"Kadın" ile özdeşleştirilmiş birçok kelime ve kökenini incelerken dikkatimi çeken bir konudan daha bahsedeceğim şimdi. Cadı denildiğinde; yaşlı, beyaz saçları ve sivri burnuyla çirkin ve süpürgesiyle semalarda uçan bir kadın canlandı gözünüzde değil mi?

Neden gözünüzde canlanan bir erkek değildi demeyeceğim elbette. Çünkü dönemin cadı diye yakalanan, tabiri caizse avlanan ve yakılan kişileri çoğunlukla kadındır.

İlk olarak 15. yüzyıl'da karşımıza çıkıyor cadı avları. Avrupa köylerinde güç sahibi, üretici ve diriliğin, bereketin sembolü kadınlar ile devlet ve güçleri giderek artan soylular arasında bir raund diyebiliriz sanırım buna.

Mahkemeler elbette bir formaliteydi. Suçlanan kadınlar ilk olarak ruhunu ve bedenini şeytana satmak, şeytanla anlaşmak, çocuk ölümlerine ve geçmek bilmeyen salgın hastalıklara sebep olmak, doğal afetler, hayvan ve ekinlere zarar vermek gibi suçlarla yakalanıyorlardı.
İşte bu avlar, kadın bedeni üzerinde devlet yapılanmasının söz sahibi olmaya başladığı döneme denk gelir. Doğurgan ve üretken kadındır. Bir erkeğin asla sahip olamayacağı bir özellik ona bahşedilmiştir.
Ebe olarak bilinen, doğum yaptıran ya da kürtaj yapan kadınların da ruhunu şeytana satan bir cadı olduğuna işaret edilir. Aslında "sağlık" ile özdeşleşmiş pek çok konu cadılık suçlamaları ile örtüşür ve bu kadınlar dönemin mahkemelerinde savunma hakları olmadan yargılanırdı.

Yargılama aşaması ise türlü işkencelere sahne oluyordu. Cadılık ile suçlanan kadınlar tamamen soyulmakta, bir çarmıh düzeneğinin üzerine bağlanarak vücuduna iğneler batırılmakta ve bakire olup olmadıklarını anlamak içinse tecavüze uğramaktaydılar. Eğer bulgular cadı olduğu yönündeyse -ki aksi hiçbir zaman olmuyordu- toplanmış bir kalabalığın önünde asılmakta ve sonrasında yakılmaktaydılar. Yakılmadan önce hala canlı olmaları beklenirdi. Eğer canlı kalabilirse zaten cadı olduğuna emin olunurdu. Düzenekte ise onların asıldığında ölmemesi için yağlı urgan kullanılırdı.
Zamanla toplumsal olarak daha da acınılası bir hal almıştır bu avlar. 16 yy başlarında, Avrupa'da sokakta dilenen kadınların bile cadı olduğu gerekçesi ile yakıldığına şahit olunur. Çünkü eğer sen ona erzak ya da para yardımı yapmazsan, onun seni lanetleyeceğine inanılır.
İnfaz edilen bir cadı hakkında suçlama metni şöyledir:
Tarlamdan izin almadan meyve topladı, geri bırakmasını istediğimde sinirle sepetini yere fırlattı ve bir şeyler mırıldandı. O günden sonra tarlamda bir daha mahsül yetişmedi.
Bu ve benzeri suçlamalarla infaz edilen kadınların birçoğu yaşlı, fakir ve köylüdür. Soylu tabakanın sırtından geçinmesine müsaade vermemiş olmaları ise bu aşamada benim tahminim. Ancak bu konuda kapsamlı bir araştırma yapmadım, var olduğuna dair bir kaynak da bulamadım.
Bana ilginç gelen ve yazmaya değer bulduğum şey ise "cadılık" kelimesinin yarattığı algının "kadın" olmasıydı. Benim de cadı denildiğinde gözümde canlanan bir kadındı. Tesadüf müdür bilinmez ancak bazı kelime ve kavramların cinsiyetinin olduğu gerçeği de yadsınamaz.
Aşk İlişkileri
Kadın Emeği
Gündem
Cinsel Yaşam
Güzellik & Bakım
Alışveriş & Hediyeler
Kızlar Bir Adım Öne
Tatil & Seyahat
Arabalar
Astroloji & Burçlar
Eğitim & Kariyer
Gamer
Moda & Stil
Spor
Evcil Hayvanlar
Müzik & Etkinlik
Kültür & Sanat
Para & Ekonomi
Magazin
Diziler & Filmler
Cilt Bakım
Kişilik & Karakter
Saç Bakım
Çocuk & Ebeveyn
Yeme & İçme
İnternet & Teknoloji
Ev & Yaşam
Özel Günler & Hijyen
Dünya Kupası
Aile & Toplum
Diyet & Beslenme
Sağlık
YKS2026
Diğer
En İyi Cevaplar