemiyordum tabi. Artık ona açılmam gerektiğini düşünüyordum ve açıldım.

İlk defa bir insana aşık olmuştum.

Benim gerçekteki ilk ilişkimdi ve son da o olmasını istiyordum. Bana benim tarzım değilsin demişti. Neyse bozuldum biraz. Bahçeli’den okula geçerken farklı şehirden geldiği için (bknz: sahil kenarı) açık giyinmişti, üşüdüğünü fark ettim ve elini cebime koyabilirsin demiştim. İlk defa o zaman o pamuk ellerini tutmuştum. Okula geçtik, eski sevgilisi aradı. Tehditler, küfürler... Ağladı, içim parçalanıyordu ama hissettirmemiştim ona. Sonra o gün de dağıldık. Story atmıştım, fake hesaptan sürekli hikayelerime bakıyordu. O olduğunu anlayınca mutlu olmuştum. O gün akşamı hayatımdaki pislikten kurtulursam olacak insanın ben olduğunu söylemişti. Umudum yoktu.

Bir 5 Aralık günü...

Yurdunun önüne gitmiştim. Artık ilişkinin ilk demleri geliyordu. Ertesi gün sinema için anlaştık ve hayatımın en güzel aralığıydı. O gün bana dedi ki "Artık sevgiliyiz." Bir de masum bir fotoğrafımız oldu o gün hala saklıyorum onu ve saklayacağım da. Benim için bitse bile bir saplantı değil, aşktı. Bu sonra bir yandan tehditlerle uğraşırken bir yandan ilişkimizi devam ettiriyorduk. O kadar zor durumdaydı ki hep yanında olmaya çalıştım, hep kendimden fedakarlık yaptım. Her gün buluşuyorduk, her gün onca güzel anı... Hangisini anlatsam ki? Artık ilişkimizin ilk ciddi adımları gelmek üzereydi. Artık aldığı tehditleri ailesi bilecekti ve 21 Aralık olmasa da hayatımın en uzun gecesi 31 Aralık 2021'de yılbaşı gecesi olan oldu.

O zor süreçlerin sonuna geliyorduk artık, ailesi de yanımızdaydı. Benden bahsetti babasına ve o gece sabahı babasıyla konuştum kızıyla ciddi düşündüğümü söylemiştim. Çünkü biz yaşayacağımız evden çocuğumuzun ismine kadar her şeyi düşünmüştük. Babası anlayışla karşıladı artık onun bir oğlu daha olmuştu. "Benim kızımın sağlığıyla ilgilen." dedi, başka bir şey istemiyorum. Bugün de babalar günü, her zaman karşılıksız sevgiyle yanımızda olan babalarımızın günü.

Artık zaman geçiyordu, onun hastalıklarıyla ilgilenmem gerekiyordu çünkü onu sevmekten öte bir şeydi. Bir sevgilim olarak görmedim hiçbir zaman bir anne, bir eş, bir kardeş olarak gördüm. Bir yandan hala tehdit mesajları gelirken biz öyle bir bağlanmıştık ki ne korku ne ölüm umurumuzda değildi. Çünkü ölse bile birimiz diğeri peşinden gidecekti.

Artık onun da benim ailemle tanışma vakti gelmişti.

Yemeğe çıkmıştık beraber, ailem için de ilk somut adımlardı. Artık tüm akrabalarım biliyordu onunla söz yapacağımızı. Ailem öyle bir sevmişti ki kızları olarak gördüler. Her zaman onunla Ankara’nın her köşesinde #gaziiibf buluştuğumuz ilk yer, hayatımızın geleceğimizin inşası olan okul. Onu çok seviyordum, çok kıskanıyordum, giyimine karıştığım için kavga ediyorduk. Başka bir sorunumuz yoktu. Benden gideceğini hiç tahmin etmemiştim, bu yüzden alttan alamıyordum ben de.

En son olay beni bana çok sevdiğini söyleyen, sevgisinden kendimden bile çok emin olduğum insanın benden durumuna beni simgelemek için koyduğu bir güvercin gibi yerine hiç alışmamış bir güvercin misali uçup gözlerden kaybolmasına neden oldu. Çok hata yaptım, o da yaptı elbette ve her ilişkide de olur bunlar. Hatamıza rağmen seviyorduk ki bir anda ne olduysa oldu silip attı beni. O bir kaç güne memleketine gidecekken beni birlikte bir sürü anımız olan bir şehirde yalnız bırakıp gidecek. O masum o bütün zorlukları çekmiş o hastalığıyla mücadele ederken ben onun için hiçbir şeyi yapamayacağım artık. Gidene mi zor kalana mı?