Ya Çocuklar Büyümesin Ya Da Babalar Ölmesin

Çocuklar büyümesin, babalar küçülsün

Farkındayım çok imkansız bir isteğin tezahürü oldu bu başlık.. Biz ölümlülerin böyle istekleri olması oldukça saçma zaten. Ama ne bileyim ölmesin babalar.. Ya da çocuklar büyümesin, babalar küçülsün olmaz mı?

Ölüm kelimesi nerede geçerse geçsin cümleler mahzunlaşır. Boynu büyük kalır tüm yüklemlerin. Özneler, yetimleşir.. Sen ölürsün kapanır gider bu defter ama canından can ölünce o kadar basit olmuyor. Eksik kalıyor tüm hayaller, eksik kalıyor hayat. Yarım kalıyor tüm yaşananlar.

Bir isyan değil bu -haşa- vakti gelen gidiyor. Öyle bir gidiyor, yakıyor, eritiyor..

Baba, ölmeden kıymet bilinecek gizli bir dünya

Babalar sevgisini gösterme konusunda genel olarak biraz cimri olabilir. Ama onun sevgisi koca bir dağ gibi yıkılmaz, eksilmez ve tükenmez boyuttadır. Evladını sevmeyen baba olur mu hiç? Ama isteklerimiz olmaz kızarız, dediğimiz yapılmaz kızarız, daha iyisini isteriz kızarız, para vermez kızarız.. Sahi biz ne kadar sevgimizi gösteriyoruz ki? Neden hep kaybedince anlıyoruz bir şeylerin değerini?

Mesela neden soğuk mezar taşını okşarken "Seni Çok Seviyorum" deriz, yüzüne karşı elini öperek demek varken?

Bu hayat sevgiyi gizleyecek kadar kısa..

Babasız evlerde akşam erken olur.

Ya acıyla yaşarsınız, ya yaşarken acırsınız

Evin direği gidince, ayakta durmak da zorlaşıyor elbette. Kasırgalara karşı meydan okuyan siz, meltem karşısında savrulup duruyorsunuz. Gönül hanen viran olmuştur, gözün saray istemez, ağzın bal tadındadır ama acıdan geçilmez.

Yaşanmamış acılar kimseye tesir etmez biliyorum, ama isterim ki acı kimseyi bulmadan kendini hazırlasın insan. Kaybetmeden önce hem acısına hem tatlısına razı ve hazır olmalı insan..

Babalarımız ölünce, biz de ölürüz biraz.

Sizin hiç babanız öldü mü?

Sizin hiç babanız öldü mü
Benim bir kere öldü kör oldum
Yıkadılar aldılar götürdüler
Babamdan ummazdım bunu kör oldum
Siz hiç hamama gittiniz mi
Ben gittim lambanın biri söndü
Gözümün biri söndü kör oldum
Tepede bir gökyüzü vardı yuvarlak
Şöylelemesine maviydi kör oldum
Taşlara gelince hamam taşlarına
Taşlar pırıl pırıldı ayna gibiydi
Taşlarda yüzümün yarısını gördüm
Bir şey gibiydi bir şey gibi kötü
Yüzümden ummazdım bunu kör oldum
Siz hiç sabunluyken ağladınız mı.

/Cemal Süreya

Tüm ahirete göçmüş babalara rahmet, kalanlarına sabr-ı cemil diliyorum.

22.03.2009 / 22.03.2019

#süperbenn