Sakın dokunmasın hayal ettiklerim bana!

Hayatım hayal kırıklıklarından ibaret bu kırıklıklar yeni bilenmiş bıçak kadar keskin.. Akşam yatıyorum sabah kalkıyorum yine bir kırıklık.. Belki de çok film izliyorumdur.

Bu kırıklıkları düzeltip sapasağlam tek parça haline getirmek benim elimde amaa elimde yeterli bant yok ve ben bu kırıklıkları birleştiremediğim hergün yeni parçalar da düşmekte. Sanırım depresyondayım ve bunu tedavi etmemin tek yolu başkalarıyla paylaşmak.

Sanırım benim sorunum unutulmak.. Dost, aile dediklerim tarafından.. Biri size çok değer verseydi sizin karşılığınız onu sadece iyi günlerde hatırlamak mı olurdu? Belki de çok değer vermenin sonucu budur. Bunu kabullenmeliyim.

Dost kavramı benim için çok önemlidir. Hep hayalini kurarım bunun.. Her daim iyi günde kötü günde arkamda değil yanımda duracak bir dost.. Hayatımı düşününce çok zor olmasa gerek.

Ama gelin görün ki insanlar küstah, egoist, ikiyüzlü... Sanırım yere düşen bu hayal parçası en keskin olanı ve elime aldığımda bana zarar vericek bu yüzden onu diğer parçalarla birleştiremem.. Sanırım bir bütünün bir parçası hep eksik kalacak.. Belki de birisi çıkagelip bu lafları bana yedirecek kim bilir..

Mutluluğu birgün yakalayabiliriz fakat onu daima tutacak güce sahip değiliz..

Okuduğunuz için teşekkür ederim.