Babasıyla Arası Kötü Olan Kızların Yaşadıkları Sıkıntılar

Şimdi size tutup da 19 yıl boyunca babamla ne yaşadığımı anlatacak değilim. Oldu bir şeyler, detaya inmeyeceğim. Ama bu yaşadıklarımın hayatımda yaptığı etkilerin yeni yeni farkına varıyorum.

1- Erkeklere karşı hep bir güvensizlik sorunu olur.

Çünkü neden olmasın? Babandan yemişsin kazığı, hayatında tanıdığın ilk erkek duygularının içine etmiş, neden diğerlerine güvenesin ki?

2- Her şeye rağmen ilgi gördükleri ilk erkekten etkilenebilirler.

Güvenmezler, ama güvenmek isterler. Konuşmak isterler, anlaşılmak, bir erkekten ilgi duymak nasıl bir his anlamak isterler. Aşk değil, sevgi değil. Yalnızca hoşlantı hissederler.

3- Yaptıkları seçimin yanlış olduğunu bile bile üstelerler.

Belki de inatçı kişiliğimden kaynaklanan ve yalnızca bende baş gösteren bir sorundur, bilmiyorum. Ama yanlış yola gittiğimi bile bile yolumdan geri dönmüyorum.

4- Rahat yaşantıları onlar için problem oluşturabilir.

3 kız kardeş olmamıza rağmen annem tarafından sıkılarak büyümedik. Elbette gece saat 2'de dışarı çıkacaksam anneme bir açıklama yapmak zorundayım, ama açıklamam mantıksız bile olsa dışarı çıkabileceğimin de farkındayım. Böyle rahat olmak hayatıma bir erkek girince sorun olur diye düşünüyorum.

5- Hayata karşı güçlü olmak zorundadırlar.

Çoğu kez ağlayacak gibi olurum, ama burnum akar da annem ağladığımı anlar sonra üzülür diye susarım. Hayata karşı güçlü olmak zorundayım. Evet arkamda hiçbir zaman yardımını esirgemeyecek bir annem var. Ama Türkiye'de yaşıyoruz. Bir erkeğin ağırlığını bir kadın veremiyor toplumumuzda ne yazık ki.

6- Kendilerini savunabilmek, korumak zorundadırlar.

Maddi ya da manevi yönden, hiç fark etmez. Bir kadın yanında biber gazı taşıyorsa ve karşı cinse karşı duvarlarını gösteriyorsa, o kadının korumaya ihtiyacı vardır. Kendisini.

Henüz 19 yaşındayım. Ve torunlarımın düğününde göbek atmadan ölmeye niyetim yok. Babam yanımda değil diye depresif hallere de düşmek istemiyorum çünkü yanımda olmasa da olur, oluyor, olacak. Olmak zorunda.

Bu Bence'yi Orhan Pamuk'un Kırmızı Saçlı Kadın adlı romanını bitirdikten sonra yazdım. Bence'ye bu kitaptan sözlerle son vermek istiyorum.

"Babasız büyürsen alemin bir merkezi ve sınırı olduğunu anlamaz, her şeyi yapabileceğini sanırsın...Ama bir süre sonra ne yapacağını bilemez, dünyada bir mana, bir merkez bulmaya çalışır, sana hayır diyecek birisini ararsın."

Mutlu kalın! 💕