Kızından Ayrı Kalan Babaların Yaşadığı Olumsuz Durumlar Nelerdir?

Yardan ayrı kal, kızından kalma!

Ev üşür biliyor musun? Resmen o beton, taş duvarlar üşür. Ses çıkaramaz, konuşamaz ama dile gelse o ev, yüreğini gam telinden vurur adamın.

Kapıda seni yalnızlık karşılar ve yalnızlık uğurlar sabahleyin seni!

O ayazı yemek koymazdı sana içindeki sıcaklığı hissederken. İşte şimdi o ayaz, seni öyle tokatlar ki, her köşe başında bir tokat, bir tokat derken tekme tokat girer sana düşüncelerin.

Eşyalara düşmansın! Sakin ol, henüz delirmedin! Şimdilik...

Koltuğun altında kızının tahta bloklarını, mutfak masasında legosunu, çamaşır makinesinin üstünden tokasını toplarsın. Hepsine ağız dolusu küfredersin. Sitem edersin eşyalara.

Tek başına oyun parkına gidersin!

Kızın oyun oynarken parkta onu izlerken oturduğun aynı banka oturursun. Salıncak anlamsız, kaydırak bir garip gelir gözüne. Bir duman daha çekersin içine. Bir duman, iki duman derken ciğerine kadar işler yalnızlığın.

Gözlerini kapayıp hiçbir şey görmemek istersin!

Yemek masasında yarım bıraktığı kahvaltı tabağını görürsün, yarısını zar zor içirebildiğin çikolatalı sütünü, çatalını...

Odasında yastığına bakarsın. Hala başının izi vardır yastığında. Yatağını toplamaya kıyamazsın. Hadi baba konuşturalım dediği oyuncak bebekleri yerdedir. Almak istemezsin.

Birisi aşk acısı mı dedi? Sen hiç kızından ayrı kaldın mı?