Hangimiz Rezil Olmadık Çılgınlar Gibi!

Her birimizin hayatında ''yer yarılsa da içine girsem'' diye düşündüğü anlar olmuştur. İşte bu anlardan birkaçını, olayın baş kahramanlarının ağzından sizler için derledim. Keyifli okumalar! :)

• Çıtçıtlı gömlek üzerine düğmeli hırka giydiğim bir gün, bir lokantaya gittiğimde, ayakta menüye bakarken hırkanın düğmelerini açıyorum sanarak gömleğin düğmelerini birer birer açtığım, lokantadaki garsonlarında hayatları boyunca unutamayacağı bir andı.

• Yakın bir arkadaşımın evine dogum günü partisine gitmiştim. Oynanır, zıplanır, coşulur sıra pasta kesme yeme içme faslına gelir. Kalabalık arkadaş topluluğuyla masaya oturulur. Her sey güzel gitmekteyken kahkahalar atılıp eğlenilmekteyken yapılan espriye o kadar abartılı gülersiniz ki akciğerlerinizden gelen havanın basıncı burnunuzda koca bir parca sümüğü ortada ki patlamış mısır tabağına kurşun hızıyla fırlatır. Sanki görmemiş, farkında degilmişsiniz gibi yapıp durumu kurtarmaya çalışsanızda olan olmuştur. Kimse mısır tabağına elini uzatmayınca bunu farkedenin sadece siz olmadığını anlarsınız...


• Ablanın anaokulu arkadaşının ablayla çekilmiş anaokulu fotografını bulmak. Ablanın arkadasının fotoğrafta şaşı çıktığını görmek. Akabinde gidip "euhueh abi fotoğrafınızı buldum şaşı çıkmışsın hueaauhaeh" demek. Ardından ablanın arkadaşının bir gözünün size bakmadığını farketmek...

• Üniversite gelişim bilim dersinde i.pavlov'u uyku sersemligiyle ivan pavlov yerine birinci pavlov olarak okudugum andır.


• İş yerinde ki basın bürosunda ki stajerlerle kanka moduna girildiği bir sırada, büroya dalıp "ibne basın bunu da yazın" dendiginde, hic tepki almamaktan kıllanıp büroya göz attığınızda, sizi daha bir gün öncesinde patronunuza "çok hanım kız" diye öven önemli bir gazeteciyle göz göze geldiğiniz andır.

Umarım bencemi beğenmişsinizdir, diğer bencelerimde görüşmek üzere! :)