Yalnız, Çekingen ve Çok Az Arkadaşı Olan İnsanların Yaşadığı Yaygın Durumlar

Aranızda mutlaka hayatında bir dönem bu durumu yaşamış olanlar vardır. Bazılarınız da hala bu lanet durumdan kurtulamamış olabilir. Başlıkta bahsettiğim çok az arkadaş konusunu dostlukla karıştıran kişiler olacaktır baştan söyleyeyim, dostluk değil sadece en basitinden sinemaya gidecek biri. Ben bunu hala yaşıyorum ve bu durumdan kurtulabilmiş değilim. Duygularımı, bana acı veren şeyleri ve yaşadıklarımı burada paylaşmak istedim. Umarım ilginizi çeken bir bence olur.

"En iyi arkadaşım" dediğiniz kişinin en iyi arkadaşı olmamanız

En çok acı verici durumlardan birisi de budur. Siz onu en iyi arkadaşınız olarak görürsünüz çünkü etrafınızda size ondan daha çok yakın davranan kimse yoktur. Ama onun en iyi arkadaşı siz değilsinizdir.

Yalnız, Çekingen ve Çok Az Arkadaşı Olan İnsanların Yaşadığı Yaygın Durumlar

Cep telefonunuza gelen mesajın sadece GSM operatör numaralarından gelmesi

Siz saatlerce hatta günlerce telefonu sadece oyun oynamak internete girmek için kullanırsınız. Uzun süredir size hiç mesaj gelmemiştir. Bir mesaj sesiyle umutlanırsınız ama o mesaj da lanet olası bir gsm mesajıdır ya da bir mağazanın indirim mesajıdır. Etraftaki insanların elinden telefon düşmez. Sürekli yazışırlar. Siz hem özenir hem de üzülürsünüz. "Herkesin değer verip yazanı var beni neden kimse takmıyor." dersiniz. "Bu kadar mesaj nasıl geliyor onlara?", "Ne kadar çok arkadaşları var.", "Acaba ne yazışıyorlar." der ve daha çok içinize kapanırsınız.

Whatsappta sizde ekli olan kişilerin son görülme tarihine bakıp iç geçirmeniz

Nasıl olsa size yazan yoktur, bir merak whatsappa girer ve başka kişilerin son görülmelerine bakarsınız. Birisi daha bir dakika önce aktif, diğeri 10 dk, öteki bir saat... Ama siz kendiniz hakkında şunu biliyorsunuzdur, eğer whatsappa sadece mesaj için girseydiniz sizin son görülmeniz en az bir hafta önce olurdu. Belki yeni görünenler de başkalarınınkine bakmak için girmiştir kim bilir diye kendinizi avutursunuz ama içten içe bunun kendini kandırma olduğunun da farkındasınızdır.

Dışarıda güzelce vakit geçirebileceğiniz, yeni sinemalara gidebileceğiniz, değişik cafe restoranlara gidip değişik lezzetler tadacağınız, beraber "alemlere akacağınız" arkadaşınızın hiç olmaması

Hep bu saydıklarımı yapmaya özenirsiniz. Ancak etrafınızda bunu teklif edebileceğiniz kimse yoktur. Olsa bile çok samimi olmadığınız birine bunu sorduğunuzda karşı tarafın sizin ne kadar yalnız ve çaresiz olduğunuzu düşüneceğinden kortuğunuz için hep kendinizi geri çekersiniz. En güzel zamanlarınızı, gençliğinizi evde kös kös oturarak geçirirsiniz!!!

Anlatacak pek çok şeyinizin olması, ama dinleyecek kimse olmaması, eğer ikili bir ortamda iseniz de konuşan kişinin sadece kendiniz olmanız, karşı tarafın sizinle konuşacak bir şeyinin olmaması

Çevredeki diyalogları dinlersiniz, sizin de fikriniz ve bildikleriniz vardır ama hiç anlatmaya cesaret edemezsiniz. Eğer yanınızda biri var ise ve sonunda aklınızdakileri anlatıyorsanız yanınızdakinin pek ilgili olmaması ve konuşmanız bittiğinde sessizce beraber yürümeye devam etmeniz, onun size anlatacak hiçbir şeyinin olmaması. Evet bu son cümleyi çok sık yaşıyorum.

Yılbaşına yalnız girmeniz, doğum gününüzü yalnız kutlamanız

Yılbaşını dışarıda çoşku içinde kutlayan insanların olduğunu bilmek bile size acı verirken elinizde içeceğiniz ile tvdeki saçma sapan dandik yılbaşı programlarını izleyerek iç geçirirsiniz. Doğum gününüzü kutlamak için de maksimum 1 ya da 2 kişi mesaj çekmiştir o kadar.

Gerçek anlamda dışlanmış olmak

İnsanlar belki bunu bilinçsiz yapıyordur ama hep sizi bulur bu tür durumlar. Örnek vermek gerekecek olursa:

  1. Toplu bir grup içinde iseniz her şeyden en son sizin haberiniz olması
  2. Grup halinde yemekhaneye gidecek olsanız sizi unutmaları ve arkalarından koşa koşa gitmeniz
  3. Yine grup halinde yürürken herkes 2li ya da 3lü gezerken grup içinde tek yalnız kişinin siz olmanız ve genelde grubun en arkasında yürümeniz
  4. 2. örnekte demiştim ama daha kapsamlı yazayım: her ortamda tek unutulan kişinin siz olmanız

Yalnız görülmekten utanmanız ve mola veya aralarda genelde kütüphane gibi yerlere kaçmanız

Okulda ya da başka bir yerde ortam kuramadığınız için arkadaşınızın olmaması ve etraftaki insanlara daha fazla çaresiz görünmemek için kütüphane gibi yerlere kaçarsınız.

Yine molalarda, teneffüslerde konuşacak kimseniz olmadığı için boş boş etrafa bakınmanız, zaten hiç mesaj gelmemiş olan telefonunuza bakmanız ve boş boş internete girip sanki meşgulmüş gibi görünmeniz

Birileri diyecektir, meşgul göründüğün için yanına kimse gelmiyor diye, emin ol aynı ortamda boş boş etrafa baksam da kimse gelmiyor, o yüzden en azından telefona bakıp meşgulmüşüm gibi görünüp yalnızlığıma bir kılıf dikiyorum.

Kimsenin sizi bir yere çağırmaması, bir yere çağıran kişinin de hep siz olmanız

Tanıdığınız kimse sizi bir yere çağırmaz. Siz çok sıkılırsınız ve sosyalleşmek istersiniz çağırırsınız. Genelde de o kişi sizi ekmek için bir bahane bulur ve son gün mesaj atar gelemiyorum diye.

Telefon rehberinizde ve whatsappınızda çok az kişinin olması

Az arkadaş=az telefon numarası

Bir grupta yeni tanıştığınız insanların sizden telefon istememesi, sizin istemeniz

Bunu yazma, sapıklığa vurma, kolay kız olarak yorumlamayın. Mesela stajda yeni tanıştığınız insanlar sizden telefon istemez ama yüzünüze gülümserler. Siz istemedikçe telefon numarasını o kişiler kendiliğinden vermezler. Flört ya da abazanlık durumlarını katmıyorum bu konuya. Sadece arkadaş durumundan bahsediyorum.

Başkalarının facesinde paylaşılan fotoyu 100 kişi beğenirken sizinkini maksimum 2 kişinin beğenmesi

Etrafınızda pek takılmayan bir insan olduğunuz ve kimse sizi umursamadığı için sizin paylaştığınız foto da iplenmeyecek ve kimse bakmayacak bile. Ama başka birinin çektiği daha anlamsız ve saçma bir fotoğrafı bir sürü kişi beğenecek yine siz iç geçirmenizle kalacaksınız.

Bu liste böyle uzar gider...

Durumumu anlatan bir videoyla bitirmek istiyorum, umarım sonundaki gibi benim de bir arkadaşım olur.

Tavsiyesi olacaklar yorumlarında belirtsin, intiharın eşiğine geldim bu yalnızlık daha fazla dayanılacak gibi değil neden insanlar bu kadar çabuk uzaklaşıyor benden onu da anlayabilmiş değilim.


1|6
3316

En İyi Erkek Görüşü

  • Bundan yaklaşık 3 yıl önce üniversiteyi bitirene kadar bende böyleydim üniversitede bir kız arkadaşım dahi olamadı bütün arkadaşlarımın oldu benim olamadı çünkü utangaç biriydim yaklaşamıyordum kimse sadece arkdaş çevremdeki insanlarla konuşurdum başka kimseyle konuşamazdım telefonuma ayda yılda bir mağzadan mesaj bankadan mesaj ya da bayram msjları gelirdi telefonuma köntör bile yüklemezdim ben o kadar telefon tam kapanacağı zaman yüklerdim köntör :D neyse sonra üniversite bittikten sonra işe girdim işe girdikten sonra sosyal ortamım olmaya başladı cafelere gitmeler iş yerinden arkadaşların baya bölümü kızdı onlarla beraber takılmalar numara vermeler almalar ozamanlar dokumatik ekranlı telefonum yoktu halen eski telefonlardan kullanırdım sonra telefon alıp whatsapp gruplarına katılmalar palan palan palan derken askere gittim sonunda herşeyi bırakıp askerde herşeyi anladım ki yalnızlık daha iyi yalnız olup istediğin yere istediğin zaman gitmek kimsenin sana karışmaması kimseye hesap vermemek arkadaşlarınla biryere gitmek istemeyip yalan söylemek zorunda kalmamak bence yalnız olmak daha iyi be eski günlerimi özledim ben ve o günlere geri dönmeye başladım gibi kendimi yalnız bırakıyorum herşeyden bu aralar sosyal hesaplardan uzaklaşıp kendimi özgürleştirmeye çalışıyorum bence kendimiz olmalıyız kimseye özenip sevgili yapma oraya buraya gidip ortam yapma gibi hayallerin peşinde koşmamalıyız zaten bir kere geliyoruz dünyaya kendi kendimize sade rütin istediğin zaman eğlenceli istediğin zaman deli dolu yaşabilirsin özgür olmalısın yalnız olmalısın bunları yapmak için. saçmaladım galiba :/

    1|1
    0|0
    • saçmalamadın, ama insanların güzel anılarını paylaşabileceği birlikte eğlenebileceği arkadaşlara ihtiyacı var, benim ihtiyacım var ama malesef yalnızım. bu durum beni çok üzüyo daha çok gencim ve evde kös kös otumak çok koyuyo insana, diğerleri dışarıda eğlenirken yalnız başına eğlenmenin de bir manası olmyo

    • Ya haklısın ama bilmiyorum insanlar seni çok kırıyor ben iş yerinde çok iyi anlaştığım arkadaşım tarafından satıldım herşeyimi anlatığım herşeyimi paylaştığım arkadaşım yıktı beni insanlar çok bencil kendilerini düşünüyor ezip geçmek istiyor seni kullanmak istiyorlar :/

En İyi Kız Görüşü

  • Bu dediklerini fazlasıyla yaşadım iki sene önce sınıfta arkadaşım yok ve kavga lı olduğum insanlar var diye ders başlayana kadar tuvalette dururdum bir gezi mi yapıldı herkes gruplar halinde gezerken ben en arkada tek başıma yürürdüm hangi gruba dahil olmak istesem iterlerdi resmen gerçekten kötü bir yıl geçirmiştim ama daha sonra bulunduğum ortam değişti ve gerçekten dost diyebileceğim o kadar çok arkadaşım olduki şu an bulunduğum ortamda yalnızım ama geçen sene kazandığım dostlar fazlasıyla yetiyor bana inan bana karşına iyi birileri çıkacak çok yalnız hissedersen mesaj atabilirsin 🙆🏼

    3|1
    0|0

Senin görüşün nedir?

Erkekler Ne Diyor 15

  • Bende de vardı. Özellikle kaygı bozukluğu yaşayan insanlarda kaçınılmaz oluyor bu durum. Tek ve etkili bir çözümü var: Özgüven sahibi olmak. Sen yazında sanki yaşadığın sorunu, hep dışa bağlıymış gibi yani insanların senin hakkındaki yargıları ve sana olan davranışlarıyla bağlantılıymış gibi anlatmışsın ama bu en çok seninle alakalı. Özgüven sahibi olan bir kişi insanlarla iletişime dair konularda nasıl yapıcam nasıl edicem, acaba şöyle derler mi veya yine dışlanır mıyım diye fazla düşünmez. Nasıl özgüvenli bir şekilde hareket edicem dersen; tüm olumsuz ihtimalleri geride bırakarak girişeceğin işe ( bu konuyla alakalı bir örnek olması açısından bu iş bir ortama girmek ve insanlarla iletişim kurmak olsun ) gayet rahat ve samimi bir şekilde girmelisin. Her insanın seveni olduğu gibi sevmeyeni de olur. Sen sevmeyen ve yanında olmayanları düşünme neysen O ol. Seni sevenler sen bir şey yapmasan da seni aralarında tutarlar zaten.

    4|0
    0|0
  • Vayy :) Yalnızlığımı kimse bu kadar yüzüme vurmamıştı :) Yazdıgının her kelimesi doğru. Ama belkıde böyle olmamız daha iyidir bilemiyorum ben sanırım alıştım bu duruma ve bunların tam tersını olmak ıstemıyorum galıba. Böyle iyi ya kafama göre takılıyorum :)
    (Kendimi kandırıyor olabilirim)

    3|0
    0|0
    • hiç iyi bir yanı yok :( ben de alıştım ama böyle kalmak istemiyorum çok acı veriyo

    • Alışıyor ya insan zamanla takmıyor artık.

  • Hayattan bezmek için çok acelecisin diye düşünüyorum... Yaş 18-19 falandır kesin. Klasik ergenlik bunalımları, hemen herkes yaşar bunları, kısa veya uzun, geçer gider sonra...

    Bu yazında sadece yok mesaj gelmiyor, yok doğum günü kutlamadım, yok face'de kimse beğenmedi gibi basit sızlanmalar var, bunlar yüzünden hayattan vazgeçilmez. Biraz kendine saygın olsun.

    1|0
    6|1
    • 21. ergenlik değil küçüklüğümden beri var bu durum. sen belli ki hiç yalnızlık yaşamamışsın her şeyi hafife alıyosun. bu tür durumlar normal insanlarda iz bırakır.

    • Hepsini Göster
    • yani, insanlar negatif enerji yayan biriyle arkadaş olmak istemez... sen maça 1-0 geride başladığını kabul etmişsin herhalde ki o yüzden senden çabuk uzaklaşıyorlar gibime geliyor... tahmin sadece, sonuçta seni tanımıyorum... ailenle oturup konuşun bunları

    • yakın bir zamanda psikoterapi almayı düşünüyorum. annem biliyo

  • "Gerçek anlamda dışlanmış olmak" bölümünün altında paylaştığın fotoğraf komik olmuş :-) Sanki 3 çocuk da kendi arasında kavga edip boğuşuyormuş gibi :-)

    0|0
    1|0
  • 17saat

    Sosyal ve özel hayatında yalnız olabilirsin ama inan bu konuda yalnız değilsin. Üç beş arkadaşımın haricinde, gerek lisede, gerek üniversitede, gerek sağda solda edindiğim hiçbir arkadaşlık uzun ömürlü olmadı. Başlarda iyi niyetliydim. Kendi çabamla arkadaş gruplarına dahil olmaya çalışıyordum ama çoğu aktiviteleri ben olmadan yapmaya başladıklarını gördüğüm zaman ben de ister istemez soğuyor, kendimi geri çekmek zorunda kalıyordum. Sözde samimiyetler devam ediyor tabi naberler, nasılsınlar, bir ara görüşelimler havada uçuşur. Sana moral verebilmeyi isterdim ama bu durum malesef zamanla düzelebilen bir durum değil. Arkadaşın olmadığından başkalarıyla tanışmak için bir aracı bulman da zor. Şu anda benim için de aynı şey geçerli. Sözünü ettiğim arkadaşlardan üç dört tanesi hariç hiçbiri hayatımda değil diyebilirim. Yeni birileriyle tanışsam bile o samimiyetsizligi, aramızdaki uçurumu net bir biçimde görebiliyorum. Bundan sonra da nasıl olacak bilmiyorum ama Sana ve kendime verebileceğim tek tavsiye vazgeçmemek. En başında söylediğim gibi en azından bu hususta yalnız değiliz. İki eksiğin bir tamam edeceğini düşünüyorum. Emin ol hayat hiç ummadığın sürprizlerle doludur...

    0|0
    0|0
  • Bu ben

    2|0
    0|0
  • Durum Aynı :(

    1|0
    0|0
  • Hiçbir yalnızlık intiharı gerektirecek kadar büyük değildir siz içinizde büyütmüşsünüz bazı şeyleri umarım bigün sizi hakeden birisi karşınıza çıkar bunu yaşayan çok insan var bunun sebebi zamane insanlarının birbirlerini çok kıskanmaları mutluluklarını istememeleridir

    0|0
    0|0
  • Hic yasamadim ama guzel bir bence olmuş

    0|0
    0|0
  • Peki insanlar neden senden uzak. Dışladığım insanlar oldu ama hepsine harbiden haklı bahanelerim vardı seni mi sevemiyorlar yoksa ilk onlar gelsin olayı yüzünden mi yalnızsın anlamadım

    0|0
    0|0
    • ilk onlar gelsin diye bişey düşünmühyorum çok

  • Bende böyleyim denebilir, fakat sanırım sen bu durumdan son derece rahatsızsın, ben pek uğraşmıyorum düzeltmeye hatta bazen hoşuma bile gidebiliyor.

    0|0
    0|0
  • Yalnız degilsin dostum aynı durumdayım cevrem baya genistir ama kendimi harbiden cok yalnız hissediyorum cok b oktan bir durum ama cözümü bulamadım bir türlü

    0|0
    0|0
    • işin kötü tarafı benim çevrem de yok

    • Hepsini Göster
    • ankaradan nefret ediyorum!!!

    • Bende emin olabilirsin ve sükürler olsun bayramdan sonra gidiyorum özelden yazma imkanın var mı

  • Bende genelde yalniz takilirim. Bundan cook keyf aliyorum. Yalnizlik guzel bence.))

    1|0
    0|0
  • her an depresyon modundadırlar ve beklenmeyen anlarda ağlayabilirler

    0|0
    0|0
  • Ben de aşağı yukarı senin gibiyim. Mesajlar olsun, Beğeniler olsun bahsettiğin gibi. Ama ben bunu senin kadar umursamıyorum. Kafama uyan, sevdiğim insanlar var. Onlara sevgimi, fedakarlığımı göstermekten çekinmem. Hesaplı davranmam. Yani ben bir şey yapınca onlardan da bir şey beklemem. Hesapsız yaparım. Bazen ben çok şey yaparım. Bazen onlar. Genelde benim faydam daha çok dokunur. Benim arkadaşlığımdan keyif almayan birini ben de umursamam. Genelde sevilirim. Bir sevgilim yok. Varken de pek yazışmaktan hoşlanmıyorum. Eğer sevilmiyorsan neden sevilmeyeceğini düşün. Yok seviliyor ama aranmıyorsan sana tavsiyem insanları pek de umursama. Kaçan kovalanır taktiği sadece kız erkek ilişkilerinde değil tüm insan ilişkilerinde geçerli bir kural. Ben de taktik gereği değil gerçekten çoğu kimse tarafından hatırlanmak, umursanmak istemiyorum. Ama gel gör ki, benden yaşça büyükler bile neden gelmiyor, neden aramıyor diye beni rahatsız ediyorlar. Hayır, pek konuşan bir tip de değilim ama yok illa ki yanlarında bulunacağım nedense. Sen de gerçek manada insanlardan uzaklaş. Tamamen uzlet iyi değilse de epey bir miktarı gereklidir ve iyidir.

    1|0
    0|0

Kızlar Ne Diyor 32

  • En iyi arkadaşım dediğiniz kişinin en iyi arkadaşı olmamanız ve arkadaş grubu içinde dışlanma var sadece 5 kişilik arkadaş grubumuz var hep 2'şer kişilik ya da 4 kişilik bir şey olduğunda gruplu ben dışlanıyorum :( Diğerleri yok çünkü genelde insanlara ilk mesajı ben atarım tanımadığın ya da az konuştuğun olsa daha iyi olur whatsapptan mesaj at merhaba diye ya da ismiyle napıyorsun felan diye sonra sohbet aç sonra samimi ol her ne ne kadar ben de o kadar uygulamasam da sosyal ol insanlarla tanış bir merhaba de 1 kere denemek hiç denememekden iyidir ne demişler denemezsen baştan kaybetmiş olursun ben kendimi küçüklüğümden beri geliştirdim yine geliştirdiğim halde başta dediğim sorunlar var hale belki biraz özgüven eksikliğimizden de olabilir ama aşmamız lazım bunu

    2|2
    0|0
    • bu tür şeyleri yaşayınca zaten az olan özgüvenim daha da sıfırlanıyo :( :'(

    • Hepsini Göster
    • Sen at mesaj çünkü gizli kullanıcı olduğun için atamıyorum ben :D

    • tamam ilk atayım o zaman :)

  • Tamamıyla benim gibi ve bu halen devam ediyor özgüven eksikliğim var liseden beridir böyle şu an 20 yaşındayım fakat benimle kimse konuşmuyor yani beni ezik olarak görüyorlar bende özgüven sahibi ve çevresi geniş sosyal bir insan olmak istiyorum ama daha insanların gözlerinin içine bile bakamıyorum. Konuşsam bile sesim çıkmıyor komik oluyor konuşurken insanlar bana bakıp gülüyor her an rezil olacakmışım gibi. Gözlerim doluyor yani utangaçlık kadar kötü birşey yok :( Dışarı da gezmezdim tenefüsleri herkesin yanında bir arkadaşları var gülüp eğleniyorlar beni çaresiz görmesinler diye gitmiyorum asosyal oldum iyice bıktım artık. Psikologa gidiyorum sosyal ol kurslara git diyor ama demesi kolay yapması zor halen devam ediyor gidince ne değişecek? Hep başarısız oldum çünkü dersleri anlamıyordum. Artık böyle biri olmak istemiyorum sende çok haklısın kendimi gördüm sende.

    1|1
    0|0
  • Aynı beni anlatmışsın ama ben aksine bazen uzak kalmayı seçiyorum çünkü biliyorum ki beni takmayan insanların arasında yalnızlığımı daha derinden hissediyorum.. Aslında pek kafaya takmamak lazım az insan çok huzur hayatımızda yer edinen her insan sorunlarıyla var en yakın hissettiğin kişilerle bile sorun yaşayabiliyor insan kalabalık çevre kalabalık sorunlar getirir bence..

    1|0
    0|0
  • Tam da beni anlatmisssin ben de bunlarin cogunu da degil hepsini yasadim:((
    Her farkli ortama girdigim de liseye ilk basladigim olsun dersanedeki ilk gunum olsun kendime dedim bu sefer yakin arkdaslar bulcam hep baskasinin arksaindan giden olmicam ama bir bakmisim yine herkes bana uzak onlar da beni olk gorduunde beni kendisi gibi dusunur ama yavas yavas beni tanidilar benden uzaklastilar bendeki sorun neydi neden baskasinin arksaindan giden hep ben oluyorum. yaa boyle ben de yasadim teldeki kisi sayisinin azligi olsun watsapa hep bos bos bakmalar olsun ama hic bir zaman intihari dusunmedim sen de bundan sonra dusunme en cok da bunlari kafanaa takma. ben universiteye bu sene yeni baslicam heyecanlanmaktan cok korkuyorum arkadaslarim olmicak diye ama ben yine de bu korkumla yuzlesicem cunku elbet beni anlayan biri cikacak karsima sen de sorununla yuzles asla vazgecme. istersen ozelden de yazisabiliriz seninle:))

    2|1
    0|0
  • birsürü insan senin gibi biliyo musun :( ben lise dönemindeyken bu durumların hepsini yaşadım gerçekten çok zor. şimdi çevrem geniş ama dostum dediğim bir kaç insan var inan bana insanların çoğu böyle.. sen onların dışarıdan çok mutlu gözükmelerine bakma... insanların yüzde 99 u yalnız:(

    2|0
    0|0
    • senin en azından dostum dediğin insanlar var bende o da yok :(

    • ankarada yaşıyosun sanırım farklıyerlerde olmasaydık seninle dışarı çıkardık :) dolaşırdık... böyle dediğime bakma ben dostum dediğim insandan hiç hayırda görmedim zamanında... şunu bil ki bu hayatta herkes yalnız:( istersen bana mesaj atabilirsin konuşabiliriz istediğin zmn :)

    • çok iyi olur :)

  • Senin gibiyim ve böyle milyonlarca insan var bu yüzden yalnız hissetmemeye çalış. Ankara'da doğdum büyüdüm ben. Şehrin insanları ve şartlar yüzünden böyle hissetmen doğal. Ama bu acıyı çekmeseydim kendimi keşfedemeyecektim. Şimdi ise farklı bir şehirde üniversiteyi kazandım ve gidiyorum kötü anılarımı arkada bırakarak. Yani demem o ki o acıları unutamazsın ama yeni başlangıçlar yap. İnsanlar için değil kendin için yaşa ve değiş. Bunu yaptığın zaman eskisi gibi umursamayacaksın emin ol. Umudunu hiçbir zaman kaybetme düşersen tekrar kalk ve dene asla bu benim kaderim böyleyim deme. Ben bunları hak etmiyorum daha iyisi olmak için çalışacağım de. İnsanları affet ayrıca affetmezsen bunları atlatamazsın.

    1|0
    0|0
  • beni anlatıyor tamamıyle. vay be dedim, daha demin eskileri düşünüp ağlamıştım zaten şimdi bu pek iyi gelmedi bana. gerçi şuanki hayatımda bişeyleri değiştirmeye çalışıyorum ve farkettim ki sorun bende değilmiş, çevremdeki bencil insanlardaymış. şimdiki arkadaşlarım çok alçakgönüllü, vefalı yardım sever, havalı olmayan insanlar, eskiye göre daha az yalnızım denebilir.. neyse ya, sen ya da başkası, yalnız hisseden herkes mesaj atabilir, laflarız arada bana da iyi olur, mesajlarınızı beklerim..

    1|0
    0|0
  • Yarami destin... Bende ayni bu durumdayim ve hala kurtulamadim bu seydennn😞😞😞😞

    2|0
    0|0
  • Ortaokul ve Lise de öyleydim hatta hala öyleyim çok zor bir durum insan bir süre sonra sıyıracak gibi oluyor. :(

    1|0
    0|0
    • ya bütün bir hayatımın böyle geçmesini istemiyorum. şu genç yıllarımı böyle donuk ve mutsuz geçirmek istemiyorum :(

    • :( yapılacak bir şey olsa keşke çok üzgünüm aynı durumdayız

  • Kesinlikle ben

    1|0
    0|0
  • Çok uzun yazmışsın, hepsini okuyamadım. Ama bu durumda olan bir tek sen değilsin, bende aynı senin gibiydim. Yukarıda anlattıklarının nerdeyse hepsi vardı. Şimdi biraz daha iyi durumdayım. Sosyal ortamlara gir, kurslara git, birde böyle yerlere tek gitmeye bak ki yeni insanlarla tanışasın.

    0|0
    1|0
  • Çok iyi anlatmışsın. Aklıma yıllar önce ki halim geldi :(

    1|0
    0|0
  • bu bencede baştan sona kendimi gördüm ya

    1|0
    0|0
  • Çok güzel bir bence yazmışsın bu durumlar bende çok yaşanıyo kendimi anlatamiyodum şimdi bu yazı sayesinde anlaticam :)

    1|0
    0|0
    • Sanki beni anlattın ben de küçüklüğümden beri hep yalnızım liseye, yeni ortama girmeye çalışcam umarım kendime yakın bir arkadaş bulabilirim diye başlamıştım ama umduğum gibi olmadı teneffüslerde hep yalnız kalıyodum kantine diğerleri grupça giderdi bense tek başıma gidiyordum öğle arasında kütüphanede vakit geçirirdim kapalı olduğunda da 1 saat bana işkence gibi gelirdi sıramda tek başıma telefona boş boş bakardım okulun konferans salonunda seminer olduğunda koltuklar da diğerleri birlikte otururdu bense tanımadığım sınıfın arasında boş bir koltuk bulduğunda otururdum başka sınıf arasında arkadaşımın olmayışının utancıyla etrafıma bakınır dım hele sabah saatleri tören olduğunda ayakta yapacak hiç bişim olmadan beklerdim bir grup vardı biraz iyilerdi ama tam girememiştim bu gruba yürürken hep arkada onları duyma yetişme çabasında olurdum wtsapptan falan konuşmaya katılmazdım konuşsam da beni takan olmazdı
      Benimki böyle işte bizimkisi aynı kader galiba:))

  • Beni anlatmışsın ya inanmıyorum 😱

    1|0
    0|0
  • yalnız değilsin bende seninle aynı durumdayım , kendimi kitaplarla avutuyorum

    1|0
    0|0
  • Öyle. .. haklısın zor hem. .

    0|0
    0|0
  • AYnen malesef böyle biriyim yalnız değilmişim :)

    1|0
    0|0
  • Hassssktr baya yalnızım la ben tümü bende

    0|0
    0|0
  • Bu durumda olan tek kişi değilsin, takmamaya çalış :(

    0|0
    0|0
  • Kızlar Devam
    12
Yükleniyor...